رفتن به محتوا
القرآنal-quran.fr
فهرست
100%
القرآن
سورهٔ32

As-Sajda السجدة

Fall down in prostration خروا سجدا

الم

30 بندبخش VIنمونه · طرح

  1. 29
  2. 30
  3. 31
  4. 32
  5. 33
  6. 34
  7. 35
“Do men think that they will be left”
The section and its links

The trial announced, then lived (29-32, then 33-35)

خواندن بخش از آغازش: سورهٔ 29

Read with: the suras of the same shelf mark

  • 2 Guidance for Those Who Guard Themselvesthe threshold: the Scripture, those who receive it, the law
  • 3 The Rope of Godthe twin of 2: the dispute and the combat lived through
  • 29 Without being put to the trialthe trial of those who say “We believe”
  • 30 The Romansthe signs, and the Law that does not change
  • 31 Gave Luqman wisdomwisdom passed on from a father to his son

What was shown before: The example from which this sura draws the application: Moussa facing Fir'awn, in 26 to 28. 26

بسم الله الرحمن الرحيم

به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان.

32:1

الٓمٓ (الف لام میم).

الم

32:2

فرود نوشتار — هیچ تردیدی نیست — از سرپرست همهٔ هستی‌هاست.

تنزيل الكتب لا ريب فيه من رب العلمين

32:3

یا خواهند گفت: «او آن را برساخته است»؟

ام يقولون افترىه

بلکه حقیقتی است از سرپرست تو، تا قومی را هشدار دهی که پیش از تو هیچ هشداردهنده‌ای به سوی آنان نیامده بود، به این امید که راهنمایی خواهند پذیرفت.

بل هو الحق من ربك لتنذر قوما ما اتىهم من نذير من قبلك لعلهم يهتدون

32:4

خدا آن است که آسمان‌ها و زمین و آنچه را میان آن‌هاست در شش روز آفرید، سپس بر بنا مستقر شد؛

الله الذي خلق السموت والارض وما بينهما في ستة ايام ثم استوى على العرش

شما غیر از او نه متحدی دارید و نه میانجی‌ای.

ما لكم من دونه من ولي ولا شفيع

پس به یاد نمی‌آورید؟

افلا تتذكرون

32:5

او دستور را از آسمان تا زمین اداره می‌کند، سپس در روزی که اندازهٔ آن هزار سال از آنچه شما می‌شمارید است به سوی او بالا می‌رود.

يدبر الامر من السماء الى الارض ثم يعرج اليه في يوم كان مقداره الف سنة مما تعدون

32:6

این است آنکه فراتر از حواس و آنچه را گواهی‌شده است می‌داند، نیرومند، مهربان،

ذلك علم الغيب والشهدة العزيز الرحيم

32:7

آنکه آفرینش هر چیز را زیبا ساخت، و آفرینش انسان را از خاک رس آغاز کرد،

الذي احسن كل شىء خلقه وبدا خلق الانسن من طين

32:8

سپس نسل او را از عصارهٔ آبی خوارشمرده پدید آورد،

ثم جعل نسله من سللة من ماء مهين

32:9

سپس او را شکل داد، و از جریان خود در او دمید،

ثم سوىه ونفخ فيه من روحه

32:9

و برای شما شنوایی، بینایی‌ها و آگاهی‌ها نهاد —

وجعل لكم السمع والابصر والافدة

32:9

چه اندک سپاس‌گزارید!

قليلا ما تشكرون

32:10

و گفتند: «چون در زمین گم شده باشیم، آیا به‌راستی در آفرینشی تازه خواهیم بود؟»

وقالوا اءذا ضللنا في الارض اءنا لفي خلق جديد

32:10

بلکه آنان روبه‌رویی با سرپرست خود را انکار می‌کنند.

بل هم بلقاء ربهم كفرون

32:11

بگو: «کارگزارِ مرگ، که برای شما گماشته شده است، شما را به‌تمامی نگه خواهد داشت؛ سپس به سوی سرپرست شما بازگردانده خواهید شد.»

قل يتوفىكم ملك الموت الذي وكل بكم ثم الى ربكم ترجعون

32:12

و اگر ببینی، چون کنارگذاشته‌شدگان نزد سرپرست خود سرافکنده خواهند بود: «ای سرپرست ما، دیدیم و شنیدیم؛ پس ما را بازگردان، کردارهای شایسته به‌جا خواهیم آورد، زیرا اینک ما یقین یافته‌ایم.»

ولو ترى اذ المجرمون ناكسوا رءوسهم عند ربهم ربنا ابصرنا وسمعنا فارجعنا نعمل صلحا انا موقنون

و اگر ما را پسند افتاده بود، به هر خویشتنی راهنمایی‌اش را می‌دادیم؛

ولو شينا لءاتينا كل نفس هدىها

32:13

اما سخن من به حقیقت پیوست: «جهنم را بی‌گمان از نهانیان و انسان‌ها، همگی با هم، پر خواهم کرد.»

ولكن حق القول مني لاملان جهنم من الجنة والناس اجمعين

32:14

پس بچشید، به‌سبب فراموش کردن روبه‌رویی با این روز خود — زیرا ما شما را فراموش کردیم —

فذوقوا بما نسيتم لقاء يومكم هذا انا نسينكم

32:14

و کیفر جاودانه را بچشید برای آنچه می‌کردید.

وذوقوا عذاب الخلد بما كنتم تعملون

32:15

تنها کسانی به نشانه‌های ما باور دارند که چون به آنان یادآوری شود، پیشانی بر خاک نهاده می‌افتند و با ستودن سرپرست خود شکوه او را می‌سرایند، بی‌آنکه خودبزرگ‌بین شوند.

انما يومن بايتنا الذين اذا ذكروا بها خروا سجدا وسبحوا بحمد ربهم وهم لا يستكبرون

32:16

پهلوهایشان از بسترها جدا می‌شود، سرپرست خود را از ترس و از امید فرامی‌خوانند، و از آنچه روزی‌شان دادیم هزینه می‌کنند.

تتجافى جنوبهم عن المضاجع يدعون ربهم خوفا وطمعا ومما رزقنهم ينفقون

32:17

و هیچ خویشتنی نمی‌داند آنچه برای آنان نهان داشته شده است، خنکی نگاه، در بازپرداخت آنچه می‌کردند.

فلا تعلم نفس ما اخفي لهم من قرة اعين جزاء بما كانوا يعملون

32:18

آیا پس آنکه باورمند است همچون آنکه تجاوزگر است؟

افمن كان مومنا كمن كان فاسقا

32:18

آنان برابر نیستند.

لا يستون

32:19

اما کسانی که باور آوردند و کردارهای شایسته به‌جا آوردند، باغ‌های پناهگاه دارند، به‌عنوان پذیرایی، برای آنچه می‌کردند؛

اما الذين ءامنوا وعملوا الصلحت فلهم جنت الماوى نزلا بما كانوا يعملون

32:20

و اما کسانی که از حدها گذشتند، پناهگاه آنان آتش است:

واما الذين فسقوا فماوىهم النار

هرگاه بخواهند از آن بیرون آیند، به آن بازبرده خواهند شد، و به آنان گفته خواهد شد: «کیفر آتشی را که دروغ می‌انگاشتید بچشید.»

كلما ارادوا ان يخرجوا منها اعيدوا فيها وقيل لهم ذوقوا عذاب النار الذي كنتم به تكذبون

32:21

و ما بی‌گمان از کیفر نزدیک‌تر، فروتر از کیفر بزرگ‌تر، به آنان خواهیم چشاند، شاید بازگردند.

ولنذيقنهم من العذاب الادنى دون العذاب الاكبر لعلهم يرجعون

و کیست پس ستمگرتر از آنکه نشانه‌های سرپرستش به او یادآوری شود و سپس از آن‌ها روی برتابد؟

ومن اظلم ممن ذكر بايت ربه ثم اعرض عنها

ما از کنارگذاشته‌شدگان همانا انتقام خواهیم گرفت.

انا من المجرمين منتقمون

32:23

و ما به موسی همانا نوشتار دادیم —

ولقد ءاتينا موسى الكتب

32:23

پس دربارهٔ روبه‌رویی با آن در مجادله مباش —

فلا تكن في مرية من لقايه

32:23

و ما آن را راهنمایی برای پسران اسرائیل ساختیم.

وجعلنه هدى لبني اسرءيل

32:24

و ما از میان آنان راهنمایانی نهادیم که به دستور ما رهبری می‌کردند، از آن رو که شکیبایی کرده بودند،

وجعلنا منهم ايمة يهدون بامرنا لما صبروا

32:24

و به نشانه‌های ما یقین داشتند.

وكانوا بايتنا يوقنون

32:25

سرپرست تو آن است که در روز حضور میان آنان جدایی خواهد افکند، در آنچه در آن اختلاف داشتند.

ان ربك هو يفصل بينهم يوم القيمة فيما كانوا فيه يختلفون

32:26

آیا پس به شمار نسل‌هایی که پیش از آنان نابود کردیم، که در سکونتگاه‌هایشان راه می‌روند، راهنمایی نشده‌اند؟

اولم يهد لهم كم اهلكنا من قبلهم من القرون يمشون في مسكنهم

بی‌گمان در این نشانه‌هایی است.

ان في ذلك لءايت

32:26

آیا پس نمی‌شنوند؟

افلا يسمعون

32:27

آیا پس ندیده‌اند که ما آب را به سوی زمین خشک می‌رانیم، و بدین‌سان کشتزاری بیرون می‌آوریم که دام‌هایشان و خودشان از آن می‌خورند؟

اولم يروا انا نسوق الماء الى الارض الجرز فنخرج به زرعا تاكل منه انعمهم وانفسهم

32:27

آیا پس روشن نمی‌بینند؟

افلا يبصرون

32:28

و می‌گویند: «این گشایش کی خواهد بود، اگر راست‌گویید؟»

ويقولون متى هذا الفتح ان كنتم صدقين

32:29

بگو: «در روز گشایش، باور دیگر برای کسانی که انکار کردند سود نخواهد رساند، و هیچ مهلتی نخواهند داشت.»

قل يوم الفتح لا ينفع الذين كفروا ايمنهم ولا هم ينظرون

32:30

پس از آنان روی بتاب، و منتظر باش،

فاعرض عنهم وانتظر

32:30

زیرا آنان در انتظارند.

انهم منتظرون

→ فهرست سوره‌ها