Ash-Shura الشورى

آنچه در آسمان‌ها و آنچه بر زمین است از آنِ او است،

له ما في ٱلسموت وما في ٱلأرض

نزدیک است که آسمان‌ها از بالا بشکافند،

تكاد ٱلسموت يتفطرن من فوقهن

در حالی که کارگزاران شکوه سرپرست خود را با ستایش او می‌سرایند و برای هر که بر زمین است بخشایش می‌خواهند.

وٱلملئكة يسبحون بحمد ربهم ويستغفرون لمن في ٱلأرض

و اما کسانی که غیر از او متحدانی برمی‌گیرند، خدا بر آنان نگهبان است؛

وٱلذين ٱتخذوا من دونه أوليآء ٱلله حفيظ عليهم

چنین برای تو خوانشی بی‌عیب پرده برداشتیم، تا شهر مرکزی شهرها و کسانی را که پیرامون آن‌اند هشدار دهی، و از روز گردهمایی هشدار دهی، که هیچ تردیدی در آن نیست:

وكذلك أوحينآ إليك قرءانا عربيا لتنذر أم ٱلقرى ومن حولها وتنذر يوم ٱلجمع لا ريب فيه

گروهی در باغ،

فريق في ٱلجنة

و اگر خدا را پسند افتاده بود، آنان را یک جامعه می‌ساخت،

ولو شآء ٱلله لجعلهم أمة وحدة

اما هر که را پسند او افتد در مهر خود وارد می‌کند؛

ولكن يدخل من يشآء في رحمته

یا غیر از او متحدانی برگرفته‌اند؟

أم ٱتخذوا من دونه أوليآء

با این همه خدا است که متحد است،

فٱلله هو ٱلولي

و اوست که مردگان را دوباره زندگی می‌دهد؛

وهو يحي ٱلموتى

و هر چیزی که در آن اختلاف دارید، داوری آن به خدا بازمی‌گردد.

وما ٱختلفتم فيه من شىء فحكمه إلى ٱلله

این است خدا، سرپرست من؛

ذلكم ٱلله ربي

به او وکالت می‌دهم،

عليه توكلت

آغازگر آسمان‌ها و زمین، برای شما از خودتان جفت‌هایی ساخت، و از دام‌ها جفت‌هایی؛ بدین وسیله شما را پراکنده می‌کند.

فاطر ٱلسموت وٱلأرض جعل لكم من أنفسكم أزوجا ومن ٱلأنعم أزوجا يذرؤكم فيه

هیچ چیز به او نمی‌ماند،

ليس كمثله شىء

سپرده‌های آسمان‌ها و زمین از آنِ او است؛

له مقاليد ٱلسموت وٱلأرض

روزی را بر هر که پسند او افتد می‌گستراند و اندازه می‌کند،

يبسط ٱلرزق لمن يشآء ويقدر

او برای شما در قانون آنچه را به نوح سفارش کرده بود، آنچه را برای تو پرده برداشتیم، و آنچه را به ابراهیم، موسی و عیسی سفارش کردیم نهاد: «قانون را پابرجا نگه دارید، و در آن دچار چنددستگی نشوید.»

شرع لكم من ٱلدين ما وصى به نوحا وٱلذي أوحينآ إليك وما وصينا به إبرهيم وموسى وعيسى أن أقيموا ٱلدين ولا تتفرقوا فيه

آنچه تو آنان را به آن فرامی‌خوانی بر انبازگیرندگان گران است.

كبر على ٱلمشركين ما تدعوهم إليه

حال آنکه آنان جز پس از آنکه دانش به ایشان رسید دچار چنددستگی نشدند،

وما تفرقوا إلا من بعد ما جآءهم ٱلعلم

از روی زورگویی میان خودشان.

بغيا بينهم

و اگر سخنی پیشین از سرپرست تو تا سرآمدی نام‌برده نبود، میان آنان فصل می‌شد.

ولولا كلمة سبقت من ربك إلى أجل مسمى لقضي بينهم

پس به همین سبب فراخوان ده و راست بایست چنان که به تو دستور داده شده است، و از هیجان‌های آنان پیروی مکن.

فلذلك فٱدع وٱستقم كمآ أمرت ولا تتبع أهوآءهم

و بگو: «به هر نوشتاری که خدا فرود آورده است باور دارم، و به من دستور داده شده است که میان شما دادگری کنم.

وقل ءامنت بمآ أنزل ٱلله من كتب وأمرت لأعدل بينكم

خدا سرپرست ما و سرپرست شما است؛

ٱلله ربنا وربكم

کردارهای ما از آنِ ما، کردارهای شما از آنِ شما؛

لنآ أعملنا ولكم أعملكم

میان ما و شما هیچ برهانی نیست؛

لا حجة بيننا وبينكم

خدا ما را گرد خواهد آورد،

ٱلله يجمع بيننا

و کسانی که دربارهٔ خدا ستیزه می‌کنند پس از آنکه به او پاسخ داده شد، استدلالشان نزد سرپرستشان بی‌اعتبار است، و بر آنان خشمی است،

وٱلذين يحآجون في ٱلله من بعد ما ٱستجيب له حجتهم داحضة عند ربهم وعليهم غضب

خدا است که نوشتار را همراه با حقیقت فرود آورد، و نیز ترازو را.

ٱلله ٱلذي أنزل ٱلكتب بٱلحق وٱلميزان

و چه چیز تو را از آن آگاه می‌کند؟

وما يدريك

کسانی که به آن باور ندارند در شتاب‌دادن به آن می‌کوشند،

يستعجل بها ٱلذين لا يؤمنون بها

در حالی که کسانی که باور آورده‌اند از آن سرشار از هراس‌اند و می‌دانند که آن حقیقت است.

وٱلذين ءامنوا مشفقون منها ويعلمون أنها ٱلحق

خدا نسبت به فرمان‌برداران خود ظریف است؛

ٱلله لطيف بعباده

هر که را پسند او افتد روزی می‌دهد،

يرزق من يشآء

هر که کشت زندگی واپسین را بخواهد، کشت او را برایش می‌افزاییم؛

من كان يريد حرث ٱلءاخرة نزد له في حرثه

و هر که کشت زندگی نزدیک را بخواهد، از آن به او سهمی می‌دهیم،

ومن كان يريد حرث ٱلدنيا نؤته منها

یا انبازانی دارند که برای آنان در قانون آنچه را خدا اجازه نداده است نهاده‌اند؟

أم لهم شركؤا شرعوا لهم من ٱلدين ما لم يأذن به ٱلله

و اگر سخن جداسازی نبود، میان آنان فصل شده بود؛

ولولا كلمة ٱلفصل لقضي بينهم

ستمگران را خواهی دید که از آنچه به دست آورده‌اند هراسان‌اند، در حالی که بر آنان خواهد رسید؛

ترى ٱلظلمين مشفقين مما كسبوا وهو واقع بهم

در حالی که کسانی که باور آوردند و کردارهای شایسته به‌جا آوردند در گلزارهای باغ‌ها خواهند بود،

وٱلذين ءامنوا وعملوا ٱلصلحت في روضات ٱلجنات

آنچه پسند آنان افتد نزد سرپرستشان خواهند داشت:

لهم ما يشآءون عند ربهم

این است آنچه خدا به فرمان‌برداران خود که باور آوردند و کردارهای شایسته به‌جا آوردند مژده می‌دهد.

ذلك ٱلذي يبشر ٱلله عباده ٱلذين ءامنوا وعملوا ٱلصلحت

بگو: «من از شما برای این هیچ پاداشی نمی‌خواهم، مگر دوستی در نزدیکی.»

قل لآ أسلكم عليه أجرا إلا ٱلمودة في ٱلقربى

و هر که کاری نیک به دست آورد، زیبایی آن را برایش می‌افزاییم؛

ومن يقترف حسنة نزد له فيها حسنا

یا خواهند گفت که او بر خدا دروغی ساخته است؟

أم يقولون ٱفترى على ٱلله كذبا

حال آنکه اگر خدا را پسند می‌افتاد، بر هستهٔ تو مهر می‌نهاد؛

فإن يشإ ٱلله يختم على قلبك

اما خدا نادرستی را می‌زداید و حقیقت را با سخنان خود تحقق می‌بخشد،

ويمح ٱلله ٱلبطل ويحق ٱلحق بكلمته

و او به کسانی که باور آوردند و کردارهای شایسته به‌جا آوردند پاسخ می‌دهد، و از لطف خود بیشتر به آنان می‌دهد؛

ويستجيب ٱلذين ءامنوا وعملوا ٱلصلحت ويزيدهم من فضله

و اگر خدا روزی را بر فرمان‌برداران خود می‌گستراند، در زمین به تعدی دست می‌زدند؛

ولو بسط ٱلله ٱلرزق لعباده لبغوا في ٱلأرض

اما آنچه را پسند او افتد با اندازه فرود می‌آورد،

ولكن ينزل بقدر ما يشآء

اوست که باران نجات‌بخش را فرود می‌آورد پس از آنکه ناامید شده‌اند، و مهر خود را می‌گستراند؛

وهو ٱلذي ينزل ٱلغيث من بعد ما قنطوا وينشر رحمته

و از نشانه‌های او: آفرینش آسمان‌ها و زمین، و همهٔ جنبندگانی که در آن‌ها پراکنده است؛

ومن ءايته خلق ٱلسموت وٱلأرض وما بث فيهما من دآبة

شما نمی‌توانید او را در زمین ناتوان کنید،

ومآ أنتم بمعجزين في ٱلأرض

هر آنچه به شما داده شده است جز بهره‌مندی زندگی نزدیک نیست؛

فمآ أوتيتم من شىء فمتع ٱلحيوة ٱلدنيا

و بازپرداخت بدی بدی‌ای همانند آن است؛

وجزؤا سيئة سيئة مثلها

اما هر که چشم بپوشد و آشتی کند، پاداشش بر عهدهٔ خدا است،

فمن عفا وأصلح فأجره على ٱلله

راه تنها بر کسانی گشوده است که به انسان‌ها ستم می‌کنند و در زمین بی حق به تعدی دست می‌زنند.

إنما ٱلسبيل على ٱلذين يظلمون ٱلناس ويبغون في ٱلأرض بغير ٱلحق

و هر که را خدا گمراه کند، پس از آن دیگر هیچ متحدی ندارد.

ومن يضلل ٱلله فما له من ولي من بعده

و آنان را خواهی دید که در برابر آن عرضه شده‌اند، فروتن،

وترىهم يعرضون عليها خشعين

از گوشهٔ پلکی نهان می‌نگرند، از اثر خواری.

من ٱلذل ينظرون من طرف خفي

و کسانی که باور آوردند خواهند گفت: «زیان‌کاران همانا کسانی‌اند که خویشتن خود و کسان خود را در روز حضور به زیان کشانده‌اند.»

وقال ٱلذين ءامنوا إن ٱلخسرين ٱلذين خسروا أنفسهم وأهليهم يوم ٱلقيمة

آنان هیچ متحدی نخواهند داشت که غیر از خدا یاری‌شان کند.

وما كان لهم من أوليآء ينصرونهم من دون ٱلله

سرپرست خود را پاسخ دهید پیش از آنکه از جانب خدا روزی بیاید که بازگرداندنی نیست؛

ٱستجيبوا لربكم من قبل أن يأتي يوم لا مرد له من ٱلله

شما در آن روز هیچ پناهگاهی نخواهید داشت،

ما لكم من ملجإ يومئذ

اگر روی گردانند، ما تو را نگهبان بر آنان نفرستاده‌ایم؛

فإن أعرضوا فمآ أرسلنك عليهم حفيظا

بر تو جز ابلاغ نیست.

إن عليك إلا ٱلبلغ

و چون به انسان مهری از جانب خود بچشانیم، از آن شادی می‌کند؛

وإنآ إذآ أذقنا ٱلإنسن منا رحمة فرح بها

پادشاهی آسمان‌ها و زمین از آنِ خدا است؛

لله ملك ٱلسموت وٱلأرض

به هر که پسند او افتد دختران عطا می‌کند، و به هر که پسند او افتد پسران عطا می‌کند، یا پسران و دختران را جفت می‌کند، و هر که را پسند او افتد نازا می‌گرداند،

يهب لمن يشآء إنثا ويهب لمن يشآء ٱلذكور أو يزوجهم ذكرانا وإنثا ويجعل من يشآء عقيما

بر هیچ آدمی روا نیست که خدا با او سخن گوید، مگر با پرده‌برداری، یا از پشت پرده‌ای، یا با فرستادن فرستاده‌ای که به اجازهٔ او آنچه را پسند او افتد پرده برمی‌دارد؛

وما كان لبشر أن يكلمه ٱلله إلا وحيا أو من ورآئ حجاب أو يرسل رسولا فيوحي بإذنه ما يشآء

چنین برای تو جریانی از دستور خود پرده برداشتیم؛

وكذلك أوحينآ إليك روحا من أمرنا

و تو بی‌گمان به جاده‌ای راست راه می‌نمایی — جادهٔ خدا، که آنچه در آسمان‌ها و آنچه بر زمین است از آنِ او است.

وإنك لتهدي إلى صرط مستقيم صرط ٱلله ٱلذي له ما في ٱلسموت وما في ٱلأرض