رفتن به محتوا
القرآنal-quran.fr
فهرست
100%
القرآن
سورهٔ30

Ar-Rum الروم

The Romans ومن آياته

الم

60 بندبخش VIنمونه · طرح

  1. 29
  2. 30
  3. 31
  4. 32
  5. 33
  6. 34
  7. 35
“Do men think that they will be left”
The section and its links

The trial announced, then lived (29-32, then 33-35)

خواندن بخش از آغازش: سورهٔ 29

Read with: the suras of the same shelf mark

  • 2 Guidance for Those Who Guard Themselvesthe threshold: the Scripture, those who receive it, the law
  • 3 The Rope of Godthe twin of 2: the dispute and the combat lived through
  • 29 Without being put to the trialthe trial of those who say “We believe”
  • 31 Gave Luqman wisdomwisdom passed on from a father to his son
  • 32 Fall down in prostrationthe descent, and those who fall down in prostration

What was shown before: The example from which this sura draws the application: Moussa facing Fir'awn, in 26 to 28. 26

بسم ٱلله ٱلرحمن ٱلرحيم

به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان.

30:1

الٓمٓ (الف لام میم).

الم

30:2–4

رومیان در نزدیک‌ترین زمین پیروز شده‌اند؛ اما پس از پیروزی‌شان، چند سال دیگر شکست داده خواهند شد.

غلبت ٱلروم في أدنى ٱلأرض وهم من بعد غلبهم سيغلبون في بضع سنين

30:2–4

دستور از آنِ خدا است، پیش از این و پس از این.

لله ٱلأمر من قبل ومن بعد

30:5

و در آن روز، باورمندان از یاری خدا شادمان خواهند شد —

ويومئذ يفرح ٱلمؤمنون بنصر ٱلله

هر که را او را پسند افتد یاری می‌رساند؛

ينصر من يشآء

و اوست نیرومند، مهربان.

وهو ٱلعزيز ٱلرحيم

وعدهٔ خدا: خدا از وعدهٔ خود خلاف نمی‌ورزد،

وعد ٱلله لا يخلف ٱلله وعده

اما بیشتر انسان‌ها نمی‌دانند.

ولكن أكثر ٱلناس لا يعلمون

30:7

آنان تنها آنچه را از زندگی نزدیک آشکار است می‌دانند، در حالی که نسبت به زندگی واپسین بی‌اعتنا هستند.

يعلمون ظهرا من ٱلحيوة ٱلدنيا وهم عن ٱلءاخرة هم غفلون

30:8

آیا پس در خود نیندیشیده‌اند؟

أولم يتفكروا في أنفسهم

30:8

خدا آسمان‌ها و زمین و آنچه را میان آن‌هاست نیافرید مگر با حقیقت و برای مدتی نام‌برده؛

ما خلق ٱلله ٱلسموت وٱلأرض وما بينهمآ إلا بٱلحق وأجل مسمى

30:8

و بسیاری از انسان‌ها روبه‌رویی با سرپرست خود را بی‌گمان انکار می‌کنند.

وإن كثيرا من ٱلناس بلقآئ ربهم لكفرون

30:9

آیا پس در زمین نگشته‌اند تا بنگرند که فرجام کسانی که پیش از آنان بودند چگونه بود؟ آنان از ایشان در نیرو برتر بودند، زمین را برکنده بودند

أولم يسيروا في ٱلأرض فينظروا كيف كان عقبة ٱلذين من قبلهم كانوا أشد منهم قوة وأثاروا ٱلأرض

30:9

و آن را بیش از آنچه ایشان آباد کرده‌اند آباد کرده بودند؛ و فرستادگانشان با دلیل‌های روشن نزدشان آمدند،

وعمروهآ أكثر مما عمروها وجآءتهم رسلهم بٱلبينت

30:9

و خدا نمی‌خواست بر آنان ستم کند،

فما كان ٱلله ليظلمهم

30:9

اما بر خود ستم می‌کردند.

ولكن كانوا أنفسهم يظلمون

سپس فرجام آنان که بد کردند بدترین بود، چون نشانه‌های خدا را دروغ انگاشتند و آن‌ها را به مسخره گرفتند.

ثم كان عقبة ٱلذين أسوا ٱلسوأى أن كذبوا بايت ٱلله وكانوا بها يستهزءون

30:11

خدا آفرینش را آغاز می‌کند، سپس آن را دوباره می‌سازد، سپس به سوی او بازگردانده خواهند شد.

ٱلله يبدؤا ٱلخلق ثم يعيده ثم إليه ترجعون

30:12–13

و روزی که آن لحظه برخیزد، کنارگذاشته‌شدگان در نومیدی فرو برده خواهند شد، و از میان انبازان خود هیچ میانجی‌ای نخواهند داشت؛ و حتی انبازان خود را انکار خواهند کرد.

ويوم تقوم ٱلساعة يبلس ٱلمجرمون ولم يكن لهم من شركآئهم شفعؤا وكانوا بشركآئهم كفرين

30:14

و روزی که آن لحظه برخیزد، در آن روز از هم جدا خواهند شد:

ويوم تقوم ٱلساعة يومئذ يتفرقون

اما کسانی که باور آوردند و کردارهای شایسته به‌جا آوردند، در باغی پرگل سرشار از شادی ساخته خواهند شد؛

فأما ٱلذين ءامنوا وعملوا ٱلصلحت فهم في روضة يحبرون

و اما کسانی که انکار کردند و نشانه‌های ما و روبه‌رویی با زندگی واپسین را دروغ انگاشتند، آنان در کیفر آورده خواهند شد.

وأما ٱلذين كفروا وكذبوا بايتنا ولقآئ ٱلءاخرة فأولئك في ٱلعذاب محضرون

30:17

پس شکوه بر خدا باد چون به شب درمی‌آیید و چون به بامداد درمی‌آیید!

فسبحن ٱلله حين تمسون وحين تصبحون

30:18

و ستایش از آنِ او است در آسمان‌ها و بر زمین، و در فرو شدن روز، و چون به نیمروز درمی‌آیید.

وله ٱلحمد في ٱلسموت وٱلأرض وعشيا وحين تظهرون

30:19

زنده را از مرده بیرون می‌آورد، و مرده را از زنده بیرون می‌آورد، و زمین را پس از مرگش دوباره زنده می‌کند؛

يخرج ٱلحى من ٱلميت ويخرج ٱلميت من ٱلحى ويحي ٱلأرض بعد موتها

30:19

و چنین است که بیرون آورده خواهید شد.

وكذلك تخرجون

30:20

و از نشانه‌های او این است که شما را از خاک آفرید؛ سپس اینک آدمیانی هستید که گسترش می‌یابید.

ومن ءايته أن خلقكم من تراب ثم إذآ أنتم بشر تنتشرون

30:21

و از نشانه‌های او این است که از خودتان همسرانی برای شما آفرید، تا در آنان آرامش بیابید، و میان شما دلبستگی و مهر نهاد؛

ومن ءايته أن خلق لكم من أنفسكم أزوجا لتسكنوا إليها وجعل بينكم مودة ورحمة

بی‌گمان در این نشانه‌هایی است برای قومی که می‌اندیشند.

إن في ذلك لءايت لقوم يتفكرون

30:22

و از نشانه‌های او آفرینش آسمان‌ها و زمین است، و گوناگونی زبان‌ها و رنگ‌های شما؛

ومن ءايته خلق ٱلسموت وٱلأرض وٱختلف ألسنتكم وألونكم

30:22

بی‌گمان در این نشانه‌هایی است برای کسانی که می‌دانند.

إن في ذلك لءايت للعلمين

30:23

و از نشانه‌های او خواب شما در شب و روز است، و جستجوی شما از لطف او؛

ومن ءايته منامكم بٱليل وٱلنهار وٱبتغآؤكم من فضله

بی‌گمان در این نشانه‌هایی است برای قومی که می‌شنوند.

إن في ذلك لءايت لقوم يسمعون

30:24

و از نشانه‌های او این است که برق را به شما می‌نمایاند، که از آن ترسیده و به آن امید بسته می‌شود، و از آسمان آبی فرود می‌آورد که با آن زمین را پس از مرگش دوباره زنده می‌کند؛

ومن ءايته يريكم ٱلبرق خوفا وطمعا وينزل من ٱلسمآء مآء فيحي به ٱلأرض بعد موتهآ

بی‌گمان در این نشانه‌هایی است برای قومی که خرد می‌ورزند.

إن في ذلك لءايت لقوم يعقلون

30:25

و از نشانه‌های او این است که آسمان و زمین به دستور او پابرجا می‌مانند؛

ومن ءايته أن تقوم ٱلسمآء وٱلأرض بأمره

سپس چون شما را با یک فراخوان از زمین فراخواند، اینک بیرون خواهید آمد.

ثم إذا دعاكم دعوة من ٱلأرض إذآ أنتم تخرجون

و هر که در آسمان‌ها و بر زمین است از آنِ اوست؛

وله من في ٱلسموت وٱلأرض

همگی به او وقف شده‌اند.

كل له قنتون

30:27

و اوست که آفرینش را آغاز می‌کند، سپس آن را دوباره می‌سازد — چیزی که برای او آسان‌تر هم هست؛

وهو ٱلذي يبدؤا ٱلخلق ثم يعيده وهو أهون عليه

و بالاترین مثال از آنِ اوست، در آسمان‌ها و بر زمین؛

وله ٱلمثل ٱلأعلى في ٱلسموت وٱلأرض

و او نیرومند است، فرزانه.

وهو ٱلعزيز ٱلحكيم

30:28

برای شما مثالی از خودتان آورد: آیا در میان بسته‌شدگان به سوگند شما انبازانی در آنچه به شما روزی دادیم هستند، چنان‌که در آن برابر باشید و از آنان بترسید چنان‌که از یکدیگر می‌ترسید؟

ضرب لكم مثلا من أنفسكم هل لكم من ما ملكت أيمنكم من شركآء في ما رزقنكم فأنتم فيه سوآء تخافونهم كخيفتكم أنفسكم

چنین نشانه‌ها را برای قومی که خرد می‌ورزند به تفصیل می‌آوریم.

كذلك نفصل ٱلءايت لقوم يعقلون

ستمگران بلکه بی‌دانش از هیجان‌های خود پیروی کرده‌اند.

بل ٱتبع ٱلذين ظلموا أهوآءهم بغير علم

پس چه کسی راه خواهد نمود آن را که خدا گمراه کرده است؟

فمن يهدي من أضل ٱلله

و یاری‌ای نخواهند داشت.

وما لهم من نصرين

30:30–32

پس سوی خود را به قانون پابرجا نگه دار، یکسره روی‌آورندهٔ به خدا — سرشتی نخستین که خدا به انسان‌ها داده است، چنان‌که آنان را از آغاز آفرید. در آفرینش خدا دگرگونی نیست: این است قانون راست، اما بیشتر انسان‌ها نمی‌دانند — در حالی که پیوسته به او روی می‌آورید، در برابر او محتاط باشید، تماس را پابرجا نگه دارید، و از انبازگیرندگان نباشید، از آنان که قانون خود را چنددسته کرده‌اند و جناح‌جناح شده‌اند،

فأقم وجهك للدين حنيفا فطرت ٱلله ٱلتي فطر ٱلناس عليها لا تبديل لخلق ٱلله ذلك ٱلدين ٱلقيم ولكن أكثر ٱلناس لا يعلمون منيبين إليه وٱتقوه وأقيموا ٱلصلوة ولا تكونوا من ٱلمشركين من ٱلذين فرقوا دينهم وكانوا شيعا

30:30–32

هر گروه از آنچه در دست دارد شادمان.

كل حزب بما لديهم فرحون

و چون آسیبی به انسان‌ها برسد، سرپرست خود را فرامی‌خوانند، به او روی‌آورنده؛

وإذا مس ٱلناس ضر دعوا ربهم منيبين إليه

سپس چون مهری از سوی خود به آنان بچشاند، اینک گروهی از آنان برای سرپرستشان انباز می‌گیرد،

ثم إذآ أذاقهم منه رحمة إذا فريق منهم بربهم يشركون

30:34

تا آنچه را به آنان دادیم انکار کنند.

ليكفروا بمآ ءاتينهم

پس برخوردار شوید: به‌زودی خواهید دانست.

فتمتعوا فسوف تعلمون

یا آنکه بر آنان اقتداری فرود آوردیم که به سود آنچه برای او انباز می‌گیرند سخن بگوید؟

أم أنزلنا عليهم سلطنا فهو يتكلم بما كانوا به يشركون

30:36

و چون به انسان‌ها مهری بچشانیم، از آن شادمان می‌شوند؛

وإذآ أذقنا ٱلناس رحمة فرحوا بها

و اگر بدی‌ای به آنان رسد، به‌سبب آنچه دستانشان پیش بردند، اینک دلسرد می‌شوند.

وإن تصبهم سيئة بما قدمت أيديهم إذا هم يقنطون

آیا پس ندیده‌اند که خدا روزی را برای هر که او را پسند افتد می‌گستراند، و اندازه می‌کند؟

أولم يروا أن ٱلله يبسط ٱلرزق لمن يشآء ويقدر

بی‌گمان در این نشانه‌هایی است برای قومی که باور دارد.

إن في ذلك لءايت لقوم يؤمنون

30:38

پس آنچه را سزاوار اوست به خویشاوند بده، و به تنگ‌دست و مسافر در راه‌مانده؛

فات ذا ٱلقربى حقه وٱلمسكين وٱبن ٱلسبيل

30:38

این برای کسانی که سوی خدا را می‌خواهند بهتر است،

ذلك خير للذين يريدون وجه ٱلله

و اینان‌اند رستگاران.

وأولئك هم ٱلمفلحون

30:39

و آنچه به‌عنوان وامی فزاینده می‌دهید، تا در مال مردم بیفزاید، نزد خدا نمی‌افزاید؛

ومآ ءاتيتم من ربا ليربوا في أمول ٱلناس فلا يربوا عند ٱلله

30:39

اما آنچه به‌عنوان گشاده‌دستی ناب می‌دهید، در حالی که سوی خدا را می‌خواهید — آنان‌اند که دوچندان می‌کنند.

ومآ ءاتيتم من زكوة تريدون وجه ٱلله فأولئك هم ٱلمضعفون

خدا آن است که شما را آفرید، سپس به شما روزی داد، سپس شما را می‌میراند، سپس شما را دوباره زنده می‌کند.

ٱلله ٱلذي خلقكم ثم رزقكم ثم يميتكم ثم يحييكم

آیا در میان انبازان شما کسی هست که از همهٔ این‌ها چیزی انجام دهد؟

هل من شركآئكم من يفعل من ذلكم من شىء

30:40

شکوه بر او باد، و او بسی بالاتر از آن است که انباز او می‌گیرید.

سبحنه وتعلى عما يشركون

30:41

فساد بر خشکی و دریا آشکار شد، به‌سبب آنچه دستان انسان‌ها به دست آوردند، تا او بخشی از آنچه کردند به آنان بچشاند، شاید بازگردند.

ظهر ٱلفساد في ٱلبر وٱلبحر بما كسبت أيدي ٱلناس ليذيقهم بعض ٱلذي عملوا لعلهم يرجعون

بگو: «در زمین بگردید و بنگرید که فرجام کسانی که پیش‌تر بودند چگونه بود.»

قل سيروا في ٱلأرض فٱنظروا كيف كان عقبة ٱلذين من قبل

بیشتر آنان انبازگیرندگان بودند.

كان أكثرهم مشركين

30:43

پس سوی خود را به قانون راست پابرجا نگه دار، پیش از آنکه از جانب خدا روزی بیاید که نمی‌توان آن را لغو کرد:

فأقم وجهك للدين ٱلقيم من قبل أن يأتي يوم لا مرد له من ٱلله

30:43

در آن روز شکافته خواهند شد.

يومئذ يصدعون

هر که انکار کند، انکارش به زیان خود او است؛

من كفر فعليه كفره

و هر که کرداری شایسته به‌جا آورد، آنان برای خود بستری می‌گسترند — تا او، از لطف خود، باورآورندگانی را که کردارهای شایسته به‌جا آوردند بازپرداخت کند،

ومن عمل صلحا فلأنفسهم يمهدون ليجزي ٱلذين ءامنوا وعملوا ٱلصلحت من فضله

زیرا او انکارکنندگان را دوست ندارد.

إنه لا يحب ٱلكفرين

و از نشانه‌های او این است که بادها را می‌فرستد، مژده‌دهنده، تا از مهر او به شما بچشاند، تا ناوها به دستور او روان شوند، تا از لطف او بجویید، و شاید سپاس‌گزار شوید.

ومن ءايته أن يرسل ٱلرياح مبشرت وليذيقكم من رحمته ولتجري ٱلفلك بأمره ولتبتغوا من فضله ولعلكم تشكرون

و ما پیش از تو همانا فرستادگانی به سوی قومشان فرستادیم؛ با دلیل‌های روشن نزد آنان آمدند، و ما از کنارگذاشته‌شدگان انتقام گرفتیم؛

ولقد أرسلنا من قبلك رسلا إلى قومهم فجآءوهم بٱلبينت فٱنتقمنا من ٱلذين أجرموا

30:47

و بر عهدهٔ ما بود که باورمندان را یاری رسانیم.

وكان حقا علينا نصر ٱلمؤمنين

خدا آن است که بادها را می‌فرستد؛ ابرهایی برمی‌خیزانند، که او در آسمان به هر گونه که او را پسند افتد می‌گستراند، و آن‌ها را پاره‌پاره می‌کند؛ آنگاه می‌بینی که رگبار از درون آن‌ها بیرون می‌آید.

ٱلله ٱلذي يرسل ٱلريح فتثير سحابا فيبسطه في ٱلسمآء كيف يشآء ويجعله كسفا فترى ٱلودق يخرج من خلله

سپس چون آن را به هر که از فرمان‌برداران خود او را پسند افتد برساند، اینک شادی می‌کنند،

فإذآ أصاب به من يشآء من عباده إذا هم يستبشرون

حال آنکه پیش از آنکه بر آنان فرود آورده شود، بی‌گمان نومید بودند.

وإن كانوا من قبل أن ينزل عليهم من قبله لمبلسين

30:50

پس بنگر به اثر مهر خدا: چگونه زمین را پس از مرگش دوباره زنده می‌کند؛

فٱنظر إلى ءاثر رحمت ٱلله كيف يحي ٱلأرض بعد موتهآ

این است آنکه مردگان را بی‌گمان زنده خواهد کرد،

إن ذلك لمحي ٱلموتى

و او بر هر چیز توانا است.

وهو على كل شىء قدير

و اگر بادی می‌فرستادیم، و آن را زردشده می‌دیدند، پس از آن همچنان به انکار می‌ماندند.

ولئن أرسلنا ريحا فرأوه مصفرا لظلوا من بعده يكفرون

تو پس مردگان را نمی‌شنوانی، و کران را فراخوان نمی‌شنوانی، چون پشت می‌کنند و بازمی‌روند.

فإنك لا تسمع ٱلموتى ولا تسمع ٱلصم ٱلدعآء إذا ولوا مدبرين

و تو راهنمای کوران از گمراهی‌شان نیستی؛

ومآ أنت بهد ٱلعمي عن ضللتهم

تو تنها کسی را می‌شنوانی که به نشانه‌های ما باور دارد، و آنان بی‌خدشه نزد خدایند.

إن تسمع إلا من يؤمن بايتنا فهم مسلمون

30:54

خدا آن است که شما را از ناتوانی آفرید، سپس پس از ناتوانی نیرویی نهاد، سپس پس از نیرو ناتوانی و موی سپید نهاد؛

ٱلله ٱلذي خلقكم من ضعف ثم جعل من بعد ضعف قوة ثم جعل من بعد قوة ضعفا وشيبة

هر چه را او را پسند افتد می‌آفریند،

يخلق ما يشآء

و اوست همه‌چیزدان، توانا.

وهو ٱلعليم ٱلقدير

30:55

و روزی که آن لحظه برخیزد، کنارگذاشته‌شدگان سوگند خواهند خورد که تنها یک ساعت گذرانده‌اند؛

ويوم تقوم ٱلساعة يقسم ٱلمجرمون ما لبثوا غير ساعة

چنین به بیراهه برده می‌شدند.

كذلك كانوا يؤفكون

30:56

و کسانی که به آنان دانش و باور داده شده است خواهند گفت: «شما همانا زمان خود را، در ضابطهٔ خدا، تا روز برانگیخته شدن گذرانده‌اید؛

وقال ٱلذين أوتوا ٱلعلم وٱلإيمن لقد لبثتم في كتب ٱلله إلى يوم ٱلبعث

30:56

این است روز برانگیخته شدن — اما نمی‌دانستید.»

فهذا يوم ٱلبعث ولكنكم كنتم لا تعلمون

30:57

در آن روز، عذرخواهی ستمگران به آنان سود نخواهد رساند، و از آنان دیگر خواسته نخواهد شد که جبران کنند.

فيومئذ لا ينفع ٱلذين ظلموا معذرتهم ولا هم يستعتبون

30:58

و ما همانا برای انسان‌ها، در این خوانش، از هر گونه مثال چند برابر کردیم؛

ولقد ضربنا للناس في هذا ٱلقرءان من كل مثل

و اگر نشانه‌ای برایشان بیاوری، انکارکنندگان بی‌گمان خواهند گفت: «شما تنها سازندگان نادرستید.»

ولئن جئتهم باية ليقولن ٱلذين كفروا إن أنتم إلا مبطلون

چنین است که خدا بر هسته‌های کسانی که نمی‌دانند نقش می‌نهد.

كذلك يطبع ٱلله على قلوب ٱلذين لا يعلمون

30:60

پس شکیبایی کن،

فٱصبر

30:60

زیرا وعدهٔ خدا حقیقت است؛

إن وعد ٱلله حق

30:60

و مبادا کسانی که یقین ندارند تو را سبک گردانند.

ولا يستخفنك ٱلذين لا يوقنون

→ فهرست سوره‌ها