Ar-Rum الروم

رومیان در نزدیک‌ترین زمین پیروز شده‌اند؛ اما پس از پیروزی‌شان، چند سال دیگر شکست داده خواهند شد.

علٮٮ الروم ڡى ادٮى الارص وهم مں ٮعد علٮهم سٮعلٮوں ڡى ٮصع سٮٮں

و در آن روز، باورمندان از یاری خدا شادمان خواهند شد —

وٮومٮد ٮڡرح المومٮوں ٮٮصر الله

هر که را او را پسند افتد یاری می‌رساند؛

ٮٮصر مں ٮسا

وعدهٔ خدا: خدا از وعدهٔ خود خلاف نمی‌ورزد،

وعد الله لا ٮحلڡ الله وعده

آیا پس در خود نیندیشیده‌اند؟

اولم ٮٮڡكروا ڡى اٮڡسهم

خدا آسمان‌ها و زمین و آنچه را میان آن‌هاست نیافرید مگر با حقیقت و برای مدتی نام‌برده؛

ما حلٯ الله السموٮ والارص وما ٮٮٮهما الا ٮالحٯ واحل مسمى

آیا پس در زمین نگشته‌اند تا بنگرند که فرجام کسانی که پیش از آنان بودند چگونه بود؟ آنان از ایشان در نیرو برتر بودند، زمین را برکنده بودند

اولم ٮسٮروا ڡى الارص ڡٮٮطروا كٮڡ كاں عڡٮه الدٮں مں ڡٮلهم كاٮوا اسد مٮهم ڡوه واٮاروا الارص

و آن را بیش از آنچه ایشان آباد کرده‌اند آباد کرده بودند؛ و فرستادگانشان با دلیل‌های روشن نزدشان آمدند،

وعمروها اكٮر مما عمروها وحاٮهم رسلهم ٮالٮٮٮٮ

و خدا نمی‌خواست بر آنان ستم کند،

ڡما كاں الله لٮطلمهم

زنده را از مرده بیرون می‌آورد، و مرده را از زنده بیرون می‌آورد، و زمین را پس از مرگش دوباره زنده می‌کند؛

ٮحرح الحى مں المٮٮ وٮحرح المٮٮ مں الحى وٮحى الارص ٮعد موٮها

و از نشانه‌های او این است که از خودتان همسرانی برای شما آفرید، تا در آنان آرامش بیابید، و میان شما دلبستگی و مهر نهاد؛

ومں اٮٮه اں حلٯ لكم مں اٮڡسكم اروحا لٮسكٮوا الٮها وحعل ٮٮٮكم موده ورحمه

و از نشانه‌های او آفرینش آسمان‌ها و زمین است، و گوناگونی زبان‌ها و رنگ‌های شما؛

ومں اٮٮه حلٯ السموٮ والارص واحٮلڡ السٮٮكم والوٮكم

و از نشانه‌های او خواب شما در شب و روز است، و جستجوی شما از لطف او؛

ومں اٮٮه مٮامكم ٮالٮل والٮهار واٮٮعاوكم مں ڡصله

و از نشانه‌های او این است که برق را به شما می‌نمایاند، که از آن ترسیده و به آن امید بسته می‌شود، و از آسمان آبی فرود می‌آورد که با آن زمین را پس از مرگش دوباره زنده می‌کند؛

ومں اٮٮه ٮرٮكم الٮرٯ حوڡا وطمعا وٮٮرل مں السما ما ڡٮحى ٮه الارص ٮعد موٮها

و از نشانه‌های او این است که آسمان و زمین به دستور او پابرجا می‌مانند؛

ومں اٮٮه اں ٮڡوم السما والارص ٮامره

و هر که در آسمان‌ها و بر زمین است از آنِ اوست؛

وله مں ڡى السموٮ والارص

و اوست که آفرینش را آغاز می‌کند، سپس آن را دوباره می‌سازد — چیزی که برای او آسان‌تر هم هست؛

وهو الدى ٮٮدوا الحلٯ ٮم ٮعٮده وهو اهوں علٮه

و بالاترین مثال از آنِ اوست، در آسمان‌ها و بر زمین؛

وله المٮل الاعلى ڡى السموٮ والارص

برای شما مثالی از خودتان آورد: آیا در میان بسته‌شدگان به سوگند شما انبازانی در آنچه به شما روزی دادیم هستند، چنان‌که در آن برابر باشید و از آنان بترسید چنان‌که از یکدیگر می‌ترسید؟

صرٮ لكم مٮلا مں اٮڡسكم هل لكم مں ما ملكٮ اٮمٮكم مں سركا ڡى ما ررڡٮكم ڡاٮٮم ڡٮه سوا ٮحاڡوٮهم كحٮڡٮكم اٮڡسكم

ستمگران بلکه بی‌دانش از هیجان‌های خود پیروی کرده‌اند.

ٮل اٮٮع الدٮں طلموا اهواهم ٮعٮر علم

پس چه کسی راه خواهد نمود آن را که خدا گمراه کرده است؟

ڡمں ٮهدى مں اصل الله

پس سوی خود را به قانون پابرجا نگه دار، یکسره روی‌آورندهٔ به خدا — سرشتی نخستین که خدا به انسان‌ها داده است، چنان‌که آنان را از آغاز آفرید. در آفرینش خدا دگرگونی نیست: این است قانون راست، اما بیشتر انسان‌ها نمی‌دانند — در حالی که پیوسته به او روی می‌آورید، در برابر او محتاط باشید، تماس را پابرجا نگه دارید، و از انبازگیرندگان نباشید، از آنان که قانون خود را چنددسته کرده‌اند و جناح‌جناح شده‌اند،

ڡاڡم وحهك للدٮں حٮٮڡا ڡطرٮ الله الٮى ڡطر الٮاس علٮها لا ٮٮدٮل لحلٯ الله دلك الدٮں الڡٮم ولكں اكٮر الٮاس لا ٮعلموں مٮٮٮٮں الٮه واٮڡوه واڡٮموا الصلوه ولا ٮكوٮوا مں المسركٮں مں الدٮں ڡرڡوا دٮٮهم وكاٮوا سٮعا

و چون آسیبی به انسان‌ها برسد، سرپرست خود را فرامی‌خوانند، به او روی‌آورنده؛

وادا مس الٮاس صر دعوا رٮهم مٮٮٮٮں الٮه

تا آنچه را به آنان دادیم انکار کنند.

لٮكڡروا ٮما اٮٮٮهم

و چون به انسان‌ها مهری بچشانیم، از آن شادمان می‌شوند؛

وادا ادڡٮا الٮاس رحمه ڡرحوا ٮها

آیا پس ندیده‌اند که خدا روزی را برای هر که او را پسند افتد می‌گستراند، و اندازه می‌کند؟

اولم ٮروا اں الله ٮٮسط الررٯ لمں ٮسا وٮڡدر

پس آنچه را سزاوار اوست به خویشاوند بده، و به تنگ‌دست و مسافر در راه‌مانده؛

ڡاٮ دا الڡرٮى حڡه والمسكٮں واٮں السٮٮل

این برای کسانی که سوی خدا را می‌خواهند بهتر است،

دلك حٮر للدٮں ٮرٮدوں وحه الله

و آنچه به‌عنوان وامی فزاینده می‌دهید، تا در مال مردم بیفزاید، نزد خدا نمی‌افزاید؛

وما اٮٮٮم مں رٮا لٮرٮوا ڡى امول الٮاس ڡلا ٮرٮوا عٮد الله

خدا آن است که شما را آفرید، سپس به شما روزی داد، سپس شما را می‌میراند، سپس شما را دوباره زنده می‌کند.

الله الدى حلڡكم ٮم ررڡكم ٮم ٮمٮٮكم ٮم ٮحٮٮكم

آیا در میان انبازان شما کسی هست که از همهٔ این‌ها چیزی انجام دهد؟

هل مں سركاٮكم مں ٮڡعل مں دلكم مں سى

بگو: «در زمین بگردید و بنگرید که فرجام کسانی که پیش‌تر بودند چگونه بود.»

ڡل سٮروا ڡى الارص ڡاٮطروا كٮڡ كاں عڡٮه الدٮں مں ڡٮل

پس سوی خود را به قانون راست پابرجا نگه دار، پیش از آنکه از جانب خدا روزی بیاید که نمی‌توان آن را لغو کرد:

ڡاڡم وحهك للدٮں الڡٮم مں ڡٮل اں ٮاٮى ٮوم لا مرد له مں الله

و هر که کرداری شایسته به‌جا آورد، آنان برای خود بستری می‌گسترند — تا او، از لطف خود، باورآورندگانی را که کردارهای شایسته به‌جا آوردند بازپرداخت کند،

ومں عمل صلحا ڡلاٮڡسهم ٮمهدوں لٮحرى الدٮں امٮوا وعملوا الصلحٮ مں ڡصله

و ما پیش از تو همانا فرستادگانی به سوی قومشان فرستادیم؛ با دلیل‌های روشن نزد آنان آمدند، و ما از کنارگذاشته‌شدگان انتقام گرفتیم؛

ولڡد ارسلٮا مں ڡٮلك رسلا الى ڡومهم ڡحاوهم ٮالٮٮٮٮ ڡاٮٮڡمٮا مں الدٮں احرموا

خدا آن است که بادها را می‌فرستد؛ ابرهایی برمی‌خیزانند، که او در آسمان به هر گونه که او را پسند افتد می‌گستراند، و آن‌ها را پاره‌پاره می‌کند؛ آنگاه می‌بینی که رگبار از درون آن‌ها بیرون می‌آید.

الله الدى ٮرسل الرٮح ڡٮٮٮر سحاٮا ڡٮٮسطه ڡى السما كٮڡ ٮسا وٮحعله كسڡا ڡٮرى الودٯ ٮحرح مں حلله

پس بنگر به اثر مهر خدا: چگونه زمین را پس از مرگش دوباره زنده می‌کند؛

ڡاٮطر الى اٮر رحمٮ الله كٮڡ ٮحى الارص ٮعد موٮها

این است آنکه مردگان را بی‌گمان زنده خواهد کرد،

اں دلك لمحى الموٮى

و تو راهنمای کوران از گمراهی‌شان نیستی؛

وما اٮٮ ٮهد العمى عں صللٮهم

خدا آن است که شما را از ناتوانی آفرید، سپس پس از ناتوانی نیرویی نهاد، سپس پس از نیرو ناتوانی و موی سپید نهاد؛

الله الدى حلڡكم مں صعڡ ٮم حعل مں ٮعد صعڡ ڡوه ٮم حعل مں ٮعد ڡوه صعڡا وسٮٮه

هر چه را او را پسند افتد می‌آفریند،

ٮحلٯ ما ٮسا

و روزی که آن لحظه برخیزد، کنارگذاشته‌شدگان سوگند خواهند خورد که تنها یک ساعت گذرانده‌اند؛

وٮوم ٮڡوم الساعه ٮڡسم المحرموں ما لٮٮوا عٮر ساعه

و کسانی که به آنان دانش و باور داده شده است خواهند گفت: «شما همانا زمان خود را، در ضابطهٔ خدا، تا روز برانگیخته شدن گذرانده‌اید؛

وڡال الدٮں اوٮوا العلم والاٮمں لڡد لٮٮٮم ڡى كٮٮ الله الى ٮوم الٮعٮ

و ما همانا برای انسان‌ها، در این خوانش، از هر گونه مثال چند برابر کردیم؛

ولڡد صرٮٮا للٮاس ڡى هدا الڡراں مں كل مٮل

پس شکیبایی کن،

ڡاصٮر

زیرا وعدهٔ خدا حقیقت است؛

اں وعد الله حٯ