Al-Mumtahana الممتحنة
A Fine Paragon in Ibrahim أسوة حسنة في إبراهيم
The section and its links
The return judged far-fetched, the sworn Day, then the community (50, then 51-67)
What was shown before: The return judged far-fetched is set out in 50. 50
بسم ٱلله ٱلرحمن ٱلرحيم
به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان.
ای کسانی که باور آوردید! دشمن من و دشمن خود را متحد مگیرید،
يأيها ٱلذين ءامنوا لا تتخذوا عدوي وعدوكم أوليآء
در حالی که محبت به آنان عرضه می‌کنید، حال آنکه آنان حقیقتی را که به شما رسیده است انکار کرده‌اند،
تلقون إليهم بٱلمودة وقد كفروا بما جآءكم من ٱلحق
فرستاده و خودتان را بیرون می‌کنند، از آن‌رو که به خدا، سرپرست خود، باور دارید.
يخرجون ٱلرسول وإياكم أن تؤمنوا بٱلله ربكم
اگر برای کوشیدن در راه من و جست‌وجوی خشنودی من بیرون آمده‌اید، محبت خود را در نهان به آنان می‌سپارید، حال آنکه من بهتر می‌دانم آنچه را نهان کردید و آنچه را آشکار ساختید.
إن كنتم خرجتم جهدا في سبيلي وٱبتغآء مرضاتي تسرون إليهم بٱلمودة وأنا أعلم بمآ أخفيتم ومآ أعلنتم
و هر که از شما چنین کند، از راه راست گمراه شده است.
ومن يفعله منكم فقد ضل سوآء ٱلسبيل
اگر بر شما غلبه یابند، برای شما دشمن خواهند بود، و دست‌ها و زبان‌های خود را با بدی بر شما خواهند گشود،
إن يثقفوكم يكونوا لكم أعدآء ويبسطوا إليكم أيديهم وألسنتهم بٱلسوء
و می‌خواستند که شما انکار کنید.
وودوا لو تكفرون
نه خویشاوندی‌های شما و نه فرزندانتان برایتان سودی نخواهند داشت،
لن تنفعكم أرحامكم ولآ أولدكم
در روز حضور، او میان شما جدایی خواهد افکند.
يوم ٱلقيمة يفصل بينكم
و خدا بر آنچه می‌کنید بینا است.
وٱلله بما تعملون بصير
برای شما در ابراهیم و در کسانی که با او بودند الگویی نیکو بود، آنگاه که به قوم خود گفتند: «ما همانا از شما و از آنچه غیر از خدا فرمان می‌برید بری هستیم؛ ما شما را انکار می‌کنیم، و میان ما و شما دشمنی و کینه‌ای آشکار شده است، برای همیشه، تا آنگاه که تنها به خدا باور آورید» — جز سخن ابراهیم به پدرش: «بی‌گمان برای تو بخشایش خواهم خواست، و در برابر خدا برای تو هیچ‌چیز در اختیار ندارم.»
قد كانت لكم أسوة حسنة في إبرهيم وٱلذين معه إذ قالوا لقومهم إنا برءؤا منكم ومما تعبدون من دون ٱلله كفرنا بكم وبدا بيننا وبينكم ٱلعدوة وٱلبغضآء أبدا حتى تؤمنوا بٱلله وحده إلا قول إبرهيم لأبيه لأستغفرن لك ومآ أملك لك من ٱلله من شىء
«ای سرپرست ما، به تو وکالت می‌دهیم، به سوی تو روی می‌آوریم، و مقصد به سوی توست.
ربنا عليك توكلنا وإليك أنبنا وإليك ٱلمصير
ای سرپرست ما، ما را آزمونی برای انکارکنندگان مگردان،
ربنا لا تجعلنا فتنة للذين كفروا
و ما را ببخشای، ای سرپرست ما،
وٱغفر لنا ربنآ
زیرا این تویی، نیرومند، فرزانه.»
إنك أنت ٱلعزيز ٱلحكيم
برای شما در آنان همانا الگویی نیکو بود، برای هر که به خدا و روز واپسین امید دارد.
لقد كان لكم فيهم أسوة حسنة لمن كان يرجوا ٱلله وٱليوم ٱلءاخر
و هر که پشت کند — خدا همانا توانگر است، ستوده.
ومن يتول فإن ٱلله هو ٱلغني ٱلحميد
شاید خدا میان شما و کسانی از آنان که دشمن گرفته‌اید محبتی بنهد،
عسى ٱلله أن يجعل بينكم وبين ٱلذين عاديتم منهم مودة
و خدا توانا است.
وٱلله قدير
و خدا بسیار بخشاینده و مهربان است.
وٱلله غفور رحيم
خدا شما را باز نمی‌دارد از اینکه نیکوکار و برابری‌ورز باشید نسبت به کسانی که دربارهٔ قانون با شما پیکار نکردند و شما را از خانه‌هایتان بیرون نکردند،
لا ينهىكم ٱلله عن ٱلذين لم يقتلوكم في ٱلدين ولم يخرجوكم من ديركم أن تبروهم وتقسطوا إليهم
زیرا خدا برابری‌ورزان را دوست دارد.
إن ٱلله يحب ٱلمقسطين
خدا شما را تنها از این باز می‌دارد که کسانی را که دربارهٔ قانون با شما پیکار کردند، شما را از خانه‌هایتان بیرون کردند و بر بیرون راندنتان پشتیبانی کردند متحد خود بگیرید.
إنما ينهىكم ٱلله عن ٱلذين قتلوكم في ٱلدين وأخرجوكم من ديركم وظهروا على إخراجكم أن تولوهم
و هر که آنان را متحد گیرد، آنان ستمگرانند.
ومن يتولهم فأولئك هم ٱلظلمون
ای کسانی که باور آوردید! چون زنان باورمند نزد شما آیند، مهاجرت‌کرده، آنان را بررسی کنید.
يأيها ٱلذين ءامنوا إذا جآءكم ٱلمؤمنت مهجرت فٱمتحنوهن
خدا باور آنان را بهتر می‌داند.
ٱلله أعلم بإيمنهن
پس اگر دانستید که باورمندند، آنان را به سوی انکارکنندگان بازمگردانید.
فإن علمتموهن مؤمنت فلا ترجعوهن إلى ٱلكفار
آنان برای ایشان روا نیستند و ایشان برای آنان روا نیستند.
لا هن حل لهم ولا هم يحلون لهن
و آنچه را خرج کرده‌اند به آنان بدهید.
وءاتوهم مآ أنفقوا
و هیچ ایرادی بر شما نیست که آنان را به همسری بگیرید، آنگاه که پاداش‌هایشان را به آنان می‌دهید.
ولا جناح عليكم أن تنكحوهن إذآ ءاتيتموهن أجورهن
و پیوندهای زنان انکارکننده را نگاه ندارید.
ولا تمسكوا بعصم ٱلكوافر
و آنچه خرج کرده‌اید را بخواهید، و آنان آنچه خرج کرده‌اند را بخواهند.
وسلوا مآ أنفقتم وليسلوا مآ أنفقوا
چنین است داوری خدا: او میان شما داوری می‌کند.
ذلكم حكم ٱلله يحكم بينكم
و خدا همه‌چیزدان و فرزانه است.
وٱلله عليم حكيم
و اگر یکی از همسران شما به سوی انکارکنندگان از شما برود، سپس شما تلافی کنید، به کسانی که همسرشان رفته است برابر آنچه خرج کرده بودند بدهید.
وإن فاتكم شىء من أزوجكم إلى ٱلكفار فعاقبتم فاتوا ٱلذين ذهبت أزوجهم مثل مآ أنفقوا
و نسبت به خدا، که به او باور دارید، محتاط باشید.
وٱتقوا ٱلله ٱلذي أنتم به مؤمنون
ای اطلاع‌دهنده! چون زنان باورمند نزد تو آیند تا به تو وفاداری بسپارند، بر این شرط که چیزی را با خدا انباز نگیرند، دزدی نکنند، زنا نکنند، فرزندان خود را نکشند، تهمتی را که میان دست‌ها و پاهایشان ساخته‌اند نیاورند، و در آنچه شناخته‌شده است از تو نافرمانی نکنند، وفاداری آنان را بپذیر و برای آنان بخشایش خدا را بخواه،
يأيها ٱلنبي إذا جآءك ٱلمؤمنت يبايعنك على أن لا يشركن بٱلله شيا ولا يسرقن ولا يزنين ولا يقتلن أولدهن ولا يأتين ببهتن يفترينه بين أيديهن وأرجلهن ولا يعصينك في معروف فبايعهن وٱستغفر لهن ٱلله
زیرا خدا بسیار بخشاینده و مهربان است.
إن ٱلله غفور رحيم
ای کسانی که باور آوردید! قومی را که خدا بر آنان خشم گرفته است متحد مگیرید، که از زندگی واپسین ناامید شده‌اند، همان‌گونه که انکارکنندگان از یاران گورها ناامید شده‌اند.
يأيها ٱلذين ءامنوا لا تتولوا قوما غضب ٱلله عليهم قد يئسوا من ٱلءاخرة كما يئس ٱلكفار من أصحب ٱلقبور