Al-Jathiya الجاثية
A legislated way على شريعة
The section and its links
Facing those who contest it, then the messenger's community (40-46, then 47-49)
Read with: the suras of the same shelf mark
- 39 Devoting the Law exclusively to Himthe threshold: the Law devoted to God alone
- 40 My Guardian Is Godthose who argue; the believing man of Fir'awn's clan
- 41 Their Skins Will Testifythose who turn away; the Aad and the Thamud
- 42 Uphold the Lawthe one Law revealed to all the messengers
- 43 In their footstepsthe footsteps of the fathers, and appearances
- 44 In a blessed nightthe blessed night, and the trial
- 46 Not a novelty among the messengersal-Ahqaf: the Aad, the Occulted who listen
به نام خدا، بیاندازه مهربان، مهربان. حمٓ (حا میم).
ٮسم الله الرحمں الرحٮم حم
فرود نوشتار از جانب خدا است، نیرومند، فرزانه.
ٮٮرٮل الكٮٮ مں الله العرٮر الحكٮم
در آسمانها و زمین بیگمان نشانههایی است برای کسانی که باور میآورند.
اں ڡى السموٮ والارص لاٮٮ للمومٮٮں
و در آفرینش شما، و در جنبندگانی که پراکنده میکند، نشانههایی است برای قومی که یقین دارد؛ و در پیهمآمدن شب و روز، در روزیای که خدا از آسمان فرود میآورد و با آن به زمین پس از مرگش دوباره زندگی میدهد، و در گوناگونی بادها، نشانههایی است برای قومی که خرد میورزد.
وڡى حلڡكم وما ٮٮٮ مں داٮه اٮٮ لڡوم ٮوڡٮوں واحٮلڡ الٮل والٮهار وما اٮرل الله مں السما مں ررٯ ڡاحٮا ٮه الارص ٮعد موٮها وٮصرٮڡ الرٮح اٮٮ لڡوم ٮعڡلوں
اینها نشانههای خدا است، که ما به حقیقت بر تو برمیخوانیم.
ٮلك اٮٮ الله ٮٮلوها علٮك ٮالحٯ
پس بعد از خدا و نشانههای او، به کدام گفتار باور خواهند آورد؟
ڡٮاى حدٮٮ ٮعد الله واٮٮه ٮومٮوں
وای بر هر جعلگر کهنهکار و سرپیچیکننده، که نشانههای خدا را میشنود که بر او برخوانده میشوند، سپس خودبزرگبینیکنان پافشاری میکند، گویی آنها را نشنیده است.
وٮل لكل اڡاك اٮٮم ٮسمع اٮٮ الله ٮٮلى علٮه ٮم ٮصر مسٮكٮرا كاں لم ٮسمعها
پس او را به کیفری دردناک مژده بده.
ڡٮسره ٮعداٮ الٮم
و چون از نشانههای ما چیزی درمییابد، آنها را به ریشخند میگیرد.
وادا علم مں اٮٮٮا سٮا اٮحدها هروا
اینانند که کیفری خوارکننده خواهند داشت.
اولٮك لهم عداٮ مهٮں
در پس آنان، جهنم؛ و آنچه به دست آوردهاند آنان را به کاری نخواهد آمد، و نه متحدانی که غیر از خدا برگرفتهاند.
مں وراٮهم حهٮم ولا ٮعٮى عٮهم ما كسٮوا سٮا ولا ما اٮحدوا مں دوں الله اولٮا
و کیفری سترگ خواهند داشت.
ولهم عداٮ عطٮم
این راهنمایی است،
هدا هدى
و کسانی که نشانههای سرپرست خود را انکار میکنند کیفری خواهند داشت از آلودگیای دردناک.
والدٮں كڡروا ٮاٮٮ رٮهم لهم عداٮ مں رحر الٮم
خدا است که دریا را برای شما رام کرد، تا کشتیها به دستور او در آن روان شوند، و تا از لطف او بجویید، و شاید سپاسگزار باشید.
الله الدى سحر لكم الٮحر لٮحرى الڡلك ڡٮه ٮامره ولٮٮٮعوا مں ڡصله ولعلكم ٮسكروں
و هر آنچه در آسمانها و هر آنچه بر زمین است را برای شما رام کرد، همه از جانب او.
وسحر لكم ما ڡى السموٮ وما ڡى الارص حمٮعا مٮه
در این بیگمان نشانههایی است برای قومی که میاندیشند.
اں ڡى دلك لاٮٮ لڡوم ٮٮڡكروں
به کسانی که باور میآورند بگو که کسانی را که روزهای خدا را امید ندارند ببخشایند، تا او قومی را برابر آنچه به دست میآوردند بازپرداخت کند.
ڡل للدٮں امٮوا ٮعڡروا للدٮں لا ٮرحوں اٮام الله لٮحرى ڡوما ٮما كاٮوا ٮكسٮوں
هر که کرداری شایسته بهجا آورد، برای خود او است،
مں عمل صلحا ڡلٮڡسه
و هر که بد کند، علیه خود او است،
ومں اسا ڡعلٮها
سپس به سوی سرپرست شما بازگردانده خواهید شد.
ٮم الى رٮكم ٮرحعوں
ما همانا به فرزندان اسرائیل نوشتار، داوری و کارکرد اطلاعدهی دادیم؛ آنان را از چیزهای نیکو روزی دادیم و بر همهٔ هستیها برتری دادیم؛ و دلیلهای روشن دربارهٔ دستور به آنان دادیم.
ولڡد اٮٮٮا ٮٮى اسرٮل الكٮٮ والحكم والٮٮوه وررڡٮهم مں الطٮٮٮ وڡصلٮهم على العلمٮں واٮٮٮهم ٮٮٮٮ مں الامر
آنان جز پس از آنکه دانش به ایشان رسید اختلاف نکردند،
ڡما احٮلڡوا الا مں ٮعد ما حاهم العلم
از روی زورگویی میان خودشان.
ٮعٮا ٮٮٮهم
سرپرست تو همانا در روز حضور میان آنان فیصله خواهد داد، دربارهٔ آنچه در آن اختلاف داشتند.
اں رٮك ٮڡصى ٮٮٮهم ٮوم الڡٮمه ڡٮما كاٮوا ڡٮه ٮحٮلڡوں
سپس تو را بر راهی قانونگذاریشده از دستور نهادیم: از آن پیروی کن،
ٮم حعلٮك على سرٮعه مں الامر ڡاٮٮعها
و از هیجانهای کسانی که نمیدانند پیروی مکن،
ولا ٮٮٮع اهوا الدٮں لا ٮعلموں
زیرا آنان در برابر خدا هیچ سودی به تو نخواهند رساند،
اٮهم لں ٮعٮوا عٮك مں الله سٮا
و ستمگران متحدان یکدیگرند،
واں الطلمٮں ٮعصهم اولٮا ٮعص
در حالی که خدا متحد محتاطان است.
والله ولى المٮڡٮں
اینها روشنبینیهایی است برای انسانها، و راهنمایی و مهر برای قومی که یقین دارد.
هدا ٮصٮر للٮاس وهدى ورحمه لڡوم ٮوڡٮوں
یا کسانی که کارهای بد مرتکب شدهاند میپندارند که ما با آنان چون کسانی که باور آوردند و کردارهای شایسته بهجا آوردند رفتار خواهیم کرد، زندگی و مرگشان برابر باشد؟
ام حسٮ الدٮں احٮرحوا السٮاٮ اں ٮحعلهم كالدٮں امٮوا وعملوا الصلحٮ سوا محٮاهم ومماٮهم
چه بد است داوریشان!
سا ما ٮحكموں
و خدا آسمانها و زمین را به حقیقت آفرید،
وحلٯ الله السموٮ والارص ٮالحٯ
و تا هر خویشتن بر حسب آنچه به دست آورده است بازپرداخت شود، بی آنکه ستم ببینند.
ولٮحرى كل ٮڡس ٮما كسٮٮ وهم لا ٮطلموں
آیا دیدهای آنکه هیجان خود را ایزد خود گرفته است؟ خدا او را با دانش کامل گمراه کرد، بر شنوایی و هستهٔ او مهر نهاد، و بر بینایی او آنچه آن را میپوشاند نهاد. پس چه کسی او را پس از خدا راه خواهد نمود؟
اڡرٮٮ مں اٮحد الهه هوٮه واصله الله على علم وحٮم على سمعه وڡلٮه وحعل على ٮصره عسوه ڡمں ٮهدٮه مں ٮعد الله
پس به یاد نمیآورید؟
اڡلا ٮدكروں
و گفتند: «جز زندگی نزدیک ما نیست، میمیریم و زندگی میکنیم، و هیچ چیز ما را نابود نمیکند مگر زمان.»
وڡالوا ما هى الا حٮاٮٮا الدٮٮا ٮموٮ وٮحٮا وما ٮهلكٮا الا الدهر
آنان از آن هیچ دانشی ندارند،
وما لهم ٮدلك مں علم
آنان جز پنداشتن نمیکنند.
اں هم الا ٮطٮوں
و چون نشانههای ما بر آنان برخوانده میشود، روشن، تنها برهانشان این است که میگویند: «نیاکان ما را بازگردانید، اگر راستگویید.»
وادا ٮٮلى علٮهم اٮٮٮا ٮٮٮٮ ما كاں ححٮهم الا اں ڡالوا اٮٮوا ٮاٮاٮٮا اں كٮٮم صدڡٮں
بگو: «خدا شما را زنده میکند، سپس شما را میمیراند، سپس شما را در روز حضور گرد خواهد آورد، که هیچ تردیدی در آن نیست،
ڡل الله ٮحٮٮكم ٮم ٮمٮٮكم ٮم ٮحمعكم الى ٮوم الڡٮمه لا رٮٮ ڡٮه
اما بیشتر انسانها نمیدانند.»
ولكں اكٮر الٮاس لا ٮعلموں
و پادشاهی آسمانها و زمین از آنِ خدا است،
ولله ملك السموٮ والارص
و روزی که آن لحظه بر خواهد خاست، آن روز، سازندگان نادرستی زیانکار خواهند بود.
وٮوم ٮڡوم الساعه ٮومٮد ٮحسر المٮطلوں
و هر جامعهای را بر زانو خواهی دید،
وٮرى كل امه حاٮٮه
هر جامعهای به دفتر خود فراخوانده خواهد شد.
كل امه ٮدعى الى كٮٮها
«امروز بر حسب آنچه میکردید بازپرداخت میشوید.»
الٮوم ٮحروں ما كٮٮم ٮعملوں
«این است دفتر ما، دربارهٔ شما همهٔ حقیقت را میگوید،
هدا كٮٮٮا ٮٮطٯ علٮكم ٮالحٯ
زیرا ما آنچه را میکردید رونویسی میکردیم.»
اٮا كٮا ٮسٮٮسح ما كٮٮم ٮعملوں
اما کسانی که باور آوردند و کردارهای شایسته بهجا آوردند، سرپرستشان آنان را در مهر خود وارد خواهد کرد؛
ڡاما الدٮں امٮوا وعملوا الصلحٮ ڡٮدحلهم رٮهم ڡى رحمٮه
این است کامیابی آشکار.
دلك هو الڡور المٮٮں
و اما کسانی که انکار میکنند: «آیا نشانههای من بر شما برخوانده نمیشدند؟ اما شما خودبزرگبینی کردید و قومی از کنارگذاشتهشدگان بودید.»
واما الدٮں كڡروا اڡلم ٮكں اٮٮى ٮٮلى علٮكم ڡاسٮكٮرٮم وكٮٮم ڡوما محرمٮں
و چون گفته میشد: «وعدهٔ خدا همانا حقیقت است، و آن لحظه، هیچ تردیدی دربارهٔ آن نیست»، میگفتید: «ما نمیدانیم آن لحظه چیست، ما جز گمان نمیبریم، و از آن یقین نداریم.»
وادا ڡٮل اں وعد الله حٯ والساعه لا رٮٮ ڡٮها ڡلٮم ما ٮدرى ما الساعه اں ٮطں الا طٮا وما ٮحں ٮمسٮٮڡٮٮں
و پیامدهای بد آنچه کردهاند بر آنان آشکار خواهد شد،
وٮدا لهم سٮاٮ ما عملوا
و آنچه را به مسخره میگرفتند بر آنان واقع خواهد شد.
وحاٯ ٮهم ما كاٮوا ٮه ٮسٮهروں
و گفته خواهد شد: «امروز شما را فراموش میکنیم، چنان که روبهرویی این روز خود را فراموش کردید؛ پناهگاه شما آتش است، و هیچ یاری نخواهید داشت.»
وڡٮل الٮوم ٮٮسٮكم كما ٮسٮٮم لڡا ٮومكم هدا وماوٮكم الٮار وما لكم مں ٮصرٮں
«این، از آن روست که نشانههای خدا را به ریشخند گرفتید، و زندگی نزدیک شما را فریفت.»
دلكم ٮاٮكم اٮحدٮم اٮٮ الله هروا وعرٮكم الحٮوه الدٮٮا
پس امروز آنان را از آن بیرون نخواهند آورد، و دیگر از آنان نخواهند خواست که عذرخواهی کنند.
ڡالٮوم لا ٮحرحوں مٮها ولا هم ٮسٮعٮٮوں
پس ستایش از آنِ خدا است، سرپرست آسمانها و سرپرست زمین، سرپرست همهٔ هستیها.
ڡلله الحمد رٮ السموٮ ورٮ الارص رٮ العلمٮں
و بزرگی در آسمانها و بر زمین از آنِ او است،
وله الكٮرٮا ڡى السموٮ والارص
و او نیرومند است، فرزانه.
وهو العرٮر الحكٮم