Al-Mulk الملك
Return your gaze فارجع البصر
Summary and links in the frieze
In the frieze He finds no fissure in the sky, hears those thrown into Jahannam confess, and receives the words to say.
Read just before, 68 leads here: You will see which of you is put to trial; sura 67, which opens section X, creates death and life to test. 68
It leads to 66: The custodians of Jahannam question the crowds thrown in; the next sura names these guardians: harsh Agents who do what they are commanded. 66
Closes on “By the glorious Recitation”
بخش از اینجا آغاز می‌شود
بسم ٱلله ٱلرحمن ٱلرحيم
به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان.
خجسته باد آنکه پادشاهی در دستان اوست، و او بر هر چیز توانا است،
تبرك ٱلذي بيده ٱلملك وهو على كل شىء قدير
آنکه مرگ و زندگی را آفرید تا شما را بیازماید: کدام یک از شما کردار بهتری دارد.
ٱلذي خلق ٱلموت وٱلحيوة ليبلوكم أيكم أحسن عملا
و اوست نیرومند، بسیار بخشاینده.
وهو ٱلعزيز ٱلغفور
آنکه هفت آسمان روی هم آفرید.
ٱلذي خلق سبع سموت طباقا
در آفرینش بی‌اندازه مهربان هیچ ناهماهنگی نمی‌بینی.
ما ترى في خلق ٱلرحمن من تفوت
بینایی را بازگردان: آیا شکافی می‌بینی؟
فٱرجع ٱلبصر هل ترى من فطور
سپس بینایی را دو بار بازگردان: بینایی، وامانده و نفس‌بُریده، به سوی تو بازخواهد گشت.
ثم ٱرجع ٱلبصر كرتين ينقلب إليك ٱلبصر خاسئا وهو حسير
ما همانا آسمانِ نزدیک‌ترین را با چراغ‌ها آراستیم، و آن‌ها را پرتاب‌هایی علیه منحرف‌کنندگان ساختیم، و کیفر اخگرِ افروخته را برایشان آماده کردیم.
ولقد زينا ٱلسمآء ٱلدنيا بمصبيح وجعلنها رجوما للشيطين وأعتدنا لهم عذاب ٱلسعير
و برای کسانی که سرپرست خود را انکار کردند، کیفر جهنم،
وللذين كفروا بربهم عذاب جهنم
و چه ناپسند مقصدی!
وبئس ٱلمصير
چون در آن افکنده شوند، غرش آن را خواهند شنید، در حالی که می‌جوشد، نزدیک است از خشم بشکافد.
إذآ ألقوا فيها سمعوا لها شهيقا وهي تفور تكاد تميز من ٱلغيظ
هر بار که گروهی در آن افکنده شود، گماشتگانش از آنان خواهند پرسید: «مگر هشداردهنده‌ای نزد شما نیامد؟»
كلمآ ألقي فيها فوج سألهم خزنتهآ ألم يأتكم نذير
خواهند گفت: «چرا، هشداردهنده‌ای نزد ما آمد، اما دروغ انگاشتیم و گفتیم: «خدا چیزی فرود نیاورده است، شما جز در گمراهی بزرگ نیستید.»»
قالوا بلى قد جآءنا نذير فكذبنا وقلنا ما نزل ٱلله من شىء إن أنتم إلا في ضلل كبير
و خواهند گفت: «اگر گوش داده بودیم یا خرد ورزیده بودیم، از یاران اخگرِ افروخته نمی‌بودیم.»
وقالوا لو كنا نسمع أو نعقل ما كنا في أصحب ٱلسعير
پس به تقصیر خود اعتراف خواهند کرد:
فٱعترفوا بذنبهم
دور باد یاران اخگرِ افروخته!
فسحقا لأصحب ٱلسعير
کسانی که از سرپرست خود بیم دارند، هرچند از حواس او بیرون باشد، همانا بخشایش و پاداشی بزرگ خواهند داشت.
إن ٱلذين يخشون ربهم بٱلغيب لهم مغفرة وأجر كبير
و چه سخن خود را نهان دارید چه آن را بلند بگویید،
وأسروا قولكم أو ٱجهروا به
زیرا او به آنچه در سینه‌ها است همه‌چیزدان است.
إنه عليم بذات ٱلصدور
آیا آنکه آفرید نخواهد دانست، حال آنکه او نازک‌بین است، باخبر؟
ألا يعلم من خلق وهو ٱللطيف ٱلخبير
اوست که زمین را برای شما رام کرد؛ پس در پهنه‌های آن راه بروید و از روزی او بخورید.
هو ٱلذي جعل لكم ٱلأرض ذلولا فٱمشوا في مناكبها وكلوا من رزقه
و به سوی اوست گسترش.
وإليه ٱلنشور
آیا از آنکه در آسمان است ایمن هستید که زمین شما را فرو ببلعد، و آنگاه آن به لرزه درآید؟
ءأمنتم من في ٱلسمآء أن يخسف بكم ٱلأرض فإذا هي تمور
یا از آنکه در آسمان است ایمن هستید که بر شما بارانی از سنگ‌ریزه بفرستد؟
أم أمنتم من في ٱلسمآء أن يرسل عليكم حاصبا
آنگاه خواهید دانست هشدار من چگونه است.
فستعلمون كيف نذير
کسانی که پیش از آنان بودند همانا دروغ انگاشتند،
ولقد كذب ٱلذين من قبلهم
و چه بود مردود کردن من!
فكيف كان نكير
آیا پرندگان را بالای سرشان ندیده‌اند، که بال‌هایشان را ردیف می‌کنند و جمع می‌کنند؟
أولم يروا إلى ٱلطير فوقهم صفت ويقبضن
هیچ‌چیز آن‌ها را نگه نمی‌دارد مگر بی‌اندازه مهربان،
ما يمسكهن إلا ٱلرحمن
زیرا او بر هر چیز بیناست.
إنه بكل شىء بصير
یا کیست آنکه لشکری برای شما باشد و شما را یاری رساند، غیر از بی‌اندازه مهربان؟
أمن هذا ٱلذي هو جند لكم ينصركم من دون ٱلرحمن
انکارکنندگان جز در فریب نیستند.
إن ٱلكفرون إلا في غرور
یا کیست آنکه به شما روزی دهد، اگر او روزی خود را نگه می‌داشت؟
أمن هذا ٱلذي يرزقكم إن أمسك رزقه
اما آنان در گستاخی و بیزاری فرو رفته‌اند.
بل لجوا في عتو ونفور
آیا کسی که واژگون بر چهره‌اش راه می‌رود بهتر راه نموده شده است، یا کسی که راست بر جاده‌ای راست راه می‌رود؟
أفمن يمشي مكبا على وجهه أهدى أمن يمشي سويا على صرط مستقيم
بگو: «اوست که شما را پدید آورد و برای شما شنوایی، بینایی‌ها و آگاهی‌ها نهاد.
قل هو ٱلذي أنشأكم وجعل لكم ٱلسمع وٱلأبصر وٱلأفدة
چه اندک سپاس‌گزارید!»
قليلا ما تشكرون
بگو: «اوست که شما را بر زمین پراکند، و به سوی او گردآوری خواهید شد.»
قل هو ٱلذي ذرأكم في ٱلأرض وإليه تحشرون
و می‌گویند: «این وعده کی خواهد بود، اگر راست‌گویید؟»
ويقولون متى هذا ٱلوعد إن كنتم صدقين
بگو: «دانش جز از آنِ خدا نیست؛ من جز هشداردهنده‌ای صریح نیستم.»
قل إنما ٱلعلم عند ٱلله وإنمآ أنا نذير مبين
سپس چون آن را نزدیک ببینند، ناخوشی بر چهرهٔ انکارکنندگان نقش خواهد بست، و گفته خواهد شد: «این است آنچه درخواست می‌کردید.»
فلما رأوه زلفة سيت وجوه ٱلذين كفروا وقيل هذا ٱلذي كنتم به تدعون
بگو: «آیا دیده‌اید؟ اگر خدا مرا و کسانی را که با من‌اند نابود کند، یا بر ما مهربانی کند، پس چه کسی انکارکنندگان را در برابر کیفری دردناک پناه خواهد داد؟»
قل أرءيتم إن أهلكني ٱلله ومن معي أو رحمنا فمن يجير ٱلكفرين من عذاب أليم
بگو: «اوست بی‌اندازه مهربان؛ ما به او باور داریم و به او وکالت می‌دهیم.
قل هو ٱلرحمن ءامنا به وعليه توكلنا
به‌زودی خواهید دانست چه کسی در گمراهی آشکار است.»
فستعلمون من هو في ضلل مبين
بگو: «آیا دیده‌اید؟ اگر آبتان در زمین فرو می‌رفت، چه کسی برای شما آب چشمه می‌آورد؟»
قل أرءيتم إن أصبح مآؤكم غورا فمن يأتيكم بمآء معين