Al-Ma'ida المائدة

ای باورآوردگان! به قراردادها وفادار باشید.

يأيها ٱلذين ءامنوا أوفوا بٱلعقود

بر شما چارپایان گله روا شده است، مگر آنچه بر شما برخوانده می‌شود — بی‌آنکه شکار را روا بشمارید، در حالی که در حالت مصون از تعرّض هستید؛

أحلت لكم بهيمة ٱلأنعم إلا ما يتلى عليكم غير محلي ٱلصيد وأنتم حرم

ای باورآوردگان! شاخص‌های محسوس خدا را روا مشمارید، نه ماه مصون از تعرّض را، نه هدیه‌های داوطلبانه را، نه پیشکش‌های نذرشده را، و نه آنان را که به سوی خانهٔ مصون از تعرّض می‌روند و لطفی از سرپرست خود و پسندی می‌جویند.

يأيها ٱلذين ءامنوا لا تحلوا شعئر ٱلله ولا ٱلشهر ٱلحرام ولا ٱلهدي ولا ٱلقلئد ولآ ءآمين ٱلبيت ٱلحرام يبتغون فضلا من ربهم ورضونا

و چون از آن حالت درآمدید، شکار کنید.

وإذا حللتم فٱصطادوا

و دشمنی گروهی، از اینکه راه شما را به جای پیشانی بر خاک نهادن مصون از تعرّض بست، شما را به حمله نکشاند.

ولا يجرمنكم شنان قوم أن صدوكم عن ٱلمسجد ٱلحرام أن تعتدوا

در فضیلت و احتیاط به یکدیگر کمک کنید،

وتعاونوا على ٱلبر وٱلتقوى

و در تعدی و دشمنی به یکدیگر کمک نکنید.

ولا تعاونوا على ٱلإثم وٱلعدون

و در برابر خدا محتاط باشید،

وٱتقوا ٱلله

بر شما ممنوع شده‌اند: جانور مرده، خون، گوشت خوک، آنچه برای غیر از خدا اختصاص یافته است، جانور خفه‌شده، جانور در حال مرگ، جانور فرسوده از بیماری، جانور مرده از ضربهٔ شاخ، و آنچه درنده‌ای خورده است — مگر آنچه با آتش پاک کرده‌اید — و نیز جانور سربریده‌شده به‌صورت مشترک، با سهم‌بندی به‌قرعهٔ تیر.

حرمت عليكم ٱلميتة وٱلدم ولحم ٱلخنزير ومآ أهل لغير ٱلله به وٱلمنخنقة وٱلموقوذة وٱلمتردية وٱلنطيحة ومآ أكل ٱلسبع إلا ما ذكيتم وما ذبح على ٱلنصب وأن تستقسموا بٱلأزلم

این یک تجاوز است.

ذلكم فسق

امروز انکارکنندگان از قانون شما ناامید شده‌اند؛

ٱليوم يئس ٱلذين كفروا من دينكم

پس از آنان بیم نداشته باشید، بلکه از من بیم داشته باشید.

فلا تخشوهم وٱخشون

امروز قانون شما را برای شما کامل کردم، دهش خود را بر شما تمام کردم، و بی‌خدشگی نزد خدا را به‌عنوان قانون برای شما پسندیدم.

ٱليوم أكملت لكم دينكم وأتممت عليكم نعمتي ورضيت لكم ٱلإسلم دينا

از تو می‌پرسند: چه چیزی برای‌شان روا شده است؟

يسلونك ماذآ أحل لهم

بگو: «چیزهای نیک بر شما روا شده است، و نیز جانوران شکار که به‌عنوان آموزگار آموخته‌اید، از آنچه خدا به شما آموخته به آنان می‌آموزید.

قل أحل لكم ٱلطيبت وما علمتم من ٱلجوارح مكلبين تعلمونهن مما علمكم ٱلله

پس از آنچه برای شما می‌گیرند بخورید، و نام خدا را بر آن یادآوری کنید.

فكلوا ممآ أمسكن عليكم وٱذكروا ٱسم ٱلله عليه

و در برابر خدا محتاط باشید،

وٱتقوا ٱلله

امروز چیزهای نیک بر شما روا شده است. خوراک کسانی که نوشتار به آنان داده شده است برای شما روا است، و خوراک شما برای آنان روا است. و زنان محفوظ‌شده با پیوند زناشویی از میان باورمندان، و زنان محفوظ‌شده با پیوند زناشویی از میان کسانی که پیش از شما نوشتار به آنان داده شده است، آنگاه که پاداش‌شان را به آنان می‌دهید، در حالی که به پیوند زناشویی درمی‌آیید، نه بی‌بندوبار و نه دارندهٔ دوستان پنهانی.

ٱليوم أحل لكم ٱلطيبت وطعام ٱلذين أوتوا ٱلكتب حل لكم وطعامكم حل لهم وٱلمحصنت من ٱلمؤمنت وٱلمحصنت من ٱلذين أوتوا ٱلكتب من قبلكم إذآ ءاتيتموهن أجورهن محصنين غير مسفحين ولا متخذي أخدان

ای باورآوردگان! چون برای تماس برمی‌خیزید، چهره‌ها و دست‌هایتان را تا آرنج بشویید، و بر سرهایتان دست بکشید،

يأيها ٱلذين ءامنوا إذا قمتم إلى ٱلصلوة فٱغسلوا وجوهكم وأيديكم إلى ٱلمرافق وٱمسحوا برءوسكم

و پاهایتان را تا زانوها بشویید.

وأرجلكم إلى ٱلكعبين

و اگر آلوده شده‌اید، خود را بشویید.

وإن كنتم جنبا فٱطهروا

و اگر بیمارید، یا در سفرید، یا یکی از شما نیاز طبیعی خود را برآورده کرده است، یا با زنی در خلوت درآمیخته‌اید، و آب نمی‌یابید، پس برون‌زدی نیک را قصد کنید، و از آن بر چهره‌ها و دست‌هایتان بکشید.

وإن كنتم مرضى أو على سفر أو جآء أحد منكم من ٱلغآئط أو لمستم ٱلنسآء فلم تجدوا مآء فتيمموا صعيدا طيبا فٱمسحوا بوجوهكم وأيديكم منه

خدا نمی‌خواهد هیچ دشواری بر شما بنهد،

ما يريد ٱلله ليجعل عليكم من حرج

و دهش خدا بر خود و پیمان استوار او را که شما را بدان بست، به یاد آورید، آنگاه که گفتید: «شنیدیم و گردن نهادیم.»

وٱذكروا نعمة ٱلله عليكم وميثقه ٱلذي واثقكم به إذ قلتم سمعنا وأطعنا

و در برابر خدا محتاط باشید،

وٱتقوا ٱلله

ای باورآوردگان! از پابرجا نگه‌دارندگان برای خدا باشید، با انصاف گواهی دهید،

يأيها ٱلذين ءامنوا كونوا قومين لله شهدآء بٱلقسط

و دشمنی گروهی شما را به دادگر نبودن نکشاند.

ولا يجرمنكم شنان قوم على ألا تعدلوا

دادگر باشید: این به احتیاط نزدیک‌تر است.

ٱعدلوا هو أقرب للتقوى

و در برابر خدا محتاط باشید،

وٱتقوا ٱلله

ای باورآوردگان! دهش خدا بر خود را به یاد آورید، آنگاه که قومی قصد داشت دست‌ها را به سوی شما دراز کند، و او دست‌هایشان را از شما باز داشت.

يأيها ٱلذين ءامنوا ٱذكروا نعمت ٱلله عليكم إذ هم قوم أن يبسطوا إليكم أيديهم فكف أيديهم عنكم

و نسبت به خدا محتاط باشید:

وٱتقوا ٱلله

خدا همانا پیمان استوار پسران اسرائیل را گرفته بود، و ما از میان آنان دوازده نماینده برانگیختیم.

ولقد أخذ ٱلله ميثق بني إسرءيل وبعثنا منهم ٱثنى عشر نقيبا

و خدا گفت: «من همانا با شمایم.

وقال ٱلله إني معكم

اگر تماس را پابرجا نگه دارید، گشاده‌دستی ناب را بدهید، به فرستادگان من باور آورید، آنان را پشتیبانی کنید، و به خدا وامی نیکو دهید، بی‌گمان بدی‌هایتان را خواهم پوشاند، و بی‌گمان شما را به باغ‌هایی که رودها از زیر آن‌ها جاری است در خواهم آورد.

لئن أقمتم ٱلصلوة وءاتيتم ٱلزكوة وءامنتم برسلي وعزرتموهم وأقرضتم ٱلله قرضا حسنا لأكفرن عنكم سياتكم ولأدخلنكم جنت تجري من تحتها ٱلأنهر

به سبب شکستن پیمان استوارشان، آنان را نفرین کردیم و هسته‌هایشان را سخت گرداندیم: سخنان را دور از بافت‌شان دگرگون می‌کنند، و بخشی از آنچه به یادشان آورده شده بود را فراموش کردند.

فبما نقضهم ميثقهم لعنهم وجعلنا قلوبهم قسية يحرفون ٱلكلم عن مواضعه ونسوا حظا مما ذكروا به

و پیوسته در آنان خیانتی را خواهی شکافت، مگر اندکی از آنان.

ولا تزال تطلع على خآئنة منهم إلا قليلا منهم

پس از آنان چشم بپوش، و صفحه را بگردان،

فٱعف عنهم وٱصفح

و از میان کسانی که گفتند: «ما همانا یاری‌رسانانیم»، پیمان استوارشان را گرفتیم، اما بخشی از آنچه به یادشان آورده شده بود را فراموش کردند؛ پس میان آنان دشمنی و کینه افکندیم، تا روز حضور؛

ومن ٱلذين قالوا إنا نصرى أخذنا ميثقهم فنسوا حظا مما ذكروا به فأغرينا بينهم ٱلعداوة وٱلبغضآء إلى يوم ٱلقيمة

نوری از خدا و نوشتاری آشکار به سوی شما آمده است، که خدا بدان هر که خشنودی او را پیروی کند به راه‌های صلح راه می‌نماید،

قد جآءكم من ٱلله نور وكتب مبين يهدي به ٱلله من ٱتبع رضونه سبل ٱلسلم

و آنان را به اجازهٔ خود از تاریکی‌ها به سوی نور بیرون می‌آورد،

ويخرجهم من ٱلظلمت إلى ٱلنور بإذنه

همانا انکار کردند کسانی که گفتند: «خدا همان مسیح پسر مریم است.»

لقد كفر ٱلذين قالوا إن ٱلله هو ٱلمسيح ٱبن مريم

بگو: «پس چه کسی در برابر خدا از چیزی مالک خواهد بود، اگر بخواهد مسیح پسر مریم، و مادرش، و همهٔ کسانی را که بر زمین‌اند نابود کند؟»

قل فمن يملك من ٱلله شيا إن أراد أن يهلك ٱلمسيح ٱبن مريم وأمه ومن في ٱلأرض جميعا

و پادشاهی آسمان‌ها و زمین و آنچه میان آن‌ها است از آنِ خدا است.

ولله ملك ٱلسموت وٱلأرض وما بينهما

آنچه را پسند او افتد می‌آفریند.

يخلق ما يشآء

و بازگرایان و یاری‌رسانان گفتند: «ما پسران خدا و دوست‌داشته‌شدگان او هستیم.»

وقالت ٱليهود وٱلنصرى نحن أبنؤا ٱلله وأحبؤه

بگو: «پس چرا شما را برای تقصیرهایتان کیفر می‌دهد؟

قل فلم يعذبكم بذنوبكم

شما بلکه آدمیانی هستید از میان آنان که آفریده است.

بل أنتم بشر ممن خلق

هر که را پسند او افتد می‌بخشاید، و هر که را پسند او افتد کیفر می‌دهد.»

يغفر لمن يشآء ويعذب من يشآء

و پادشاهی آسمان‌ها و زمین و آنچه میان آن‌ها است از آنِ خدا است،

ولله ملك ٱلسموت وٱلأرض وما بينهما

ای دارندگان نوشتار! فرستادهٔ ما همانا به سوی شما آمده است، پس از وقفه‌ای میان فرستادگان برای شما روشنگری می‌کند، مبادا بگویید: «هیچ مژده‌دهنده و هشداردهنده‌ای به سوی ما نیامده است» — پس مژده‌دهنده و هشداردهنده‌ای به سوی شما آمده است.

يأهل ٱلكتب قد جآءكم رسولنا يبين لكم على فترة من ٱلرسل أن تقولوا ما جآءنا من بشير ولا نذير فقد جآءكم بشير ونذير

و آنگاه که موسی به قوم خود گفت: «ای قوم من! دهش خدا بر خود را به یاد آورید، آنگاه که در میان شما اطلاع‌دهندگانی نهاد، و شما را پادشاهانی ساخت،

وإذ قال موسى لقومه يقوم ٱذكروا نعمة ٱلله عليكم إذ جعل فيكم أنبيآء وجعلكم ملوكا

ای قوم من! به سرزمین ویژه‌شده‌ای که خدا برای شما مقرر کرده است درآیید،

يقوم ٱدخلوا ٱلأرض ٱلمقدسة ٱلتي كتب ٱلله لكم

گفتند: «ای موسی! همانا در آنجا قومی خودکامه است،

قالوا يموسى إن فيها قوما جبارين

و ما همانا وارد آن نخواهیم شد تا آنکه آنان از آن بیرون نروند؛

وإنا لن ندخلها حتى يخرجوا منها

دو مرد، از میان کسانی که می‌ترسیدند، که خدا دهش خود را بر آنان ارزانی کرده بود، گفتند: «از در بر آنان درآیید؛

قال رجلان من ٱلذين يخافون أنعم ٱلله عليهما ٱدخلوا عليهم ٱلباب

چون وارد آن شدید، همانا شما پیروز خواهید بود.

فإذا دخلتموه فإنكم غلبون

گفت: «ای سرپرست من، من همانا جز بر خویشتن خود

قال رب إني لآ أملك إلا نفسي

و برادرم اختیاری ندارم؛

وأخي

گفت: «پس آن برای همیشه بر آنان ممنوع است،

قال فإنها محرمة عليهم

چهل سال گم خواهند بود در زمین.

أربعين سنة يتيهون في ٱلأرض

و به حقیقت اطلاعات دو پسر آدم را بر آنان برخوان، آنگاه که هر یک هدیه‌ای آوردند: از یکی پذیرفته شد و از دیگری پذیرفته نشد.

وٱتل عليهم نبأ ٱبنى ءادم بٱلحق إذ قربا قربانا فتقبل من أحدهما ولم يتقبل من ٱلءاخر

گفت: «بی‌گمان تو را خواهم کشت.»

قال لأقتلنك

اگر دستت را به سوی من دراز کنی تا مرا بکشی، من دستم را به سوی تو دراز نخواهم کرد تا تو را بکشم؛

لئن بسطت إلى يدك لتقتلني مآ أنا بباسط يدي إليك لأقتلك

می‌خواهم که تو بازگردی با بار تعدی من و تعدی خودت، و از همراهان آتش باشی:

إني أريد أن تبوأ بإثمي وإثمك فتكون من أصحب ٱلنار

گفت: «وای بر من! آیا ناتوانم که چون این کلاغ باشم و بدیِ برادرم را نهان کنم؟» و پس از آن از پشیمانان شد. از این رو:

قال يويلتى أعجزت أن أكون مثل هذا ٱلغراب فأوري سوءة أخي فأصبح من ٱلندمين من أجل ذلك

بر پسران اسرائیل مقرر کردیم که هر که خویشتنی را بکشد، بی‌آنکه برای خویشتنی دیگر یا برای تباهی در زمین باشد، چنان است که همهٔ انسان‌ها را با هم کشته باشد،

كتبنا على بني إسرءيل أنه من قتل نفسا بغير نفس أو فساد في ٱلأرض فكأنما قتل ٱلناس جميعا

و هر که یکی را زنده کند، چنان است که همهٔ انسان‌ها را با هم زنده کرده باشد.

ومن أحياها فكأنمآ أحيا ٱلناس جميعا

بازپرداخت کسانی که با خدا و فرستادهٔ او می‌جنگند و در پی پراکندن تباهی در زمین‌اند این است که کشته شوند، یا بر تیر استوار شوند، یا دست‌ها و پاهایشان به‌صورت متناوب بریده شود، یا از زمین تبعید شوند.

إنما جزؤا ٱلذين يحاربون ٱلله ورسوله ويسعون في ٱلأرض فسادا أن يقتلوا أو يصلبوا أو تقطع أيديهم وأرجلهم من خلف أو ينفوا من ٱلأرض

همانا کسانی که انکار می‌کنند، اگر هر آنچه بر زمین است و همانندش را با آن می‌داشتند، تا خود را از کیفر روز حضور بخرند، از آنان پذیرفته نمی‌شد،

إن ٱلذين كفروا لو أن لهم ما في ٱلأرض جميعا ومثله معه ليفتدوا به من عذاب يوم ٱلقيمة ما تقبل منهم

می‌خواهند از آتش بیرون آیند، اما از آن بیرون نخواهند آمد،

يريدون أن يخرجوا من ٱلنار وما هم بخرجين منها

و اما دزد مرد و دزد زن، تکیه‌گاه‌هایشان را قطع کنید، در بازپرداخت آنچه به دست آوردند، به‌عنوان عبرتی بازدارنده از جانب خدا.

وٱلسارق وٱلسارقة فٱقطعوا أيديهما جزآء بما كسبا نكلا من ٱلله

اما هر که پس از ستم خود بازگردد و خود را سامان دهد، خدا با بخشایش به سوی او بازمی‌گردد،

فمن تاب من بعد ظلمه وأصلح فإن ٱلله يتوب عليه

آیا نمی‌دانی که پادشاهی آسمان‌ها و زمین از آنِ خدا است؟

ألم تعلم أن ٱلله له ملك ٱلسموت وٱلأرض

هر که را پسند او افتد کیفر می‌دهد، و هر که را پسند او افتد می‌بخشاید.

يعذب من يشآء ويغفر لمن يشآء

ای فرستاده! آنان که در انکار می‌شتابند تو را اندوهگین نکنند، از میان کسانی که با دهان‌های خود می‌گویند: «باور آوردیم»، بی‌آنکه هسته‌هایشان باور آورده باشد،

يأيها ٱلرسول لا يحزنك ٱلذين يسرعون في ٱلكفر من ٱلذين قالوا ءامنا بأفوههم ولم تؤمن قلوبهم

و نه از میان بازگرایان، گوش‌سپاران به دروغ، گوش‌سپاران برای قومی دیگر که نزد تو نیامده است.

ومن ٱلذين هادوا سمعون للكذب سمعون لقوم ءاخرين لم يأتوك

سخنان را پس از جاگرفتن‌شان دگرگون می‌کنند، می‌گویند: «اگر این به شما داده شد، بگیرید؛ و اگر به شما داده نشد، بر حذر باشید.»

يحرفون ٱلكلم من بعد مواضعه يقولون إن أوتيتم هذا فخذوه وإن لم تؤتوه فٱحذروا

و هر که را خدا بخواهد به آزمون بکشد، تو در برابر خدا برای او هیچ در اختیار نداری.

ومن يرد ٱلله فتنته فلن تملك له من ٱلله شيا

اینان‌اند که خدا نخواست هسته‌هایشان را پاک کند.

أولئك ٱلذين لم يرد ٱلله أن يطهر قلوبهم

در زندگی نزدیک، رسوایی‌ای دارند،

لهم في ٱلدنيا خزي

گوش‌سپاران به دروغ، خورندگان سود ممنوع —

سمعون للكذب أكلون للسحت

اگر نزد تو آیند، پس میان آنان داوری کن، یا از آنان روی بگردان؛

فإن جآءوك فٱحكم بينهم أو أعرض عنهم

و اگر از آنان روی بگردانی، نخواهند توانست هیچ آسیبی به تو برسانند.

وإن تعرض عنهم فلن يضروك شيا

و اگر داوری کنی، آنگاه میان آنان با انصاف داوری کن،

وإن حكمت فٱحكم بينهم بٱلقسط

و چگونه تو را داور می‌گرفتند، حال آنکه تورات نزد آنان است، که داوری خدا در آن است، سپس پس از آن پشت می‌کنند؟

وكيف يحكمونك وعندهم ٱلتورىة فيها حكم ٱلله ثم يتولون من بعد ذلك

ما تورات را فرود آوردیم، که در آن راهنمایی و نور است؛ اطلاع‌دهندگان، که نزد خدا بی‌خدشه بودند، بدان بر بازگرایان داوری می‌کردند، چنان‌که پیران و دانشوران می‌کردند، بر پایهٔ آنچه نگهداری‌اش از نوشتار خدا بر عهدهٔ آنان بود، و بر آن گواه بودند.

إنآ أنزلنا ٱلتورىة فيها هدى ونور يحكم بها ٱلنبيون ٱلذين أسلموا للذين هادوا وٱلربنيون وٱلأحبار بما ٱستحفظوا من كتب ٱلله وكانوا عليه شهدآء

پس از مردم بیم نداشته باشید، بلکه از من بیم داشته باشید،

فلا تخشوا ٱلناس وٱخشون

و به نشانه‌های من بهایی ناچیز نخرید.

ولا تشتروا بايتي ثمنا قليلا

و در آن برای آنان مقرر کردیم: خویشتن در برابر خویشتن، چشم در برابر چشم، بینی در برابر بینی، گوش در برابر گوش، دندان در برابر دندان، و برای زخم‌ها، تحقیقی.

وكتبنا عليهم فيهآ أن ٱلنفس بٱلنفس وٱلعين بٱلعين وٱلأنف بٱلأنف وٱلأذن بٱلأذن وٱلسن بٱلسن وٱلجروح قصاص

اما هر که از روی دستگیری از آن بگذرد، آن برای او جبران است.

فمن تصدق به فهو كفارة له

و عیسی پسر مریم را در پی آنان فرستادیم، در حالی که آنچه از تورات پیش از او بود تأیید می‌کرد،

وقفينا على ءاثرهم بعيسى ٱبن مريم مصدقا لما بين يديه من ٱلتورىة

و تا دارندگان انجیل بدانچه خدا در آن فرود آورده است داوری کنند.

وليحكم أهل ٱلإنجيل بمآ أنزل ٱلله فيه

و ما نوشتار را به حقیقت بر تو فرود آوردیم، تأییدکنندهٔ آنچه از نوشتار پیش از آن بود، و چیره بر آن.

وأنزلنآ إليك ٱلكتب بٱلحق مصدقا لما بين يديه من ٱلكتب ومهيمنا عليه

پس میان آنان بدانچه خدا فرود آورده است داوری کن،

فٱحكم بينهم بمآ أنزل ٱلله

و از هیجان‌هایشان پیروی مکن، دور از آنچه از حقیقت به تو رسیده است.

ولا تتبع أهوآءهم عما جآءك من ٱلحق

برای هر یک از شما قانونی و راهی قرار دادیم.

لكل جعلنا منكم شرعة ومنهاجا

و اگر خدا را پسند افتاده بود، شما را یک جامعهٔ یگانه می‌ساخت؛

ولو شآء ٱلله لجعلكم أمة وحدة

اما تا شما را در آنچه به شما داده است بیازماید.

ولكن ليبلوكم في مآ ءاتىكم

پس در بهترین بر یکدیگر پیشی گیرید.

فٱستبقوا ٱلخيرت

و: میان آنان بدانچه خدا فرود آورده است داوری کن،

وأن ٱحكم بينهم بمآ أنزل ٱلله

و از هیجان‌هایشان پیروی مکن،

ولا تتبع أهوآءهم

و نسبت به آنان هشیار باش، مبادا تو را با آزمون از بخشی از آنچه خدا به سوی تو فرود آورده است منحرف کنند.

وٱحذرهم أن يفتنوك عن بعض مآ أنزل ٱلله إليك

و اگر پشت کردند، پس بدان که خدا نمی‌خواهد جز اثر بخشی از تقصیرهایشان را بر آنان رخ دهد.

فإن تولوا فٱعلم أنما يريد ٱلله أن يصيبهم ببعض ذنوبهم

پس آیا داوری عصر نادانی را می‌جویند؟

أفحكم ٱلجهلية يبغون

ای باورآوردگان! بازگرایان و یاری‌رسانان را متحد مگیرید:

يأيها ٱلذين ءامنوا لا تتخذوا ٱليهود وٱلنصرى أوليآء

آنان متحدان یکدیگرند.

بعضهم أوليآء بعض

و هر که از شما آنان را متحد بگیرد، آنگاه از آنان است،

ومن يتولهم منكم فإنه منهم

کسانی را می‌بینی که در هسته‌هایشان بیماری است در میان آنان می‌شتابند و می‌گویند: «بیم داریم که ناکامی‌ای به ما رسد»؛

فترى ٱلذين في قلوبهم مرض يسرعون فيهم يقولون نخشى أن تصيبنا دآئرة

ای باورآوردگان! هر که از شما از قانون خود روی برگرداند — خدا قومی خواهد آورد که آنان را دوست دارد و آنان او را دوست دارند، در برابر باورمندان فروتن، در برابر انکارکنندگان نیرومند، در راه خدا تلاشگر، و از نکوهش هیچ نکوهشگری نمی‌ترسند.

يأيها ٱلذين ءامنوا من يرتد منكم عن دينه فسوف يأتي ٱلله بقوم يحبهم ويحبونه أذلة على ٱلمؤمنين أعزة على ٱلكفرين يجهدون في سبيل ٱلله ولا يخافون لومة لآئم

این لطف خدا است، که به هر که پسند او افتد می‌دهد.

ذلك فضل ٱلله يؤتيه من يشآء

ای باورآوردگان! کسانی را که قانون شما را ریشخند و بازی گرفتند، از میان کسانی که پیش از شما نوشتار به آنان داده شده است، و انکارکنندگان، متحد مگیرید.

يأيها ٱلذين ءامنوا لا تتخذوا ٱلذين ٱتخذوا دينكم هزوا ولعبا من ٱلذين أوتوا ٱلكتب من قبلكم وٱلكفار أوليآء

و چون به تماس فرا می‌خوانید، آن را ریشخند و بازی می‌گیرند:

وإذا ناديتم إلى ٱلصلوة ٱتخذوها هزوا ولعبا

بگو: «آیا شما را از عوضی بدتر از این، نزد خدا، اطلاع دهم؟ کسی که خدا نفرینش کرده، بر او خشم گرفته، و از او میمون‌ها و خوک‌ها ساخته است، و کسی که از حدشکن فرمان برده —

قل هل أنبئكم بشر من ذلك مثوبة عند ٱلله من لعنه ٱلله وغضب عليه وجعل منهم ٱلقردة وٱلخنازير وعبد ٱلطغوت

و چون نزد شما می‌آیند، می‌گویند: «باور آوردیم» — حال آنکه با انکار وارد شدند و با آن بیرون رفتند.

وإذا جآءوكم قالوا ءامنا وقد دخلوا بٱلكفر وهم قد خرجوا به

و بسیاری از آنان را می‌بینی که در تعدی، دشمنی و خوردن سود ممنوع می‌شتابند.

وترى كثيرا منهم يسرعون في ٱلإثم وٱلعدون وأكلهم ٱلسحت

چرا پیران و دانشوران آنان را از گفتن سخنان تعدی‌آمیز و خوردن سود ممنوع باز نمی‌دارند!

لولا ينهىهم ٱلربنيون وٱلأحبار عن قولهم ٱلإثم وأكلهم ٱلسحت

و بازگرایان گفتند: «دست خدا بسته است.»

وقالت ٱليهود يد ٱلله مغلولة

دست‌هایشان بسته باد، و برای آنچه گفتند نفرین‌شده باشند!

غلت أيديهم ولعنوا بما قالوا

نه، دو دست او گشاده است: هرگونه پسندش افتد خرج می‌کند.

بل يداه مبسوطتان ينفق كيف يشآء

و آنچه از سرپرست تو بر تو فرود آورده شده است، بی‌گمان در بسیاری از آنان حدشکنی و انکار را خواهد افزود.

وليزيدن كثيرا منهم مآ أنزل إليك من ربك طغينا وكفرا

و ما میان آنان دشمنی و کینه افکندیم، تا روز حضور.

وألقينا بينهم ٱلعدوة وٱلبغضآء إلى يوم ٱلقيمة

هر بار که آتشی برای جنگ بیفروزند، خدا آن را خاموش می‌کند،

كلمآ أوقدوا نارا للحرب أطفأها ٱلله

و در پی پراکندن تباهی در زمین‌اند.

ويسعون في ٱلأرض فسادا

و اگر تورات، انجیل و آنچه از سرپرست‌شان بر آنان فرود آورده شده بود را پابرجا نگه داشته بودند، همانا از آنچه بالای سرشان است و از آنچه زیر پاهایشان است می‌خوردند.

ولو أنهم أقاموا ٱلتورىة وٱلإنجيل ومآ أنزل إليهم من ربهم لأكلوا من فوقهم ومن تحت أرجلهم

از میان آنان جامعه‌ای معتدل هست،

منهم أمة مقتصدة

ای فرستاده! آنچه را از سرپرست تو بر تو فرود آورده شده است برسان،

يأيها ٱلرسول بلغ مآ أنزل إليك من ربك

و اگر چنین نکنی، پیام او را نرسانده‌ای.

وإن لم تفعل فما بلغت رسالته

خدا تو را از مردم نگاه می‌دارد،

وٱلله يعصمك من ٱلناس

بگو: «ای دارندگان نوشتار! بر هیچ پایه‌ای نیستید، تا آنگاه که تورات، انجیل و آنچه از سرپرست‌تان بر شما فرود آورده شده است را پابرجا نگه ندارید.»

قل يأهل ٱلكتب لستم على شىء حتى تقيموا ٱلتورىة وٱلإنجيل ومآ أنزل إليكم من ربكم

و آنچه از سرپرست تو بر تو فرود آورده شده است، بی‌گمان در بسیاری از آنان حدشکنی و انکار را خواهد افزود.

وليزيدن كثيرا منهم مآ أنزل إليك من ربك طغينا وكفرا

ما همانا پیمان استوار پسران اسرائیل را گرفتیم و فرستادگانی به سوی آنان فرستادیم.

لقد أخذنا ميثق بني إسرءيل وأرسلنآ إليهم رسلا

و پنداشتند که آزمونی نخواهد بود؛ پس کور و کر شدند؛ سپس خدا با بخشایش به سوی آنان بازگشت؛ سپس بار دیگر کور و کر شدند،

وحسبوا ألا تكون فتنة فعموا وصموا ثم تاب ٱلله عليهم ثم عموا وصموا

بسیاری از آنان.

كثير منهم

همانا انکار کردند کسانی که گفتند: «خدا همان مسیح پسر مریم است.»

لقد كفر ٱلذين قالوا إن ٱلله هو ٱلمسيح ٱبن مريم

و مسیح گفت: «ای پسران اسرائیل! از خدا، سرپرست من و سرپرست شما، فرمان ببرید.

وقال ٱلمسيح يبني إسرءيل ٱعبدوا ٱلله ربي وربكم

هر که برای خدا انباز گیرد، خدا همانا باغ را بر او ممنوع می‌کند، و پناهگاهش آتش خواهد بود.»

إنه من يشرك بٱلله فقد حرم ٱلله عليه ٱلجنة ومأوىه ٱلنار

همانا انکار کردند کسانی که گفتند: «خدا سومی از سه است.»

لقد كفر ٱلذين قالوا إن ٱلله ثالث ثلثة

حال آنکه هیچ ایزدی نیست جز ایزدی یگانه.

وما من إله إلآ إله وحد

آیا پس به سوی خدا بازنخواهند گشت و از او بخشایش نخواهند خواست؟

أفلا يتوبون إلى ٱلله ويستغفرونه

مسیح پسر مریم جز فرستاده‌ای نیست؛ فرستادگانی پیش از او گذشته‌اند،

ما ٱلمسيح ٱبن مريم إلا رسول قد خلت من قبله ٱلرسل

و مادرش زنی راست‌گو بود؛

وأمه صديقة

هر دو خوراک می‌خوردند.

كانا يأكلان ٱلطعام

بگو: «آیا غیر از خدا از چیزی فرمان می‌برید که برای شما نه آسیبی دارد و نه سودی؟

قل أتعبدون من دون ٱلله ما لا يملك لكم ضرا ولا نفعا

بگو: «ای دارندگان نوشتار! در قانون خود فراتر از حقیقت زیاده‌روی مکنید،

قل يأهل ٱلكتب لا تغلوا في دينكم غير ٱلحق

نفرین‌شده‌اند کسانی از پسران اسرائیل که انکار کردند، بر زبان داوود و عیسی پسر مریم.

لعن ٱلذين كفروا من بني إسرءيل على لسان داود وعيسى ٱبن مريم

یکدیگر را از کاری مردود که مرتکب می‌شدند باز نمی‌داشتند:

كانوا لا يتناهون عن منكر فعلوه

بسیاری از آنان را می‌بینی که با انکارکنندگان متحد می‌شوند:

ترى كثيرا منهم يتولون ٱلذين كفروا

و اگر به خدا، به اطلاع‌دهنده و به آنچه بر او فرود آورده شده است باور می‌داشتند، آنان را متحد نمی‌گرفتند؛

ولو كانوا يؤمنون بٱلله وٱلنبي ومآ أنزل إليه ما ٱتخذوهم أوليآء

بی‌گمان خواهی یافت که از میان مردم، دشمن‌ترینِ باورآوردگان، بازگرایان و انباز گیرندگان‌اند،

لتجدن أشد ٱلناس عدوة للذين ءامنوا ٱليهود وٱلذين أشركوا

و بی‌گمان خواهی یافت که نزدیک‌ترینِ آنان به باورآوردگان در مهر، کسانی‌اند که می‌گویند: «ما همانا یاری‌رسانانیم.»

ولتجدن أقربهم مودة للذين ءامنوا ٱلذين قالوا إنا نصرى

پس خدا برای آنچه گفتند، باغ‌هایی که رودها از زیر آن‌ها جاری است، به عوض به آنان داد، که جاودانه در آن می‌مانند.

فأثبهم ٱلله بما قالوا جنت تجري من تحتها ٱلأنهر خلدين فيها

ای باورآوردگان! چیزهای نیکی را که خدا بر شما روا کرده است ممنوع مشمارید، و از حدود مگذرید،

يأيها ٱلذين ءامنوا لا تحرموا طيبت مآ أحل ٱلله لكم ولا تعتدوا

و از آنچه خدا شما را روزی داده است بخورید، آنچه روا و نیک است،

وكلوا مما رزقكم ٱلله حللا طيبا

خدا شما را برای بیهودگی در سوگندهایتان نخواهد گرفت،

لا يؤاخذكم ٱلله بٱللغو في أيمنكم

اما شما را برای سوگندهایی که استوار بسته‌اید خواهد گرفت.

ولكن يؤاخذكم بما عقدتم ٱلأيمن

جبران آن خوراک دادن به ده تنگ‌دست است، از بهترین خوراکی که خانواده‌هایتان را می‌خورانید، یا پوشاندن آنان، یا بازگرداندن استقلال شخصی که در بند بدهی است؛

فكفرته إطعام عشرة مسكين من أوسط ما تطعمون أهليكم أو كسوتهم أو تحرير رقبة

و هر که توانایی آن را نیابد، آنگاه پرهیز سه روز.

فمن لم يجد فصيام ثلثة أيام

این جبران سوگندهای شما است، آنگاه که سوگند می‌خورید.

ذلك كفرة أيمنكم إذا حلفتم

و سوگندهای خود را نگه دارید.

وٱحفظوا أيمنكم

منحرف‌کننده جز این نمی‌خواهد که با شراب و قمار میان شما دشمنی و کینه افکند، و راه شما را به یادآوری خدا و تماس ببندد.

إنما يريد ٱلشيطن أن يوقع بينكم ٱلعدوة وٱلبغضآء في ٱلخمر وٱلميسر ويصدكم عن ذكر ٱلله وعن ٱلصلوة

و از خدا گردن نهید، و از فرستاده گردن نهید، و هشیار باشید.

وأطيعوا ٱلله وأطيعوا ٱلرسول وٱحذروا

بر کسانی که باور آوردند و کردارهای شایسته به‌جا آوردند نکوهشی نیست، در آنچه خورده‌اند، مادام که محتاط بودند، باور آوردند و کردارهای شایسته به‌جا آوردند، سپس محتاط بودند و باور آوردند، سپس محتاط بودند و نیکی کردند.

ليس على ٱلذين ءامنوا وعملوا ٱلصلحت جناح فيما طعموا إذا ما ٱتقوا وءامنوا وعملوا ٱلصلحت ثم ٱتقوا وءامنوا ثم ٱتقوا وأحسنوا

ای باورآوردگان! خدا بی‌گمان شما را با شکاری خواهد آزمود که به دست‌ها و نیزه‌هایتان افتد، تا خدا بازشناسد که چه کسی از او می‌ترسد هرچند از حواس او بیرون باشد.

يأيها ٱلذين ءامنوا ليبلونكم ٱلله بشىء من ٱلصيد تناله أيديكم ورماحكم ليعلم ٱلله من يخافه بٱلغيب

ای باورآوردگان! تا در حالت مصون از تعرّض هستید، شکار مکشید.

يأيها ٱلذين ءامنوا لا تقتلوا ٱلصيد وأنتم حرم

و هر که از شما آن را عمداً بکشد، بازپرداختی هم‌ارز از چارپایان، که دو دادگر از میان شما دربارهٔ آن داوری کنند، به‌عنوان هدیه‌ای که به نقطهٔ مرکزی برسد، یا جبرانی که خوراک دادن به تنگ‌دستان است، یا هم‌ارز آن در پرهیز، تا پیامدهای شوم کردار خود را بچشد.

ومن قتله منكم متعمدا فجزآء مثل ما قتل من ٱلنعم يحكم به ذوا عدل منكم هديا بلغ ٱلكعبة أو كفرة طعام مسكين أو عدل ذلك صياما ليذوق وبال أمره

خدا از آنچه گذشته است چشم پوشیده است؛

عفا ٱلله عما سلف

اما هر که دوباره کند، خدا از او انتقام خواهد گرفت.

ومن عاد فينتقم ٱلله منه

شکار دریا و خوراک آن برای شما روا شده است،

أحل لكم صيد ٱلبحر وطعامه

به‌عنوان بهره برای شما و برای کاروان‌ها؛

متعا لكم وللسيارة

اما شکار خشکی بر شما ممنوع شده است تا در حالت مصون از تعرّض هستید.

وحرم عليكم صيد ٱلبر ما دمتم حرما

خدا نقطهٔ مرکزی، خانهٔ مصون از تعرّض، را مایهٔ پابرجایی برای انسان‌ها قرار داده است، و نیز ماه مصون از تعرّض، هدیه‌های داوطلبانه و پیشکش‌های نذرشده را.

جعل ٱلله ٱلكعبة ٱلبيت ٱلحرام قيما للناس وٱلشهر ٱلحرام وٱلهدي وٱلقلئد

بر فرستاده جز رساندن نیست.

ما على ٱلرسول إلا ٱلبلغ

بگو: «ناپاک و نیک برابر نیستند، هرچند فراوانی ناپاک تو را خیره کند.»

قل لا يستوي ٱلخبيث وٱلطيب ولو أعجبك كثرة ٱلخبيث

ای باورآوردگان! دربارهٔ چیزهایی که اگر برای شما آشکار می‌شد شما را ناخوش می‌آمد، پرسش نکنید.

يأيها ٱلذين ءامنوا لا تسلوا عن أشيآء إن تبد لكم تسؤكم

و اگر هنگام فرود آمدن این خوانش دربارهٔ آن‌ها بپرسید، برای شما آشکار خواهد شد. خدا از آن چشم پوشیده است.

وإن تسلوا عنها حين ينزل ٱلقرءان تبد لكم عفا ٱلله عنها

خدا نه بحیره‌ای نهاده است، نه سائبه‌ای، نه وصیله‌ای و نه حامی،

ما جعل ٱلله من بحيرة ولا سآئبة ولا وصيلة ولا حام

و چون به آنان گفته می‌شود: «بیایید به آنچه خدا فرود آورد، و به فرستاده»، می‌گویند: «ما را بس است آنچه نیاکان خود را بر آن یافتیم.»

وإذا قيل لهم تعالوا إلى مآ أنزل ٱلله وإلى ٱلرسول قالوا حسبنا ما وجدنا عليه ءابآءنآ

ای باورآوردگان! مراقب خودتان باشید:

يأيها ٱلذين ءامنوا عليكم أنفسكم

کسی که گمراه می‌شود، مادام که راهنمایی می‌پذیرید، به شما آسیبی نمی‌رساند.

لا يضركم من ضل إذا ٱهتديتم

ای باورآوردگان! گواهی میان شما، چون مرگ به یکی از شما رسد، هنگام وصیت: دو دادگر از میان خودتان، یا دو تن دیگر، بیرون از شما، اگر در زمین گام می‌زنید و پیشامد ناگوار مرگ به شما رسد.

يأيها ٱلذين ءامنوا شهدة بينكم إذا حضر أحدكم ٱلموت حين ٱلوصية ٱثنان ذوا عدل منكم أو ءاخران من غيركم إن أنتم ضربتم في ٱلأرض فأصبتكم مصيبة ٱلموت

آن دو را پس از تماس معلق نگه خواهید داشت، و آن دو به خدا سوگند خواهند خورد، اگر تردید دارید: «ما بدان هیچ نخواهیم خرید، به هیچ بهایی، هرچند دربارهٔ نزدیکی باشد،

تحبسونهما من بعد ٱلصلوة فيقسمان بٱلله إن ٱرتبتم لا نشتري به ثمنا ولو كان ذا قربى

اما اگر بر این دست یافته شود که آن دو مرتکب تعدی شده‌اند، دو تن دیگر جای آن دو را خواهند گرفت، از میان کسانی که حقشان پایمال شده، دو نزدیک‌تر، و هر دو سوگند خواهند خورد

فإن عثر على أنهما ٱستحقآ إثما فاخران يقومان مقامهما من ٱلذين ٱستحق عليهم ٱلأولين فيقسمان

به خدا: «گواهی ما همانا از گواهی آن دو برحق‌تر است، و ما از حدود نگذشته‌ایم؛

بٱلله لشهدتنآ أحق من شهدتهما وما ٱعتدينآ

این به گواهی در شکل درست آن نزدیک‌تر است، یا به ترس آنان از اینکه سوگندهای دیگر پس از سوگندهایشان رد شود.

ذلك أدنى أن يأتوا بٱلشهدة على وجههآ أو يخافوا أن ترد أيمن بعد أيمنهم

و در برابر خدا محتاط باشید،

وٱتقوا ٱلله

و بشنوید.

وٱسمعوا

روزی که خدا فرستادگان را گرد آورد و بگوید: «چه پاسخی دریافت کردید؟»

يوم يجمع ٱلله ٱلرسل فيقول ماذآ أجبتم

آنگاه که خدا بگوید: «ای عیسی پسر مریم! دهش من بر خودت و بر مادرت را به یاد آور، آنگاه که تو را با جریان والاپایه نیرو دادم، در گهواره و در میانسالی با مردم سخن می‌گفتی،

إذ قال ٱلله يعيسى ٱبن مريم ٱذكر نعمتي عليك وعلى ولدتك إذ أيدتك بروح ٱلقدس تكلم ٱلناس في ٱلمهد وكهلا

و آنگاه که ضابطه، فرزانگی، تورات و انجیل را به تو آموختم؛

وإذ علمتك ٱلكتب وٱلحكمة وٱلتورىة وٱلإنجيل

و آنگاه که از گل صورتی چون پرنده می‌آفریدی، به اجازهٔ من، سپس در آن می‌دمیدی، و پرنده می‌شد، به اجازهٔ من؛

وإذ تخلق من ٱلطين كهية ٱلطير بإذني فتنفخ فيها فتكون طيرا بإذني

و نابینای مادرزاد و جذامی را بهبود می‌بخشیدی، به اجازهٔ من؛

وتبرئ ٱلأكمه وٱلأبرص بإذني

و آنگاه که مردگان را بیرون می‌آوردی، به اجازهٔ من؛

وإذ تخرج ٱلموتى بإذني

و آنگاه که به شاگردان پرده برداشتم: «به من و به فرستادهٔ من باور آورید»؛

وإذ أوحيت إلى ٱلحوارين أن ءامنوا بي وبرسولي

آنگاه که شاگردان گفتند: «ای عیسی پسر مریم! آیا می‌توانی از سرپرست خود بخواهی که میزی از آسمان بر ما فرود آورد؟»

إذ قال ٱلحواريون يعيسى ٱبن مريم هل يستطيع ربك أن ينزل علينا مآئدة من ٱلسمآء

عیسی پسر مریم گفت: «ای خدا، ای سرپرست ما! میزی از آسمان بر ما فرود آور، که برای ما جشنی باشد، برای نخستین ما و برای واپسین ما، و نشانه‌ای از جانب تو؛

قال عيسى ٱبن مريم ٱللهم ربنآ أنزل علينا مآئدة من ٱلسمآء تكون لنا عيدا لأولنا وءاخرنا وءاية منك

و ما را روزی ده؛

وٱرزقنا

و آنگاه که خدا بگوید: «ای عیسی پسر مریم! آیا تو به مردم گفتی: مرا و مادرم را غیر از خدا دو ایزد بگیرید؟»

وإذ قال ٱلله يعيسى ٱبن مريم ءأنت قلت للناس ٱتخذوني وأمي إلهين من دون ٱلله

خواهد گفت: «شکوه بر تو باد! مرا نسزید که آنچه را حق من نیست بگویم.

قال سبحنك ما يكون لي أن أقول ما ليس لي بحق

اگر آن را گفته بودم، تو آن را می‌دانستی.

إن كنت قلته فقد علمته

تو آنچه در خویشتن من است می‌دانی، و من آنچه را در خویشتن تو است نمی‌دانم،

تعلم ما في نفسي ولآ أعلم ما في نفسك

من به آنان جز آنچه مرا دستور دادی نگفتم: از خدا، سرپرست من و سرپرست شما، فرمان ببرید؛

ما قلت لهم إلا مآ أمرتني به أن ٱعبدوا ٱلله ربي وربكم

و تا در میان آنان بودم، بر آنان گواه بودم؛

وكنت عليهم شهيدا ما دمت فيهم

سپس چون مرا به‌تمامی گرفتی، تو بودی که بر آنان ناظر بودی.

فلما توفيتني كنت أنت ٱلرقيب عليهم

اگر آنان را کیفر دهی، آنان فرمان‌بردارانِ تواند؛

إن تعذبهم فإنهم عبادك

خدا خواهد گفت: «این روزی است که راست‌گویی به راست‌گویان سود می‌رساند.

قال ٱلله هذا يوم ينفع ٱلصدقين صدقهم

آنان باغ‌هایی دارند که رودها از زیر آن‌ها جاری است، جاودانه در آن می‌مانند، همیشه.»

لهم جنت تجري من تحتها ٱلأنهر خلدين فيهآ أبدا

خدا از آنان خرسند است، و آنان از او خرسندند.

رضي ٱلله عنهم ورضوا عنه

پادشاهی آسمان‌ها و زمین و آنچه در آن‌ها است از آنِ خدا است.

لله ملك ٱلسموت وٱلأرض وما فيهن