Al-Mulk الملك
The Dominion الملك
The section and its links
The return judged far-fetched, the sworn Day, then the community (50, then 51-67)
What was shown before: The return judged far-fetched is set out in 50. 50
بسم الله الرحمن الرحيم
به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان.
خجسته باد آنکه پادشاهی در دستان اوست، و او بر هر چیز توانا است،
تبرك الذي بيده الملك وهو على كل شىء قدير
آنکه مرگ و زندگی را آفرید تا شما را بیازماید: کدام یک از شما کردار بهتری دارد.
الذي خلق الموت والحيوة ليبلوكم ايكم احسن عملا
و اوست نیرومند، بسیار بخشاینده.
وهو العزيز الغفور
آنکه هفت آسمان روی هم آفرید.
الذي خلق سبع سموت طباقا
در آفرینش بی‌اندازه مهربان هیچ ناهماهنگی نمی‌بینی.
ما ترى في خلق الرحمن من تفوت
بینایی را بازگردان: آیا شکافی می‌بینی؟
فارجع البصر هل ترى من فطور
سپس بینایی را دو بار بازگردان: بینایی، وامانده و نفس‌بُریده، به سوی تو بازخواهد گشت.
ثم ارجع البصر كرتين ينقلب اليك البصر خاسيا وهو حسير
ما همانا آسمانِ نزدیک‌ترین را با چراغ‌ها آراستیم، و آن‌ها را پرتاب‌هایی علیه منحرف‌کنندگان ساختیم، و کیفر اخگرِ افروخته را برایشان آماده کردیم.
ولقد زينا السماء الدنيا بمصبيح وجعلنها رجوما للشيطين واعتدنا لهم عذاب السعير
و برای کسانی که سرپرست خود را انکار کردند، کیفر جهنم،
وللذين كفروا بربهم عذاب جهنم
و چه ناپسند مقصدی!
وبيس المصير
چون در آن افکنده شوند، غرش آن را خواهند شنید، در حالی که می‌جوشد، نزدیک است از خشم بشکافد.
اذا القوا فيها سمعوا لها شهيقا وهي تفور تكاد تميز من الغيظ
هر بار که گروهی در آن افکنده شود، گماشتگانش از آنان خواهند پرسید: «مگر هشداردهنده‌ای نزد شما نیامد؟»
كلما القي فيها فوج سالهم خزنتها الم ياتكم نذير
خواهند گفت: «چرا، هشداردهنده‌ای نزد ما آمد، اما دروغ انگاشتیم و گفتیم: «خدا چیزی فرود نیاورده است، شما جز در گمراهی بزرگ نیستید.»»
قالوا بلى قد جاءنا نذير فكذبنا وقلنا ما نزل الله من شىء ان انتم الا في ضلل كبير
و خواهند گفت: «اگر گوش داده بودیم یا خرد ورزیده بودیم، از یاران اخگرِ افروخته نمی‌بودیم.»
وقالوا لو كنا نسمع او نعقل ما كنا في اصحب السعير
پس به تقصیر خود اعتراف خواهند کرد:
فاعترفوا بذنبهم
دور باد یاران اخگرِ افروخته!
فسحقا لاصحب السعير
کسانی که از سرپرست خود بیم دارند، هرچند از حواس او بیرون باشد، همانا بخشایش و پاداشی بزرگ خواهند داشت.
ان الذين يخشون ربهم بالغيب لهم مغفرة واجر كبير
و چه سخن خود را نهان دارید چه آن را بلند بگویید،
واسروا قولكم او اجهروا به
زیرا او به آنچه در سینه‌ها است همه‌چیزدان است.
انه عليم بذات الصدور
آیا آنکه آفرید نخواهد دانست، حال آنکه او نازک‌بین است، باخبر؟
الا يعلم من خلق وهو اللطيف الخبير
اوست که زمین را برای شما رام کرد؛ پس در پهنه‌های آن راه بروید و از روزی او بخورید.
هو الذي جعل لكم الارض ذلولا فامشوا في مناكبها وكلوا من رزقه
و به سوی اوست گسترش.
واليه النشور
آیا از آنکه در آسمان است ایمن هستید که زمین شما را فرو ببلعد، و آنگاه آن به لرزه درآید؟
ءامنتم من في السماء ان يخسف بكم الارض فاذا هي تمور
یا از آنکه در آسمان است ایمن هستید که بر شما بارانی از سنگ‌ریزه بفرستد؟
ام امنتم من في السماء ان يرسل عليكم حاصبا
آنگاه خواهید دانست هشدار من چگونه است.
فستعلمون كيف نذير
کسانی که پیش از آنان بودند همانا دروغ انگاشتند،
ولقد كذب الذين من قبلهم
و چه بود مردود کردن من!
فكيف كان نكير
آیا پرندگان را بالای سرشان ندیده‌اند، که بال‌هایشان را ردیف می‌کنند و جمع می‌کنند؟
اولم يروا الى الطير فوقهم صفت ويقبضن
هیچ‌چیز آن‌ها را نگه نمی‌دارد مگر بی‌اندازه مهربان،
ما يمسكهن الا الرحمن
زیرا او بر هر چیز بیناست.
انه بكل شىء بصير
یا کیست آنکه لشکری برای شما باشد و شما را یاری رساند، غیر از بی‌اندازه مهربان؟
امن هذا الذي هو جند لكم ينصركم من دون الرحمن
انکارکنندگان جز در فریب نیستند.
ان الكفرون الا في غرور
یا کیست آنکه به شما روزی دهد، اگر او روزی خود را نگه می‌داشت؟
امن هذا الذي يرزقكم ان امسك رزقه
اما آنان در گستاخی و بیزاری فرو رفته‌اند.
بل لجوا في عتو ونفور
آیا کسی که واژگون بر چهره‌اش راه می‌رود بهتر راه نموده شده است، یا کسی که راست بر جاده‌ای راست راه می‌رود؟
افمن يمشي مكبا على وجهه اهدى امن يمشي سويا على صرط مستقيم
بگو: «اوست که شما را پدید آورد و برای شما شنوایی، بینایی‌ها و آگاهی‌ها نهاد.
قل هو الذي انشاكم وجعل لكم السمع والابصر والافدة
چه اندک سپاس‌گزارید!»
قليلا ما تشكرون
بگو: «اوست که شما را بر زمین پراکند، و به سوی او گردآوری خواهید شد.»
قل هو الذي ذراكم في الارض واليه تحشرون
و می‌گویند: «این وعده کی خواهد بود، اگر راست‌گویید؟»
ويقولون متى هذا الوعد ان كنتم صدقين
بگو: «دانش جز از آنِ خدا نیست؛ من جز هشداردهنده‌ای صریح نیستم.»
قل انما العلم عند الله وانما انا نذير مبين
سپس چون آن را نزدیک ببینند، ناخوشی بر چهرهٔ انکارکنندگان نقش خواهد بست، و گفته خواهد شد: «این است آنچه درخواست می‌کردید.»
فلما راوه زلفة سيت وجوه الذين كفروا وقيل هذا الذي كنتم به تدعون
بگو: «آیا دیده‌اید؟ اگر خدا مرا و کسانی را که با من‌اند نابود کند، یا بر ما مهربانی کند، پس چه کسی انکارکنندگان را در برابر کیفری دردناک پناه خواهد داد؟»
قل ارءيتم ان اهلكني الله ومن معي او رحمنا فمن يجير الكفرين من عذاب اليم
بگو: «اوست بی‌اندازه مهربان؛ ما به او باور داریم و به او وکالت می‌دهیم.
قل هو الرحمن ءامنا به وعليه توكلنا
به‌زودی خواهید دانست چه کسی در گمراهی آشکار است.»
فستعلمون من هو في ضلل مبين
بگو: «آیا دیده‌اید؟ اگر آبتان در زمین فرو می‌رفت، چه کسی برای شما آب چشمه می‌آورد؟»
قل ارءيتم ان اصبح ماوكم غورا فمن ياتيكم بماء معين