Al-Balad البلد
What makes one balk فلا اقتحم العقبة
Summary and links in the frieze
In the frieze He learns the hard path: freeing from debt, feeding the orphan and the destitute, then believing and enjoining patience.
Read just before, 91 leads here: The Self is inspired with its depravity and its guardedness; in the next sura, the human being is guided along the two paths. 91
It leads to 89: Feeding the orphan and the destitute is plunging past; the next sura reproaches: you do not honor the orphan, nor urge feeding the destitute. 89
Closes on “They ask one another”
بسم ٱلله ٱلرحمن ٱلرحيم
به نام خدا، بیاندازه مهربان، مهربان.
نه! من سوگند میخورم به این سرزمین، و تو، تو در آن مقیمی، و به زاینده و آنچه زاییده است! ما همانا انسان را در رنج آفریدهایم.
لآ أقسم بهذا ٱلبلد وأنت حل بهذا ٱلبلد ووالد وما ولد لقد خلقنا ٱلإنسن في كبد
آیا میپندارد که هرگز هیچکس هیچ کاری بر ضد او نخواهد توانست؟ میگوید: «مالی کوهکوه نابود کردم!»
أيحسب أن لن يقدر عليه أحد يقول أهلكت مالا لبدا
آیا میپندارد که هیچکس او را ندیده است؟
أيحسب أن لم يره أحد
آیا برای او دو چشم و یک زبان و دو لب قرار ندادهایم، و آیا او را بر دو راه راه ننمودهایم؟
ألم نجعل له عينين ولسانا وشفتين وهدينه ٱلنجدين
اما از آنچه به عقب بازمیگرداند فراتر نتاخت.
فلا ٱقتحم ٱلعقبة
و چه کسی تو را آگاه خواهد کرد که آنچه به عقب بازمیگرداند چیست؟
ومآ أدرىك ما ٱلعقبة
آن است که در گرو ماندهای را بازخرید کرده باشد، یا در روز قحطی به یتیمی از میان نزدیکان خوراک داده باشد، یا به تنگدستی چسبیده به خاک.
فك رقبة أو إطعم في يوم ذي مسغبة يتيما ذا مقربة أو مسكينا ذا متربة
سپس، آن است که از کسانی بوده باشد که باور آوردند و یکدیگر را به شکیبایی سفارش کردند، و یکدیگر را به مهربانی سفارش کردند.
ثم كان من ٱلذين ءامنوا وتواصوا بٱلصبر وتواصوا بٱلمرحمة
اینان یاران سمت راستاند.
أولئك أصحب ٱلميمنة
و کسانی که نشانههای ما را انکار کردند، اینان یاران سمت چپاند.
وٱلذين كفروا بايتنا هم أصحب ٱلمشمة
بر آنان، آتشی قفلشده.
عليهم نار مؤصدة