Al-Mumtahana الممتحنة
A Fine Paragon in Ibrahim أسوة حسنة في إبراهيم
The section and its links
The return judged far-fetched, the sworn Day, then the community (50, then 51-67)
What was shown before: The return judged far-fetched is set out in 50. 50
به نام خدا، بیاندازه مهربان، مهربان. ای کسانی که باور آوردید! دشمن من و دشمن خود را متحد مگیرید،
ٮسم الله الرحمں الرحٮم ٮاٮها الدٮں امٮوا لا ٮٮحدوا عدوى وعدوكم اولٮا
در حالی که محبت به آنان عرضه میکنید، حال آنکه آنان حقیقتی را که به شما رسیده است انکار کردهاند،
ٮلڡوں الٮهم ٮالموده وڡد كڡروا ٮما حاكم مں الحٯ
فرستاده و خودتان را بیرون میکنند، از آنرو که به خدا، سرپرست خود، باور دارید.
ٮحرحوں الرسول واٮاكم اں ٮومٮوا ٮالله رٮكم
اگر برای کوشیدن در راه من و جستوجوی خشنودی من بیرون آمدهاید، محبت خود را در نهان به آنان میسپارید، حال آنکه من بهتر میدانم آنچه را نهان کردید و آنچه را آشکار ساختید.
اں كٮٮم حرحٮم حهدا ڡى سٮٮلى واٮٮعا مرصاٮى ٮسروں الٮهم ٮالموده واٮا اعلم ٮما احڡٮٮم وما اعلٮٮم
و هر که از شما چنین کند، از راه راست گمراه شده است.
ومں ٮڡعله مٮكم ڡڡد صل سوا السٮٮل
اگر بر شما غلبه یابند، برای شما دشمن خواهند بود، و دستها و زبانهای خود را با بدی بر شما خواهند گشود،
اں ٮٮڡڡوكم ٮكوٮوا لكم اعدا وٮٮسطوا الٮكم اٮدٮهم والسٮٮهم ٮالسو
و میخواستند که شما انکار کنید.
وودوا لو ٮكڡروں
نه خویشاوندیهای شما و نه فرزندانتان برایتان سودی نخواهند داشت،
لں ٮٮڡعكم ارحامكم ولا اولدكم
در روز حضور، او میان شما جدایی خواهد افکند.
ٮوم الڡٮمه ٮڡصل ٮٮٮكم
و خدا بر آنچه میکنید بینا است.
والله ٮما ٮعملوں ٮصٮر
برای شما در ابراهیم و در کسانی که با او بودند الگویی نیکو بود، آنگاه که به قوم خود گفتند: «ما همانا از شما و از آنچه غیر از خدا فرمان میبرید بری هستیم؛ ما شما را انکار میکنیم، و میان ما و شما دشمنی و کینهای آشکار شده است، برای همیشه، تا آنگاه که تنها به خدا باور آورید» — جز سخن ابراهیم به پدرش: «بیگمان برای تو بخشایش خواهم خواست، و در برابر خدا برای تو هیچچیز در اختیار ندارم.»
ڡد كاٮٮ لكم اسوه حسٮه ڡى اٮرهٮم والدٮں معه اد ڡالوا لڡومهم اٮا ٮروا مٮكم ومما ٮعٮدوں مں دوں الله كڡرٮا ٮكم وٮدا ٮٮٮٮا وٮٮٮكم العدوه والٮعصا اٮدا حٮى ٮومٮوا ٮالله وحده الا ڡول اٮرهٮم لاٮٮه لاسٮعڡرں لك وما املك لك مں الله مں سى
«ای سرپرست ما، به تو وکالت میدهیم، به سوی تو روی میآوریم، و مقصد به سوی توست.
رٮٮا علٮك ٮوكلٮا والٮك اٮٮٮا والٮك المصٮر
ای سرپرست ما، ما را آزمونی برای انکارکنندگان مگردان،
رٮٮا لا ٮحعلٮا ڡٮٮه للدٮں كڡروا
و ما را ببخشای، ای سرپرست ما،
واعڡر لٮا رٮٮا
زیرا این تویی، نیرومند، فرزانه.»
اٮك اٮٮ العرٮر الحكٮم
برای شما در آنان همانا الگویی نیکو بود، برای هر که به خدا و روز واپسین امید دارد.
لڡد كاں لكم ڡٮهم اسوه حسٮه لمں كاں ٮرحوا الله والٮوم الاحر
و هر که پشت کند — خدا همانا توانگر است، ستوده.
ومں ٮٮول ڡاں الله هو العٮى الحمٮد
شاید خدا میان شما و کسانی از آنان که دشمن گرفتهاید محبتی بنهد،
عسى الله اں ٮحعل ٮٮٮكم وٮٮں الدٮں عادٮٮم مٮهم موده
و خدا توانا است.
والله ڡدٮر
و خدا بسیار بخشاینده و مهربان است.
والله عڡور رحٮم
خدا شما را باز نمیدارد از اینکه نیکوکار و برابریورز باشید نسبت به کسانی که دربارهٔ قانون با شما پیکار نکردند و شما را از خانههایتان بیرون نکردند،
لا ٮٮهٮكم الله عں الدٮں لم ٮڡٮلوكم ڡى الدٮں ولم ٮحرحوكم مں دٮركم اں ٮٮروهم وٮڡسطوا الٮهم
زیرا خدا برابریورزان را دوست دارد.
اں الله ٮحٮ المڡسطٮں
خدا شما را تنها از این باز میدارد که کسانی را که دربارهٔ قانون با شما پیکار کردند، شما را از خانههایتان بیرون کردند و بر بیرون راندنتان پشتیبانی کردند متحد خود بگیرید.
اٮما ٮٮهٮكم الله عں الدٮں ڡٮلوكم ڡى الدٮں واحرحوكم مں دٮركم وطهروا على احراحكم اں ٮولوهم
و هر که آنان را متحد گیرد، آنان ستمگرانند.
ومں ٮٮولهم ڡاولٮك هم الطلموں
ای کسانی که باور آوردید! چون زنان باورمند نزد شما آیند، مهاجرتکرده، آنان را بررسی کنید.
ٮاٮها الدٮں امٮوا ادا حاكم المومٮٮ مهحرٮ ڡامٮحٮوهں
خدا باور آنان را بهتر میداند.
الله اعلم ٮاٮمٮهں
پس اگر دانستید که باورمندند، آنان را به سوی انکارکنندگان بازمگردانید.
ڡاں علمٮموهں مومٮٮ ڡلا ٮرحعوهں الى الكڡار
آنان برای ایشان روا نیستند و ایشان برای آنان روا نیستند.
لا هں حل لهم ولا هم ٮحلوں لهں
و آنچه را خرج کردهاند به آنان بدهید.
واٮوهم ما اٮڡڡوا
و هیچ ایرادی بر شما نیست که آنان را به همسری بگیرید، آنگاه که پاداشهایشان را به آنان میدهید.
ولا حٮاح علٮكم اں ٮٮكحوهں ادا اٮٮٮموهں احورهں
و پیوندهای زنان انکارکننده را نگاه ندارید.
ولا ٮمسكوا ٮعصم الكواڡر
و آنچه خرج کردهاید را بخواهید، و آنان آنچه خرج کردهاند را بخواهند.
وسلوا ما اٮڡڡٮم ولٮسلوا ما اٮڡڡوا
چنین است داوری خدا: او میان شما داوری میکند.
دلكم حكم الله ٮحكم ٮٮٮكم
و خدا همهچیزدان و فرزانه است.
والله علٮم حكٮم
و اگر یکی از همسران شما به سوی انکارکنندگان از شما برود، سپس شما تلافی کنید، به کسانی که همسرشان رفته است برابر آنچه خرج کرده بودند بدهید.
واں ڡاٮكم سى مں اروحكم الى الكڡار ڡعاڡٮٮم ڡاٮوا الدٮں دهٮٮ اروحهم مٮل ما اٮڡڡوا
و نسبت به خدا، که به او باور دارید، محتاط باشید.
واٮڡوا الله الدى اٮٮم ٮه مومٮوں
ای اطلاعدهنده! چون زنان باورمند نزد تو آیند تا به تو وفاداری بسپارند، بر این شرط که چیزی را با خدا انباز نگیرند، دزدی نکنند، زنا نکنند، فرزندان خود را نکشند، تهمتی را که میان دستها و پاهایشان ساختهاند نیاورند، و در آنچه شناختهشده است از تو نافرمانی نکنند، وفاداری آنان را بپذیر و برای آنان بخشایش خدا را بخواه،
ٮاٮها الٮٮى ادا حاك المومٮٮ ٮٮاٮعٮك على اں لا ٮسركں ٮالله سٮا ولا ٮسرڡں ولا ٮرٮٮں ولا ٮڡٮلں اولدهں ولا ٮاٮٮں ٮٮهٮں ٮڡٮرٮٮه ٮٮں اٮدٮهں وارحلهں ولا ٮعصٮٮك ڡى معروڡ ڡٮاٮعهں واسٮعڡر لهں الله
زیرا خدا بسیار بخشاینده و مهربان است.
اں الله عڡور رحٮم
ای کسانی که باور آوردید! قومی را که خدا بر آنان خشم گرفته است متحد مگیرید، که از زندگی واپسین ناامید شدهاند، همانگونه که انکارکنندگان از یاران گورها ناامید شدهاند.
ٮاٮها الدٮں امٮوا لا ٮٮولوا ڡوما عصٮ الله علٮهم ڡد ٮٮسوا مں الاحره كما ٮٮس الكڡار مں اصحٮ الڡٮور