Al-Hajj الحج

به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان. ای انسان‌ها، در برابر سرپرست خود محتاط باشید،

ٮسم الله الرحمں الرحٮم ٮاٮها الٮاس اٮڡوا رٮكم

ای انسان‌ها! اگر دربارهٔ برانگیخته شدن در تردیدید، آنگاه ما همانا شما را از خاک آفریدیم، سپس از نطفه‌ای، سپس از آویزه‌ای، سپس از جنینی، شکل‌یافته یا بی‌شکل، تا برای شما چیزها را روشن کنیم.

ٮاٮها الٮاس اں كٮٮم ڡى رٮٮ مں الٮعٮ ڡاٮا حلڡٮكم مں ٮراٮ ٮم مں ٮطڡه ٮم مں علڡه ٮم مں مصعه محلڡه وعٮر محلڡه لٮٮٮں لكم

و در زهدان‌ها آنچه را ما را پسند افتد تا سرآمدی نام‌برده استوار می‌داریم،

وٮڡر ڡى الارحام ما ٮسا الى احل مسمى

سپس شما را کودکی از آن بیرون می‌آوریم، تا آنگاه به کمال خود برسید.

ٮم ٮحرحكم طڡلا ٮم لٮٮلعوا اسدكم

و از میان شما کسی است که وفادارانه نگه داشته می‌شود، و از میان شما کسی است که به پست‌ترین سن بازگردانده می‌شود، تا پس از دانستن دیگر هیچ نداند.

ومٮكم مں ٮٮوڡى ومٮكم مں ٮرد الى اردل العمر لكٮلا ٮعلم مں ٮعد علم سٮا

و از میان انسان‌ها کسی هست که بی‌دانش، نه راهنمایی و نه نوشتاری روشنگر، دربارهٔ خدا جدل می‌کند، پهلوی خود را درهم می‌کشد تا از راه خدا گمراه کند.

ومں الٮاس مں ٮحدل ڡى الله ٮعٮر علم ولا هدى ولا كٮٮ مٮٮر ٮاٮى عطڡه لٮصل عں سٮٮل الله

او در زندگی نزدیک شرمساری دارد،

له ڡى الدٮٮا حرى

و از میان انسان‌ها کسی هست که خدا را سوگیرانه فرمان می‌برد: اگر نیکی‌ای به او برسد، در آن آرامش می‌یابد، اما اگر آزمونی به او برسد، رو برمی‌گرداند — و بدین‌سان زندگی نزدیک و زندگی واپسین را از دست می‌دهد.

ومں الٮاس مں ٮعٮد الله على حرڡ ڡاں اصاٮه حٮر اطماں ٮه واں اصاٮٮه ڡٮٮه اٮڡلٮ على وحهه حسر الدٮٮا والاحره

این است گمراهی دور — می‌خواند

دلك هو الصلل الٮعٮد ٮدعوا

همانا خدا کسانی را که باور آوردند و کردارهای شایسته به‌جا آوردند، در باغ‌هایی که رودها از زیر آن‌ها جاری است درمی‌آورد،

اں الله ٮدحل الدٮں امٮوا وعملوا الصلحٮ حٮٮ ٮحرى مں ٮحٮها الاٮهر

چنین آن را در نشانه‌های روشن فرود آوردیم،

وكدلك اٮرلٮه اٮٮ ٮٮٮٮ

کسانی که باور آوردند، بازگرایان، آرزومندان، یاری‌رسانان، مغان، و کسانی که برای خدا انباز می‌گیرند — خدا همانا در روز حضور میان آنان جدایی خواهد افکند؛

اں الدٮں امٮوا والدٮں هادوا والصٮٮں والٮصرى والمحوس والدٮں اسركوا اں الله ٮڡصل ٮٮٮهم ٮوم الڡٮمه

آیا ندیده‌ای که در برابر خدا پیشانی بر خاک می‌نهند همهٔ آنان که در آسمان‌ها و بر زمین‌اند، خورشید، ماه، ستارگان، کوه‌ها، درختان، جنبندگان، و بسیاری از انسان‌ها؟

الم ٮر اں الله ٮسحد له مں ڡى السموٮ ومں ڡى الارص والسمس والڡمر والٮحوم والحٮال والسحر والدواٮ وكٮٮر مں الٮاس

و بر بسیاری کیفر به حقیقت پیوسته است.

وكٮٮر حٯ علٮه العداٮ

و آن‌که خدا خوارش کند، کسی را ندارد که گرامی‌اش دارد،

ومں ٮهں الله ڡما له مں مكرم

هرگاه بخواهند از آن بیرون روند، سرشار از دلهره، به آن بازگردانده خواهند شد:

كلما ارادوا اں ٮحرحوا مٮها مں عم اعٮدوا ڡٮها

همانا خدا کسانی را که باور آوردند و کردارهای شایسته به‌جا آوردند در باغ‌هایی که رودها از زیر آن‌ها جاری است درمی‌آورد؛ در آن‌جا با دست‌بندهایی از زر و مروارید آراسته خواهند شد،

اں الله ٮدحل الدٮں امٮوا وعملوا الصلحٮ حٮٮ ٮحرى مں ٮحٮها الاٮهر ٮحلوں ڡٮها مں اساور مں دهٮ ولولوا

و به آنچه در سخن نیکوست راه نموده شده خواهند بود،

وهدوا الى الطٮٮ مں الڡول

همانا کسانی که انکار می‌کنند و راه خدا و جای پیشانی بر خاک نهادنِ مصون از تعرّض را که برای انسان‌ها نهادیم، همه برابر، چه مقیم در آن‌جا چه رهگذر، می‌بندند —

اں الدٮں كڡروا وٮصدوں عں سٮٮل الله والمسحد الحرام الدى حعلٮه للٮاس سوا العكڡ ڡٮه والٮاد

و آنگاه که جای خانه را برای ابراهیم آماده کردیم: «هیچ چیز را انباز من مگیر،

واد ٮواٮا لاٮرهٮم مكاں الٮٮٮ اں لا ٮسرك ٮى سٮا

و حج را در میان انسان‌ها اعلام کن: پیاده نزد تو خواهند آمد، و بر هر مرکب لاغر، از هر راه گود و دور، تا بر سودهایی که برایشان است گواهی دهند، و در روزهایی شناخته‌شده نام خدا را بر چارپایانی که روزی‌شان داده است یادآوری کنند.

وادں ڡى الٮاس ٮالحح ٮاٮوك رحالا وعلى كل صامر ٮاٮٮں مں كل ڡح عمٮٯ لٮسهدوا مٮڡع لهم وٮدكروا اسم الله ڡى اٮام معلومٮ على ما ررڡهم مں ٮهٮمه الاٮعم

چنین است.

دلك

و هر که چیزهای مصون از تعرّض خدا را بزرگ دارد، این نزد سرپرستش برای او بهتر است.

ومں ٮعطم حرمٮ الله ڡهو حٮر له عٮد رٮه

پس از پلیدی ساختگی‌ها دوری کنید، و از سخن جعل دوری کنید، یکسره روی‌آورندگان به خدا، بی‌آنکه چیزی را با او انباز گیرید.

ڡاحٮٮٮوا الرحس مں الاوٮں واحٮٮٮوا ڡول الرور حٮڡا لله عٮر مسركٮں ٮه

چنین است.

دلك

و برای هر جامعه‌ای شیوه‌ای سودمند نهادیم، تا نام خدا را بر چارپایانی که روزی‌شان داده است یادآوری کنند.

ولكل امه حعلٮا مٮسكا لٮدكروا اسم الله على ما ررڡهم مں ٮهٮمه الاٮعم

ایزد شما ایزدی یگانه است.

ڡالهكم اله وحد

و چارپایان پیشکشی را از شاخص‌های محسوس خدا برای شما قرار دادیم؛ در آن‌ها نیکی‌ای می‌یابید.

والٮدں حعلٮها لكم مں سعٮر الله لكم ڡٮها حٮر

پس نام خدا را بر آن‌ها یادآوری کنید، در حالی که ردیف شده‌اند؛

ڡادكروا اسم الله علٮها صواڡ

سپس چون پهلوهایشان فرو افتد، از آن‌ها بخورید و آن‌که قناعت می‌کند بی‌آنکه بخواهد و آن‌که پیش می‌آید را از آن‌ها بخورانید.

ڡادا وحٮٮ حٮوٮها ڡكلوا مٮها واطعموا الڡاٮع والمعٮر

نه گوشت آن‌ها و نه خون آن‌ها به خدا می‌رسد، بلکه احتیاطی که از شما است به او می‌رسد.

لں ٮٮال الله لحومها ولا دماوها ولكں ٮٮاله الٮڡوى مٮكم

چنین آن‌ها را برای شما رام کرد، تا بزرگی خدا را اعلام کنید برای آنکه شما را راه نمود.

كدلك سحرها لكم لٮكٮروا الله على ما هدٮكم

زیرا خدا از کسانی که باور آوردند دور می‌راند.

اں الله ٮدڡع عں الدٮں امٮوا

به کسانی که با آنان نبرد می‌شود اجازه داده شده است، چراکه ستم دیده‌اند —

ادں للدٮں ٮڡٮلوں ٮاٮهم طلموا

آنان که بی‌هیچ حقی از خانه‌هایشان رانده شدند، تنها برای آنکه می‌گفتند: «سرپرست ما خدا است.»

الدٮں احرحوا مں دٮرهم ٮعٮر حٯ الا اں ٮڡولوا رٮٮا الله

و اگر خدا برخی از انسان‌ها را با برخی دیگر دفع نمی‌کرد، گوشه‌نشین‌گاه‌ها، کنیسه‌ها، جاهای تماس و جاهای پیشانی بر خاک نهادن که نام خدا در آن‌ها بسیار یادآوری می‌شود ویران می‌شدند.

ولولا دڡع الله الٮاس ٮعصهم ٮٮعص لهدمٮ صومع وٮٮع وصلوٮ ومسحد ٮدكر ڡٮها اسم الله كٮٮرا

و خدا بی‌گمان هر که او را یاری کند یاری خواهد کرد —

ولٮٮصرں الله مں ٮٮصره

کسانی که اگر آنان را بر زمین پایدار سازیم، تماس را پابرجا نگه می‌دارند، گشاده‌دستی ناب می‌دهند، شناخته‌شده را دستور می‌دهند و مردود را منع می‌کنند.

الدٮں اں مكٮهم ڡى الارص اڡاموا الصلوه واٮوا الركوه وامروا ٮالمعروڡ وٮهوا عں المٮكر

و اگر تو را دروغ بینگارند، پیش از آنان قوم نوح، عاد، ثمود، قوم ابراهیم، قوم لوط و همنشینان مدین پیش‌تر دروغ انگاشته‌اند —

واں ٮكدٮوك ڡڡد كدٮٮ ڡٮلهم ڡوم ٮوح وعاد وٮمود وڡوم اٮرهٮم وڡوم لوط واصحٮ مدٮں

و موسی نیز دروغ انگاشته شد.

وكدٮ موسى

پس به انکارکنندگان مهلت دادم، سپس آنان را گرفتم:

ڡاملٮٮ للكڡرٮں ٮم احدٮهم

آیا پس بر زمین نگشته‌اند تا هسته‌هایی داشته باشند که با آن‌ها خرد ورزند، یا گوش‌هایی که با آن‌ها بشنوند؟

اڡلم ٮسٮروا ڡى الارص ڡٮكوں لهم ڡلوٮ ٮعڡلوں ٮها او اداں ٮسمعوں ٮها

و از تو می‌خواهند که کیفر را شتاب دهی،

وٮسٮعحلوٮك ٮالعداٮ

در حالی که خدا هرگز از وعدهٔ خود تخلف نخواهد کرد،

ولں ٮحلڡ الله وعده

چه بسیار شهرها که به آنان مهلت دادم در حالی که ستم می‌کردند، پیش از آنکه آنان را بگیرم —

وكاٮں مں ڡرٮه املٮٮ لها وهى طالمه ٮم احدٮها

و پیش از تو هیچ فرستاده‌ای و هیچ اطلاع‌دهنده‌ای نفرستادیم مگر آنکه چون آرزویی می‌کرد، منحرف‌کننده در آن چیزی می‌افکند. پس خدا آنچه را منحرف‌کننده می‌افکند رونویسی می‌کند، سپس نشانه‌های خود را یک‌معنا می‌گرداند — خدا همه‌چیزدان و فرزانه است — تا آنچه منحرف‌کننده می‌افکند آزمونی گرداند برای کسانی که هسته‌هایشان بیمار است و کسانی که هسته‌هایشان سخت است.

وما ارسلٮا مں ڡٮلك مں رسول ولا ٮٮى الا ادا ٮمٮى الڡى السٮطں ڡى امٮٮٮه ڡٮٮسح الله ما ٮلڡى السٮطں ٮم ٮحكم الله اٮٮه والله علٮم حكٮم لٮحعل ما ٮلڡى السٮطں ڡٮٮه للدٮں ڡى ڡلوٮهم مرص والڡاسٮه ڡلوٮهم

و تا کسانی که به آنان دانش داده شده است بدانند که این حقیقتی است از سرپرست تو، به آن باور آورند، و هسته‌هایشان در برابر آن خم شود.

ولٮعلم الدٮں اوٮوا العلم اٮه الحٯ مں رٮك ڡٮومٮوا ٮه ڡٮحٮٮ له ڡلوٮهم

در آن روز پادشاهی از آنِ خدا است.

الملك ٮومٮد لله

میان آنان داوری خواهد کرد.

ٮحكم ٮٮٮهم

و کسانی که در راه خدا مهاجرت کردند، سپس کشته شدند یا مردند، خدا بی‌گمان روزی‌ای نیکو به آنان خواهد داد.

والدٮں هاحروا ڡى سٮٮل الله ٮم ڡٮلوا او ماٮوا لٮررڡٮهم الله ررڡا حسٮا

او بی‌گمان آنان را به درآمدنی درخواهد آورد که از آن خرسند خواهند بود.

لٮدحلٮهم مدحلا ٮرصوٮه

چنین است.

دلك

و هر که به اندازهٔ دقیق آنچه بر او رفته تلافی کند، سپس تعدی ببیند، خدا بی‌گمان او را یاری خواهد کرد.

ومں عاڡٮ ٮمٮل ما عوڡٮ ٮه ٮم ٮعى علٮه لٮٮصرٮه الله

آیا ندیده‌ای که خدا از آسمان آبی فرود می‌آورد، و آنگاه زمین سبز می‌شود؟

الم ٮر اں الله اٮرل مں السما ما ڡٮصٮح الارص محصره

آنچه در آسمان‌ها و آنچه بر زمین است از آنِ او است.

له ما ڡى السموٮ وما ڡى الارص

آیا ندیده‌ای که خدا آنچه را بر زمین است برای شما رام کرد، و ناوی را که به دستور او در دریا روان است؟

الم ٮر اں الله سحر لكم ما ڡى الارص والڡلك ٮحرى ڡى الٮحر ٮامره

و آسمان را نگه می‌دارد تا بر زمین فرو نیفتد، مگر به اجازهٔ او.

وٮمسك السما اں ٮڡع على الارص الا ٮادٮه

و اوست که شما را زنده کرد، سپس شما را خواهد میراند،

وهو الدى احٮاكم ٮم ٮمٮٮكم

سپس به شما دوباره جان خواهد داد.

ٮم ٮحٮٮكم

برای هر جامعه‌ای شیوه‌ای سودمند نهادیم که آن را به‌کار می‌بندد.

لكل امه حعلٮا مٮسكا هم ٮاسكوه

پس مبادا در این باره با تو ستیزه کنند،

ڡلا ٮٮرعٮك ڡى الامر

و به سوی سرپرست خود فراخوان،

وادع الى رٮك

آیا نمی‌دانی که خدا آنچه را در آسمان و بر زمین است می‌داند؟

الم ٮعلم اں الله ٮعلم ما ڡى السما والارص

این در دفتری است:

اں دلك ڡى كٮٮ

و غیر از خدا از چیزی فرمان می‌برند که او هیچ حجتی برای آن فرود نیاورده است و دربارهٔ آن هیچ دانشی ندارند.

وٮعٮدوں مں دوں الله ما لم ٮٮرل ٮه سلطٮا وما لٮس لهم ٮه علم

و چون نشانه‌های روشن ما بر آنان برخوانده می‌شود، مردود کردن را بر چهره‌های انکارکنندگان می‌شناسی؛ نزدیک است بر کسانی که نشانه‌های ما را بر آنان برمی‌خوانند با خشونت بتازند.

وادا ٮٮلى علٮهم اٮٮٮا ٮٮٮٮ ٮعرڡ ڡى وحوه الدٮں كڡروا المٮكر ٮكادوں ٮسطوں ٮالدٮں ٮٮلوں علٮهم اٮٮٮا

بگو: «آیا شما را از چیزی بدتر از این اطلاع دهم؟

ڡل اڡاٮٮٮكم ٮسر مں دلكم

آتش، که خدا به انکارکنندگان وعده داده است —

الٮار وعدها الله الدٮں كڡروا

ای انسان‌ها! مثلی چند برابر شده است، پس به آن گوش دهید:

ٮاٮها الٮاس صرٮ مٮل ڡاسٮمعوا له

کسانی که غیر از خدا می‌خوانید هرگز مگسی نخواهند آفرید، هرچند برای آن گرد هم آیند.

اں الدٮں ٮدعوں مں دوں الله لں ٮحلڡوا دٮاٮا ولو احٮمعوا له

و اگر مگس چیزی از آنان می‌ربود، نمی‌توانستند آن را از او بازپس بگیرند.

واں ٮسلٮهم الدٮاٮ سٮا لا ٮسٮٮڡدوه مٮه

خدا را چنان‌که سزاوار اندازهٔ اوست نسنجیده‌اند.

ما ڡدروا الله حٯ ڡدره

خدا از میان کارگزاران و از میان انسان‌ها فرستادگانی برمی‌گزیند،

الله ٮصطڡى مں الملٮكه رسلا ومں الٮاس

آنچه را پیش روی آنان است و آنچه را پشت سر آنان است می‌داند.

ٮعلم ما ٮٮں اٮدٮهم وما حلڡهم

و برای خدا مبارزه کنید، مبارزه‌ای که سزاوار اوست.

وحهدوا ڡى الله حٯ حهاده

اوست که شما را برگزید،

هو احٮٮٮكم

و در قانون هیچ تنگی‌ای بر شما ننهاد —

وما حعل علٮكم ڡى الدٮں مں حرح

مکتب پدرتان ابراهیم.

مله اٮٮكم اٮرهٮم

اوست که شما را بی‌خدشه‌ها نامید، پیش‌تر و در این، تا فرستاده بر شما گواه باشد، و شما بر انسان‌ها گواه باشید.

هو سمٮكم المسلمٮں مں ڡٮل وڡى هدا لٮكوں الرسول سهٮدا علٮكم وٮكوٮوا سهدا على الٮاس

پس تماس را پابرجا نگه دارید، و گشاده‌دستی ناب بدهید،

ڡاڡٮموا الصلوه واٮوا الركوه

و به خدا چنگ زنید:

واعٮصموا ٮالله

او متحد شما است —

هو مولٮكم

چه متحد نیکویی،

ڡٮعم المولى