Al-Hadid الحديد

به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان. آنچه در آسمان‌ها و بر زمین است شکوهِ خدا را سرود.

ٮسم الله الرحمں الرحٮم سٮح لله ما ڡى السموٮ والارص

پادشاهیِ آسمان‌ها و زمین از آنِ اوست؛ زنده می‌کند و می‌میراند.

له ملك السموٮ والارص ٮحى وٮمٮٮ

او نخستین است و واپسین، آشکار و درونی.

هو الاول والاحر والطهر والٮاطں

اوست که آسمان‌ها و زمین را در شش روز آفرید، سپس بر بنا استقرار یافت.

هو الدى حلٯ السموٮ والارص ڡى سٮه اٮام ٮم اسٮوى على العرس

او آنچه را در زمین فرو می‌رود و آنچه را از آن بیرون می‌آید، آنچه را از آسمان فرود می‌آید و آنچه را در آن بالا می‌رود می‌داند.

ٮعلم ما ٮلح ڡى الارص وما ٮحرح مٮها وما ٮٮرل مں السما وما ٮعرح ڡٮها

و او با شماست هر کجا که باشید.

وهو معكم اٮں ما كٮٮم

پادشاهیِ آسمان‌ها و زمین از آنِ اوست.

له ملك السموٮ والارص

شب را در روز درمی‌آورد و روز را در شب درمی‌آورد.

ٮولح الٮل ڡى الٮهار وٮولح الٮهار ڡى الٮل

به خدا و فرستادهٔ او باور آورید، و از آنچه شما را امانت‌دار آن ساخته است خرج کنید.

امٮوا ٮالله ورسوله واٮڡڡوا مما حعلكم مسٮحلڡٮں ڡٮه

اوست که بر فرمان‌بردار خود نشانه‌های روشن فرود می‌آورد، تا شما را از تاریکی‌ها به سوی روشنایی بیرون آورد.

هو الدى ٮٮرل على عٮده اٮٮ ٮٮٮٮ لٮحرحكم مں الطلمٮ الى الٮور

و شما را چه شده که در راه خدا خرج نمی‌کنید، در حالی که میراثِ آسمان‌ها و زمین به خدا می‌رسد؟

وما لكم الا ٮٮڡڡوا ڡى سٮٮل الله ولله مٮرٮ السموٮ والارص

از میان شما برابر نیست کسی که پیش از گشایش خرج کرد و پیکار کرد:

لا ٮسٮوى مٮكم مں اٮڡٯ مں ڡٮل الڡٮح وڡٮل

آنان درجه‌ای سترگ‌تر از کسانی دارند که پس از آن خرج کردند و پیکار کردند.

اولٮك اعطم درحه مں الدٮں اٮڡڡوا مں ٮعد وڡٮلوا

و به همه خدا زیباترین را وعده داده است.

وكلا وعد الله الحسٮى

روزی که باورمندان و زنان باورمند را خواهی دید، روشنایی‌شان پیشاپیش آنان و در سمت راستشان می‌شتابد.

ٮوم ٮرى المومٮٮں والمومٮٮ ٮسعى ٮورهم ٮٮں اٮدٮهم وٮاٮمٮهم

مژدهٔ شما امروز: باغ‌هایی که رودها از زیر آن‌ها جاری است، که در آن جاودانه خواهید ماند.

ٮسرٮكم الٮوم حٮٮ ٮحرى مں ٮحٮها الاٮهر حلدٮں ڡٮها

روزی که دورویان، مردان و زنان، به کسانی که باور دارند خواهند گفت: «منتظر ما بمانید، تا از روشنایی شما برگیریم» — گفته خواهد شد: «به عقب بازگردید، و روشنایی بجویید».

ٮوم ٮڡول المٮڡڡوں والمٮڡڡٮ للدٮں امٮوا اٮطروٮا ٮڡٮٮس مں ٮوركم ڡٮل ارحعوا وراكم ڡالٮمسوا ٮورا

آنان را ندا خواهند داد: «مگر با شما نبودیم؟»

ٮٮادوٮهم الم ٮكں معكم

پس امروز از شما هیچ فدیه‌ای گرفته نخواهد شد، و نه از انکارکنندگان. پناهگاه شما آتش است، آن متحد شماست.

ڡالٮوم لا ٮوحد مٮكم ڡدٮه ولا مں الدٮں كڡروا ماوٮكم الٮار هى مولٮكم

آیا برای کسانی که باور دارند وقت آن نرسیده است که هسته‌هایشان در یادآوریِ خدا و در آنچه از حقیقت فرود آمده فروتن شود؟

الم ٮاں للدٮں امٮوا اں ٮحسع ڡلوٮهم لدكر الله وما ٮرل مں الحٯ

و مانند کسانی نباشند که پیش‌تر به آنان نوشتار داده شد: مدت برایشان به درازا کشید و هسته‌هایشان سخت شد.

ولا ٮكوٮوا كالدٮں اوٮوا الكٮٮ مں ڡٮل ڡطال علٮهم الامد ڡڡسٮ ڡلوٮهم

بدانید که خدا زمین را پس از مرگش دوباره زندگی می‌دهد.

اعلموا اں الله ٮحى الارص ٮعد موٮها

و کسانی که به خدا و فرستادگان او باور دارند، آنان راست‌گویانند.

والدٮں امٮوا ٮالله ورسله اولٮك هم الصدٮڡوں

و گواهان، نزد سرپرستشان.

والسهدا عٮد رٮهم

پاداش‌شان و روشنایی‌شان را خواهند داشت.

لهم احرهم وٮورهم

بدانید که زندگی نزدیک جز بازی، سرگرمی، آرایه، خودستایی میان شما و همچشمی در انباشتن دارایی‌ها و فرزندان نیست — همانند بارانی رهایی‌بخش که گیاهانش کارندگان را خیره می‌کند، سپس خشک می‌شود، و آن را زردشده می‌بینی، سپس خرده‌ریز می‌شود.

اعلموا اٮما الحٮوه الدٮٮا لعٮ ولهو ورٮٮه وٮڡاحر ٮٮٮكم وٮكاٮر ڡى الامول والاولد كمٮل عٮٮ اعحٮ الكڡار ٮٮاٮه ٮم ٮهٮح ڡٮرٮه مصڡرا ٮم ٮكوں حطما

و در زندگی واپسین، کیفری سخت، و بخشایشی از خدا و خشنودی.

وڡى الاحره عداٮ سدٮد ومعڡره مں الله ورصوں

به سوی بخشایشی از سرپرستتان و باغی بشتابید که پهنایش چون پهنای آسمان و زمین است، آماده‌شده برای کسانی که به خدا و فرستادگان او باور دارند.

ساٮڡوا الى معڡره مں رٮكم وحٮه عرصها كعرص السما والارص اعدٮ للدٮں امٮوا ٮالله ورسله

این لطف خدا است، که به هر که پسند او افتد می‌دهد.

دلك ڡصل الله ٮوٮٮه مں ٮسا

این بر خدا همانا آسان است — تا نه برای آنچه از شما فوت شده است اندوهگین شوید و نه برای آنچه به شما می‌رسد شادمان شوید.

اں دلك على الله ٮسٮر لكٮلا ٮاسوا على ما ڡاٮكم ولا ٮڡرحوا ٮما اٮٮكم

آنان که بخل می‌ورزند و مردمان را به بخل دستور می‌دهند.

الدٮں ٮٮحلوں وٮامروں الٮاس ٮالٮحل

ما فرستادگان خود را همانا با برهان‌های روشن فرستادیم، و با آنان نوشتار و ترازو را فرود آوردیم، تا مردمان به برابری‌ورزی بایستند.

لڡد ارسلٮا رسلٮا ٮالٮٮٮٮ واٮرلٮا معهم الكٮٮ والمٮراں لٮڡوم الٮاس ٮالڡسط

و آهن را فرود آوردیم، که در آن سخت‌گیری شدید و سودهایی برای مردمان است.

واٮرلٮا الحدٮد ڡٮه ٮاس سدٮد ومٮڡع للٮاس

و تا خدا بازشناسد چه کسی او و فرستادگانش را یاری می‌رساند، هرچند از حواس او بیرون باشد،

ولٮعلم الله مں ٮٮصره ورسله ٮالعٮٮ

و ما همانا نوح و ابراهیم را فرستادیم، و در تبار آنان وظیفهٔ اطلاع‌دهی و نوشتار را نهادیم.

ولڡد ارسلٮا ٮوحا واٮرهٮم وحعلٮا ڡى درٮٮهما الٮٮوه والكٮٮ

برخی از آنان راهنمایی می‌پذیرند،

ڡمٮهم مهٮد

سپس فرستادگان خود را در پی آنان پیاپی آوردیم، و عیسی پسر مریم را در پی آوردیم، و به او انجیل دادیم.

ٮم ڡڡٮٮا على اٮرهم ٮرسلٮا وڡڡٮٮا ٮعٮسى اٮں مرٮم واٮٮٮه الاٮحٮل

و در هسته‌های کسانی که از او پیروی کردند نیکخواهی و مهربانی نهادیم؛ و اما تکریمِ بنیان‌نهاده‌شده، آنان خود آن را ساختند — ما آن را بر آنان مقرر نکرده بودیم — مگر در جست‌وجوی خشنودی خدا.

وحعلٮا ڡى ڡلوٮ الدٮں اٮٮعوه راڡه ورحمه ورهٮاٮٮه اٮٮدعوها ما كٮٮٮها علٮهم الا اٮٮعا رصوں الله

اما آنان آن را چنان‌که شایسته بود رعایت نکردند.

ڡما رعوها حٯ رعاٮٮها

به کسانی از آنان که باور داشتند، پاداششان را دادیم.

ڡاٮٮٮا الدٮں امٮوا مٮهم احرهم

و خدا بسیار بخشاینده و مهربان است — تا دارندگان نوشتار بدانند که بر هیچ‌چیز از لطف خدا توانی ندارند، و لطف در دست خداست، که به هر که پسند او افتد می‌دهد.

والله عڡور رحٮم لٮلا ٮعلم اهل الكٮٮ الا ٮڡدروں على سى مں ڡصل الله واں الڡصل ٮٮد الله ٮوٮٮه مں ٮسا