سورهٔ Al-Infitar (82) اسکلت بی‌نقطه

82:1–5

به نام خدا، بی‌اندازه مهربان، مهربان. چون آسمان خواهد شکافت، و چون اخترها پراکنده خواهند شد، و چون دریاها فوران خواهند کرد، و چون گورها زیر و رو خواهند شد، خویشتنی خواهد دانست آنچه را پیش برده و پس انداخته است.

ٮسم الله الرحمں الرحٮم ادا السما اٮڡطرٮ وادا الكواكٮ اٮٮٮرٮ وادا الٮحار ڡحرٮ وادا الڡٮور ٮعٮرٮ علمٮ ٮڡس ما ڡدمٮ واحرٮ

82:6–8

ای انسان! چه چیز تو را دربارهٔ سرپرست گشاده‌دستت فریفته است، آن‌که تو را آفرید، سپس شکل داد، سپس متعادل ساخت؟ در هر شکلی که او را پسند افتاده است، تو را ترکیب کرد.

ٮاٮها الاٮسں ما عرك ٮرٮك الكرٮم الدى حلڡك ڡسوٮك ڡعدلك ڡى اى صوره ما سا ركٮك

82:9–12

نه چنین! بلکه شما سررسید را دروغ می‌انگارید، حال آنکه بی‌گمان بر شما نگهبانانی هستند، نویسندگانی بزرگوار، که آنچه را می‌کنید می‌دانند.

كلا ٮل ٮكدٮوں ٮالدٮں واں علٮكم لحڡطٮں كراما كٮٮٮں ٮعلموں ما ٮڡعلوں

82:13

بی‌گمان نیکوکاران در دهشی خواهند بود.

اں الاٮرار لڡى ٮعٮم

82:14–16

و بی‌گمان تبهکاران در کوره‌ای خواهند بود؛ در روز سررسید در آن خواهند سوخت، و نخواهند توانست از آن غایب شوند.

واں الڡحار لڡى ححٮم ٮصلوٮها ٮوم الدٮں وما هم عٮها ٮعاٮٮٮں

82:17–18

و چه کسی تو را آگاه خواهد کرد که روز سررسید چیست؟ سپس، چه کسی تو را آگاه خواهد کرد که روز سررسید چیست؟