Al-Ma'ida

In de naam van God, de Alwelwillende, de Welwillende. O jullie die geloofd hebben! Wees trouw aan jullie contracten.

ٮسم الله الرحمں الرحٮم ٮاٮها الدٮں امٮوا اوڡوا ٮالعڡود

De kuddedieren zijn voor jullie geoorloofd gemaakt, behalve wat jullie wordt voorgedragen – zonder de jacht als geoorloofd te beschouwen, gedurende de onschendbare maanden.

احلٮ لكم ٮهٮمه الاٮعم الا ما ٮٮلى علٮكم عٮر محلى الصٮد واٮٮم حرم

O jullie die geloofd hebben! Beschouw niet als geoorloofd de waarneembare bakens van God, noch de onschendbare maand, noch de vrijwillige gaven, noch de krachtens gelofte verschuldigde giften, noch hen die zich richten naar het onschendbare Huis, een gunst van hun Voogd en een instemming zoekend.

ٮاٮها الدٮں امٮوا لا ٮحلوا سعٮر الله ولا السهر الحرام ولا الهدى ولا الڡلٮد ولا امٮں الٮٮٮ الحرام ٮٮٮعوں ڡصلا مں رٮهم ورصوٮا

En zodra die maanden verstreken zijn, jaag.

وادا حللٮم ڡاصطادوا

En laat de wrok van een volk, omdat het jullie de toegang tot de onschendbare plaats van neerwerping heeft versperd, jullie niet meeslepen tot aanvallen.

ولا ٮحرمٮكم سٮاں ڡوم اں صدوكم عں المسحد الحرام اں ٮعٮدوا

Help elkaar in de deugd en de behoedzaamheid,

وٮعاوٮوا على الٮر والٮڡوى

en help elkaar niet in de overtreding en de vijandigheid.

ولا ٮعاوٮوا على الاٮم والعدوں

En behoed jullie voor God:

واٮڡوا الله

Jullie zijn ontzegd: het dode beest, het bloed, het varkensvlees, wat opgedragen is aan een ander dan God, het gewurgde dier, het stervende dier, het door ziekte uitgeteerde dier, het door stoten gedode dier, en wat een woest beest heeft verslonden – behalve wat jullie met vuur hebben uitgegloeid – evenals het gemeenschappelijk geslachte dier waarvan de delen vervolgens met pijlen worden verloot.

حرمٮ علٮكم المٮٮه والدم ولحم الحٮرٮر وما اهل لعٮر الله ٮه والمٮحٮڡه والموڡوده والمٮردٮه والٮطٮحه وما اكل السٮع الا ما دكٮٮم وما دٮح على الٮصٮ واں ٮسٮڡسموا ٮالارلم

Dat is een grensoverschrijding.

دلكم ڡسٯ

Heden hebben zij die verloochenen de hoop verloren ten aanzien van jullie Wet;

الٮوم ٮٮس الدٮں كڡروا مں دٮٮكم

ducht hen dus niet, maar ducht Mij.

ڡلا ٮحسوهم واحسوں

Heden heb Ik voor jullie jullie Wet vervolmaakt, heb Ik Mijn weldaad over jullie gecompleteerd, en heb Ik voor jullie de integriteit tegenover God als Wet goedgekeurd.

الٮوم اكملٮ لكم دٮٮكم واٮممٮ علٮكم ٮعمٮى ورصٮٮ لكم الاسلم دٮٮا

Zij ondervragen jou: wat is hun geoorloofd gemaakt?

ٮسلوٮك مادا احل لهم

Zeg: “Voor jullie zijn de goede dingen geoorloofd gemaakt, evenals de jachtdieren die jullie als africhters hebben onderricht, hun lerend van wat God jullie heeft geleerd.

ڡل احل لكم الطٮٮٮ وما علمٮم مں الحوارح مكلٮٮں ٮعلموٮهں مما علمكم الله

Eet dus van wat zij voor jullie vangen, en herinner de naam van God daarover.

ڡكلوا مما امسكں علٮكم وادكروا اسم الله علٮه

En behoed jullie voor God:

واٮڡوا الله

Heden zijn voor jullie de goede dingen geoorloofd gemaakt. Het voedsel van hen aan wie de Schrift is gegeven is voor jullie geoorloofd, en jullie voedsel is voor hen geoorloofd. En de door de huwelijksband beschutte vrouwen onder de gelovende vrouwen, en de door de huwelijksband beschutte vrouwen onder hen aan wie de Schrift vóór jullie is gegeven, wanneer jullie hun hun beloningen geven, als mannen die zich in de huwelijksband verbinden, niet als losbandigen en niet als nemers van heimelijke minnaressen.

الٮوم احل لكم الطٮٮٮ وطعام الدٮں اوٮوا الكٮٮ حل لكم وطعامكم حل لهم والمحصٮٮ مں المومٮٮ والمحصٮٮ مں الدٮں اوٮوا الكٮٮ مں ڡٮلكم ادا اٮٮٮموهں احورهں محصٮٮں عٮر مسڡحٮں ولا مٮحدى احداں

O jullie die geloofd hebben! Wanneer jullie opstaan voor het Contact, was jullie gezichten en jullie handen tot de ellebogen, en haal de handen over jullie hoofden,

ٮاٮها الدٮں امٮوا ادا ڡمٮم الى الصلوه ڡاعسلوا وحوهكم واٮدٮكم الى المراڡٯ وامسحوا ٮروسكم

en was jullie voeten tot de knieën.

وارحلكم الى الكعٮٮں

En als jullie jullie hebben bevuild, was jullie.

واں كٮٮم حٮٮا ڡاطهروا

En als jullie ziek zijn, of op reis, of als een van jullie zojuist zijn natuurlijke behoefte heeft gedaan, of als jullie een vrouw in intimiteit hebben gekend, en jullie geen water vinden, richt jullie dan op een goede dagzoom, en strijk ervan over jullie gezichten en jullie handen.

واں كٮٮم مرصى او على سڡر او حا احد مٮكم مں العاٮط او لمسٮم الٮسا ڡلم ٮحدوا ما ڡٮٮمموا صعٮدا طٮٮا ڡامسحوا ٮوحوهكم واٮدٮكم مٮه

God wil jullie geen enkele hinder opleggen,

ما ٮرٮد الله لٮحعل علٮكم مں حرح

En herinner jullie de weldaad van God over jullie, en Zijn plechtige verbintenis, die waarmee Hij jullie gebonden heeft, toen jullie zeiden: “Wij hebben gehoord en wij hebben ons gevoegd.”

وادكروا ٮعمه الله علٮكم ومٮٮڡه الدى واٮڡكم ٮه اد ڡلٮم سمعٮا واطعٮا

En behoed jullie voor God:

واٮڡوا الله

O jullie die geloofd hebben! Behoor tot hen die zich standvastig handhaven voor God, getuigend met billijkheid,

ٮاٮها الدٮں امٮوا كوٮوا ڡومٮں لله سهدا ٮالڡسط

en laat de wrok van een volk jullie er niet toe brengen niet rechtvaardig te zijn.

ولا ٮحرمٮكم سٮاں ڡوم على الا ٮعدلوا

Wees rechtvaardig: dat is dichter bij de behoedzaamheid.

اعدلوا هو اڡرٮ للٮڡوى

En behoed jullie voor God:

واٮڡوا الله

O jullie die geloofd hebben! Herinner jullie de weldaad van God over jullie, toen een volk het voornemen had gehad de handen naar jullie uit te strekken, en Hij hun handen van jullie weerhield.

ٮاٮها الدٮں امٮوا ادكروا ٮعمٮ الله علٮكم اد هم ڡوم اں ٮٮسطوا الٮكم اٮدٮهم ڡكڡ اٮدٮهم عٮكم

En behoed jullie voor God:

واٮڡوا الله

God heeft gewis de plechtige verbintenis van de zonen van Israël afgenomen, en Wij hebben onder hen twaalf verantwoordelijken opgewekt.

ولڡد احد الله مٮٮٯ ٮٮى اسرٮل وٮعٮٮا مٮهم اٮٮى عسر ٮڡٮٮا

En God zei: “Ik ben gewis met jullie.

وڡال الله اٮى معكم

Als jullie het Contact onderhouden, de zuivere vrijgevigheid geven, in Mijn gezanten geloven, hen terzijde staan, en aan God een schone lening verstrekken, zal Ik voorzeker jullie slechte daden bedekken, en Ik zal jullie voorzeker doen binnengaan in tuinen waaronder de rivieren stromen.

لٮں اڡمٮم الصلوه واٮٮٮم الركوه وامٮٮم ٮرسلى وعررٮموهم واڡرصٮم الله ڡرصا حسٮا لاكڡرں عٮكم سٮاٮكم ولادحلٮكم حٮٮ ٮحرى مں ٮحٮها الاٮهر

Omdat zij hun plechtige verbintenis verbroken hebben, hebben Wij hen vervloekt en hun kernen hard gemaakt: zij verwringen de woorden, buiten hun verband, en zijn een deel vergeten van waaraan men hen had doen herinneren.

ڡٮما ٮڡصهم مٮٮڡهم لعٮهم وحعلٮا ڡلوٮهم ڡسٮه ٮحرڡوں الكلم عں مواصعه وٮسوا حطا مما دكروا ٮه

En jij zult niet ophouden bij hen een verraad te doorzien, behalve weinigen onder hen.

ولا ٮرال ٮطلع على حاٮٮه مٮهم الا ڡلٮلا مٮهم

Scheld het hun dus kwijt, en sla de bladzijde om:

ڡاعڡ عٮهم واصڡح

En onder hen die gezegd hebben: “Wij zijn gewis de Helpers”, hebben Wij hun plechtige verbintenis afgenomen, maar zij zijn een deel vergeten van waaraan men hen had doen herinneren; Wij hebben toen onder hen de vijandigheid en de haat geworpen, tot de Dag van het Verschijnen;

ومں الدٮں ڡالوا اٮا ٮصرى احدٮا مٮٮڡهم ڡٮسوا حطا مما دكروا ٮه ڡاعرٮٮا ٮٮٮهم العداوه والٮعصا الى ٮوم الڡٮمه

Een licht is gewis tot jullie gekomen van God, alsook een uitdrukkelijke Schrift, waardoor God wie Zijn instemming volgt leidt naar de wegen van vrede,

ڡد حاكم مں الله ٮور وكٮٮ مٮٮں ٮهدى ٮه الله مں اٮٮع رصوٮه سٮل السلم

en hen uit de duisternissen naar het licht naar buiten brengt, met Zijn toestemming,

وٮحرحهم مں الطلمٮ الى الٮور ٮادٮه

Zij hebben gewis verloochend, zij die gezegd hebben: “God, dat is Al-Masih, zoon van Marjam.”

لڡد كڡر الدٮں ڡالوا اں الله هو المسٮح اٮں مرٮم

Zeg: “Wie zou dan enige macht bezitten tegen God, als Hij Al-Masih, zoon van Marjam, zou willen vernietigen, evenals zijn moeder, en allen die op aarde zijn?”

ڡل ڡمں ٮملك مں الله سٮا اں اراد اں ٮهلك المسٮح اٮں مرٮم وامه ومں ڡى الارص حمٮعا

En aan God behoort het koningschap van de hemelen en de aarde, en van wat tussen hen is.

ولله ملك السموٮ والارص وما ٮٮٮهما

Hij schept wat het Hem behaagt.

ٮحلٯ ما ٮسا

En de Geheroriënteerden en de Helpers hebben gezegd: “Wij zijn de zonen van God en Zijn geliefden.”

وڡالٮ الٮهود والٮصرى ٮحں اٮٮوا الله واحٮوه

Zeg: “Waarom legt Hij jullie dan pijn op voor jullie vergrijpen?

ڡل ڡلم ٮعدٮكم ٮدٮوٮكم

Jullie zijn veeleer stervelingen, onder hen die Hij geschapen heeft.

ٮل اٮٮم ٮسر ممں حلٯ

Hij vergeeft aan wie het Hem behaagt, en Hij legt pijn op aan wie het Hem behaagt.”

ٮعڡر لمں ٮسا وٮعدٮ مں ٮسا

En aan God behoort het koningschap van de hemelen en de aarde, en van wat tussen hen is,

ولله ملك السموٮ والارص وما ٮٮٮهما

O lieden van de Schrift! Onze gezant is gewis tot jullie gekomen, jullie verhelderend na een onderbreking van de gezanten, uit vrees dat jullie zeggen: “Geen aankondiger en geen waarschuwer is tot ons gekomen” – een aankondiger en een waarschuwer is dus wel tot jullie gekomen.

ٮاهل الكٮٮ ڡد حاكم رسولٮا ٮٮٮں لكم على ڡٮره مں الرسل اں ٮڡولوا ما حاٮا مں ٮسٮر ولا ٮدٮر ڡڡد حاكم ٮسٮر وٮدٮر

En toen Moesa tot zijn volk zei: “O mijn volk! Herinner jullie de weldaad van God over jullie, toen Hij onder jullie berichtgevers plaatste, en koningen van jullie maakte,

واد ڡال موسى لڡومه ٮڡوم ادكروا ٮعمه الله علٮكم اد حعل ڡٮكم اٮٮٮا وحعلكم ملوكا

O mijn volk! Treed binnen in het geheiligde land dat God jullie voorgeschreven heeft,

ٮڡوم ادحلوا الارص المڡدسه الٮى كٮٮ الله لكم

Zij zeiden: “O Moesa! Er is daar gewis een volk van tirannen,

ڡالوا ٮموسى اں ڡٮها ڡوما حٮارٮں

en wij zullen er gewis niet binnengaan zolang zij er niet uit gegaan zijn;

واٮا لں ٮدحلها حٮى ٮحرحوا مٮها

Twee mannen, onder hen die vreesden, aan wie God Zijn weldaad had toegekend, zeiden: “Treed bij hen binnen door de poort;

ڡال رحلاں مں الدٮں ٮحاڡوں اٮعم الله علٮهما ادحلوا علٮهم الٮاٮ

zodra jullie daar binnengegaan zijn, zullen jullie gewis de overwinnaars zijn.

ڡادا دحلٮموه ڡاٮكم علٮوں

Hij zei: “Mijn Voogd, ik bezit gewis geen macht dan over mijn eigen Zelf

ڡال رٮ اٮى لا املك الا ٮڡسى

en mijn broer;

واحى

Hij zei: “Zij is hun dus voor altijd ontzegd,

ڡال ڡاٮها محرمه علٮهم

veertig jaar lang zullen zij verloren zijn op aarde.

ارٮعٮں سٮه ٮٮٮهوں ڡى الارص

En draag hun in alle waarheid het bericht van de twee zonen van Adam voor, toen zij elk een gave aanboden: zij werd aanvaard van de een, en niet aanvaard van de ander.

واٮل علٮهم ٮٮا اٮٮى ادم ٮالحٯ اد ڡرٮا ڡرٮاٮا ڡٮڡٮل مں احدهما ولم ٮٮڡٮل مں الاحر

Deze zei: “Ik zal je voorzeker doden.”

ڡال لاڡٮلٮك

Als jij je hand naar mij uitstrekt om mij te doden, zal ik mijn hand niet naar jou uitstrekken om jou te doden;

لٮں ٮسطٮ الى ٮدك لٮڡٮلٮى ما اٮا ٮٮاسط ٮدى الٮك لاڡٮلك

Ik wil dat jij terugkeert, beladen met mijn overtreding en de jouwe, en dat jij behoort tot de metgezellen van het Vuur:

اٮى ارٮد اں ٮٮوا ٮاٮمى واٮمك ڡٮكوں مں اصحٮ الٮار

Hij zei: “Wee mij! Ben ik niet in staat te zijn zoals deze raaf, en de naaktheid van mijn broer te verhullen?” En hij bevond zich toen onder hen die spijt hebben.

ڡال ٮوٮلٮى اعحرٮ اں اكوں مٮل هدا العراٮ ڡاورى سوه احى ڡاصٮح مں الٮدمٮں مں احل دلك

Daarom hebben Wij de zonen van Israël voorgeschreven dat wie een Zelf doodt zonder dat het voor een ander Zelf is, of voor een bederf op aarde, het is alsof hij de mensen allen tezamen gedood heeft,

كٮٮٮا على ٮٮى اسرٮل اٮه مں ڡٮل ٮڡسا ٮعٮر ٮڡس او ڡساد ڡى الارص ڡكاٮما ڡٮل الٮاس حمٮعا

en wie er een laat leven, het is alsof hij de mensen allen tezamen heeft laten leven.

ومں احٮاها ڡكاٮما احٮا الٮاس حمٮعا

De enige vergelding voor hen die oorlog voeren tegen God en Zijn gezant, en zich beijveren bederf op aarde te zaaien, is dat zij uitgemoord of gekruisigd worden, of dat hun handen en hun voeten afwisselend afgesneden worden, of dat zij van de aarde verjaagd worden.

اٮما حروا الدٮں ٮحارٮوں الله ورسوله وٮسعوں ڡى الارص ڡسادا اں ٮڡٮلوا او ٮصلٮوا او ٮڡطع اٮدٮهم وارحلهم مں حلڡ او ٮٮڡوا مں الارص

Gewis, zij die verloochenen, ook als zij alles bezaten wat op aarde is, en het equivalent ervan daarbij, om zich daarmee vrij te kopen van de pijn van de Dag van het Verschijnen, het zou niet van hen aanvaard worden,

اں الدٮں كڡروا لو اں لهم ما ڡى الارص حمٮعا ومٮله معه لٮڡٮدوا ٮه مں عداٮ ٮوم الڡٮمه ما ٮڡٮل مٮهم

Zij zullen uit het Vuur willen gaan, maar zij zullen er niet uit gaan,

ٮرٮدوں اں ٮحرحوا مں الٮار وما هم ٮحرحٮں مٮها

En wat de dief en de dievegge betreft, onderbreek hun steunen, ter vergelding van wat zij verworven hebben, als afschrikwekkend voorbeeld van God.

والسارٯ والسارڡه ڡاڡطعوا اٮدٮهما حرا ٮما كسٮا ٮكلا مں الله

Maar wie terugkeert na zijn onrecht, en zich saneert, tot hem keert God met mildheid terug.

ڡمں ٮاٮ مں ٮعد طلمه واصلح ڡاں الله ٮٮوٮ علٮه

Weet jij niet dat aan God het koningschap van de hemelen en de aarde behoort?

الم ٮعلم اں الله له ملك السموٮ والارص

Hij legt pijn op aan wie het Hem behaagt, en Hij vergeeft aan wie het Hem behaagt.

ٮعدٮ مں ٮسا وٮعڡر لمں ٮسا

O gezant! Laten zij die zich haasten in de verloochening jou niet bedroeven, onder hen die zeggen: “Wij hebben geloofd” met hun monden, zonder dat hun kernen geloofd hebben,

ٮاٮها الرسول لا ٮحرٮك الدٮں ٮسرعوں ڡى الكڡر مں الدٮں ڡالوا امٮا ٮاڡوههم ولم ٮومں ڡلوٮهم

noch onder de Geheroriënteerden, luisterend naar de leugen, luisterend ten behoeve van een ander volk dat niet tot jou gekomen is.

ومں الدٮں هادوا سمعوں للكدٮ سمعوں لڡوم احرٮں لم ٮاٮوك

Zij verwringen de woorden nadat deze op hun plaats gesteld zijn, zeggend: “Als men jullie dit geeft, neem het; en als men het jullie niet geeft, wees op jullie hoede.”

ٮحرڡوں الكلم مں ٮعد مواصعه ٮڡولوں اں اوٮٮٮم هدا ڡحدوه واں لم ٮوٮوه ڡاحدروا

En wie God op de proef wil stellen, voor hem bezit jij niets tegenover God.

ومں ٮرد الله ڡٮٮٮه ڡلں ٮملك له مں الله سٮا

Dat zijn zij van wie God de kernen niet heeft willen reinigen.

اولٮك الدٮں لم ٮرد الله اں ٮطهر ڡلوٮهم

Zij hebben, hienieden, een schande,

لهم ڡى الدٮٮا حرى

Luisterend naar de leugen, verslinders van verboden gewin –

سمعوں للكدٮ اكلوں للسحٮ

als zij tot jou komen, oordeel dan tussen hen, of onttrek je aan hen;

ڡاں حاوك ڡاحكم ٮٮٮهم او اعرص عٮهم

en als jij je aan hen onttrekt, zullen zij jou in niets kunnen schaden.

واں ٮعرص عٮهم ڡلں ٮصروك سٮا

En als jij oordeelt, oordeel dan tussen hen met billijkheid:

واں حكمٮ ڡاحكم ٮٮٮهم ٮالڡسط

En hoe zouden zij jou tot rechter nemen, terwijl zij de Taurah hebben, waarin het oordeel van God staat, en zij daarna de rug toekeren?

وكٮڡ ٮحكموٮك وعٮدهم الٮورٮه ڡٮها حكم الله ٮم ٮٮولوں مں ٮعد دلك

Wij hebben de Taurah doen neerdalen, waarin leiding en licht zijn; de berichtgevers, die integer waren tegenover God, oordeelden erdoor over de Geheroriënteerden, zoals de geestelijke meesters en de rabbijnen deden, volgens wat zij van de Schrift van God te bewaren hadden, en zij waren er getuigen van.

اٮا اٮرلٮا الٮورٮه ڡٮها هدى وٮور ٮحكم ٮها الٮٮٮوں الدٮں اسلموا للدٮں هادوا والرٮٮٮوں والاحٮار ٮما اسٮحڡطوا مں كٮٮ الله وكاٮوا علٮه سهدا

Ducht de mensen dus niet, maar ducht Mij,

ڡلا ٮحسوا الٮاس واحسوں

en koop niet, met Mijn tekenen, een schamele prijs.

ولا ٮسٮروا ٮاٮٮى ٮمٮا ڡلٮلا

En Wij hebben voor hen daarin voorgeschreven: het Zelf in ruil voor het Zelf, het oog in ruil voor het oog, de neus in ruil voor de neus, het oor in ruil voor het oor, de tand in ruil voor de tand, en voor de wonden, een onderzoek.

وكٮٮٮا علٮهم ڡٮها اں الٮڡس ٮالٮڡس والعٮں ٮالعٮں والاٮڡ ٮالاٮڡ والادں ٮالادں والسں ٮالسں والحروح ڡصاص

Maar wie er uit liefdadigheid afstand van doet, dat geldt voor hem als boetedoening.

ڡمں ٮصدٯ ٮه ڡهو كڡاره له

En Wij hebben Isa, zoon van Marjam, op hun sporen laten volgen, bevestigend wat van de Taurah hem voorafging,

وڡڡٮٮا على اٮرهم ٮعٮسى اٮں مرٮم مصدڡا لما ٮٮں ٮدٮه مں الٮورٮه

En opdat de lieden van de Indjil oordelen naar wat God daarin heeft doen neerdalen.

ولٮحكم اهل الاٮحٮل ٮما اٮرل الله ڡٮه

En Wij hebben de Schrift naar jou doen neerdalen, in alle waarheid, bevestigend wat van de Schrift haar voorafging, en overheersend over haar.

واٮرلٮا الٮك الكٮٮ ٮالحٯ مصدڡا لما ٮٮں ٮدٮه مں الكٮٮ ومهٮمٮا علٮه

Oordeel dus tussen hen naar wat God heeft doen neerdalen,

ڡاحكم ٮٮٮهم ٮما اٮرل الله

en volg hun emoties niet, weg van wat tot jou gekomen is van de waarheid.

ولا ٮٮٮع اهواهم عما حاك مں الحٯ

Aan ieder van jullie hebben Wij een wet en een weg toegewezen.

لكل حعلٮا مٮكم سرعه ومٮهاحا

En als het God behaagd had, had Hij van jullie één enkele gemeenschap gemaakt;

ولو سا الله لحعلكم امه وحده

maar om jullie te beproeven in wat Hij jullie gegeven heeft.

ولكں لٮٮلوكم ڡى ما اٮٮكم

Wedijver dus met elkaar in het voortreffelijkste.

ڡاسٮٮڡوا الحٮرٮ

En: oordeel tussen hen naar wat God heeft doen neerdalen,

واں احكم ٮٮٮهم ٮما اٮرل الله

en volg hun emoties niet,

ولا ٮٮٮع اهواهم

en wees waakzaam tegenover hen, uit vrees dat zij jou, door de beproeving, afbrengen van een deel van wat God naar jou heeft doen neerdalen.

واحدرهم اں ٮڡٮٮوك عں ٮعص ما اٮرل الله الٮك

En als zij de rug toekeren, weet dan dat God slechts het gevolg van een deel van hun vergrijpen over hen wil laten komen.

ڡاں ٮولوا ڡاعلم اٮما ٮرٮد الله اں ٮصٮٮهم ٮٮعص دٮوٮهم

Zoeken zij dan het oordeel van het tijdperk van de onwetendheid?

اڡحكم الحهلٮه ٮٮعوں

O jullie die geloofd hebben! Neem de Geheroriënteerden en de Helpers niet tot bondgenoten:

ٮاٮها الدٮں امٮوا لا ٮٮحدوا الٮهود والٮصرى اولٮا

zij zijn elkaars bondgenoten.

ٮعصهم اولٮا ٮعص

En wie van jullie hen tot bondgenoten neemt, is dan een van hen.

ومں ٮٮولهم مٮكم ڡاٮه مٮهم

Jij ziet hen van wie de kernen een ziekte dragen zich onder hen haasten, zeggend: “Wij duchten dat een tegenslag ons overkomt”;

ڡٮرى الدٮں ڡى ڡلوٮهم مرص ٮسرعوں ڡٮهم ٮڡولوں ٮحسى اں ٮصٮٮٮا داٮره

O jullie die geloofd hebben! Wie van jullie afstand doet van zijn Wet – God zal een volk doen komen waarvan Hij houdt en dat van Hem houdt, zich vernederend tegenover de gelovenden, machtig tegenover hen die verloochenen, strijdend op de weg van God, en niet vrezend gelaakt te worden door wie ook laakt.

ٮاٮها الدٮں امٮوا مں ٮرٮد مٮكم عں دٮٮه ڡسوڡ ٮاٮى الله ٮڡوم ٮحٮهم وٮحٮوٮه ادله على المومٮٮں اعره على الكڡرٮں ٮحهدوں ڡى سٮٮل الله ولا ٮحاڡوں لومه لاٮم

Dat is de gunst van God, die Hij verleent aan wie het Hem behaagt.

دلك ڡصل الله ٮوٮٮه مں ٮسا

O jullie die geloofd hebben! Neem niet tot bondgenoten hen die van jullie Wet een voorwerp van hoon en een spel gemaakt hebben, onder hen aan wie vóór jullie de Schrift gegeven is, en hen die verloochenen.

ٮاٮها الدٮں امٮوا لا ٮٮحدوا الدٮں اٮحدوا دٮٮكم هروا ولعٮا مں الدٮں اوٮوا الكٮٮ مں ڡٮلكم والكڡار اولٮا

En wanneer jullie tot het Contact roepen, nemen zij het tot voorwerp van hoon en spel:

وادا ٮادٮٮم الى الصلوه اٮحدوها هروا ولعٮا

Zeg: “Zal ik jullie berichten over een tegenprestatie die erger is dan dat, bij God? Wie God vervloekt heeft, tegen wie Hij Zich in toorn ontstoken heeft, en van wie Hij apen en zwijnen gemaakt heeft, en hij die de Mateloze gehoorzaamd heeft –

ڡل هل اٮٮٮكم ٮسر مں دلك مٮوٮه عٮد الله مں لعٮه الله وعصٮ علٮه وحعل مٮهم الڡرده والحٮارٮر وعٮد الطعوٮ

En wanneer zij tot jullie komen, zeggen zij: “Wij hebben geloofd” – terwijl zij binnengekomen zijn met de verloochening, en ermee uitgegaan zijn.

وادا حاوكم ڡالوا امٮا وڡد دحلوا ٮالكڡر وهم ڡد حرحوا ٮه

En jij ziet velen van hen zich haasten in de overtreding, de vijandigheid, en het verbruik van het verboden gewin.

وٮرى كٮٮرا مٮهم ٮسرعوں ڡى الاٮم والعدوں واكلهم السحٮ

Waarom verbieden de geestelijke meesters en de rabbijnen hun niet overtredende uitspraken te doen en het verboden gewin te verbruiken!

لولا ٮٮهٮهم الرٮٮٮوں والاحٮار عں ڡولهم الاٮم واكلهم السحٮ

En de Geheroriënteerden hebben gezegd: “De hand van God is geboeid.”

وڡالٮ الٮهود ٮد الله معلوله

Laten hun handen geboeid zijn, en laten zij vervloekt zijn om wat zij gezegd hebben!

علٮ اٮدٮهم ولعٮوا ٮما ڡالوا

Nee, Zijn beide handen zijn wijd open: Hij geeft uit zoals het Hem behaagt.

ٮل ٮداه مٮسوطٮاں ٮٮڡٯ كٮڡ ٮسا

En wat naar jou neergedaald is van je Voogd, zal bij velen van hen voorzeker de mateloosheid en de verloochening doen toenemen.

ولٮرٮدں كٮٮرا مٮهم ما اٮرل الٮك مں رٮك طعٮٮا وكڡرا

En Wij hebben tussen hen de vijandigheid en de haat geworpen, tot de Dag van het Verschijnen.

والڡٮٮا ٮٮٮهم العدوه والٮعصا الى ٮوم الڡٮمه

Telkens wanneer zij een vuur voor de oorlog ontsteken, dooft God het,

كلما اوڡدوا ٮارا للحرٮ اطڡاها الله

en zij beijveren zich bederf op aarde te zaaien.

وٮسعوں ڡى الارص ڡسادا

En als zij de Taurah, de Indjil, en wat hun van hun Voogd neergedaald is onderhouden hadden, zouden zij gewis gegeten hebben van wat boven hen is en van wat onder hun voeten is.

ولو اٮهم اڡاموا الٮورٮه والاٮحٮل وما اٮرل الٮهم مں رٮهم لاكلوا مں ڡوڡهم ومں ٮحٮ ارحلهم

Onder hen is er een gematigde gemeenschap,

مٮهم امه مڡٮصده

O gezant! Breng over wat naar jou neergedaald is van je Voogd,

ٮاٮها الرسول ٮلع ما اٮرل الٮك مں رٮك

en als jij het niet doet, zul jij Zijn boodschap niet hebben overgebracht.

واں لم ٮڡعل ڡما ٮلعٮ رسالٮه

God vrijwaart jou van de mensen.

والله ٮعصمك مں الٮاس

Zeg: “O lieden van de Schrift! Jullie steunen op niets, zolang jullie de Taurah, de Indjil, en wat naar jullie neergedaald is van jullie Voogd niet onderhouden.”

ڡل ٮاهل الكٮٮ لسٮم على سى حٮى ٮڡٮموا الٮورٮه والاٮحٮل وما اٮرل الٮكم مں رٮكم

En wat naar jou neergedaald is van je Voogd, zal bij velen van hen voorzeker de mateloosheid en de verloochening doen toenemen.

ولٮرٮدں كٮٮرا مٮهم ما اٮرل الٮك مں رٮك طعٮٮا وكڡرا

Wij hebben gewis de plechtige verbintenis van de zonen van Israël afgenomen, en Wij hebben hun gezanten gezonden.

لڡد احدٮا مٮٮٯ ٮٮى اسرٮل وارسلٮا الٮهم رسلا

En zij dachten dat er geen beproeving zou zijn; zij werden toen blind en doof; daarna keerde God met mildheid tot hen terug; daarna, opnieuw, werden zij blind en doof,

وحسٮوا الا ٮكوں ڡٮٮه ڡعموا وصموا ٮم ٮاٮ الله علٮهم ٮم عموا وصموا

velen van hen.

كٮٮر مٮهم

Zij hebben gewis verloochend, zij die gezegd hebben: “God, dat is Al-Masih, zoon van Marjam.”

لڡد كڡر الدٮں ڡالوا اں الله هو المسٮح اٮں مرٮم

En Al-Masih zei: “O zonen van Israël! Gehoorzaam God, mijn Voogd en jullie Voogd.

وڡال المسٮح ٮٮٮى اسرٮل اعٮدوا الله رٮى ورٮكم

Wie met God associeert, God ontzegt hem gewis de Tuin, en zijn toevlucht zal het Vuur zijn.”

اٮه مں ٮسرك ٮالله ڡڡد حرم الله علٮه الحٮه وماوٮه الٮار

Zij hebben gewis verloochend, zij die gezegd hebben: “God is de derde van drie.”

لڡد كڡر الدٮں ڡالوا اں الله ٮالٮ ٮلٮه

Terwijl er geen godheid is behalve een enige godheid.

وما مں اله الا اله وحد

Zullen zij dan niet tot God terugkeren, en Zijn vergeving niet afsmeken?

اڡلا ٮٮوٮوں الى الله وٮسٮعڡروٮه

Al-Masih, zoon van Marjam, is slechts een gezant; gezanten zijn gewis vóór hem voorbijgegaan,

ما المسٮح اٮں مرٮم الا رسول ڡد حلٮ مں ڡٮله الرسل

en zijn moeder was een waarachtige vrouw;

وامه صدٮڡه

beiden aten voedsel.

كاٮا ٮاكلاں الطعام

Zeg: “Gehoorzamen jullie, buiten God, aan wat voor jullie noch schade noch baat bezit?

ڡل اٮعٮدوں مں دوں الله ما لا ٮملك لكم صرا ولا ٮڡعا

Zeg: “O lieden van de Schrift! Overdrijf niet in jullie Wet, voorbij de waarheid,

ڡل ٮاهل الكٮٮ لا ٮعلوا ڡى دٮٮكم عٮر الحٯ

Vervloekt zijn zij van de zonen van Israël die verloochend hebben, door de tong van Dawoed en van Isa, zoon van Marjam.

لعں الدٮں كڡروا مں ٮٮى اسرٮل على لساں داود وعٮسى اٮں مرٮم

Zij verboden elkaar niet een afgekeurde daad die zij pleegden:

كاٮوا لا ٮٮٮاهوں عں مٮكر ڡعلوه

Jij ziet velen van hen zich als bondgenoot verbinden met hen die verloochenen:

ٮرى كٮٮرا مٮهم ٮٮولوں الدٮں كڡروا

En als zij in God geloofden, in de Berichtgever, en in wat naar hem neergedaald is, zouden zij hen niet tot bondgenoten genomen hebben;

ولو كاٮوا ٮومٮوں ٮالله والٮٮى وما اٮرل الٮه ما اٮحدوهم اولٮا

Jij zult voorzeker vinden dat, onder de mensen, de meest vijandige jegens hen die geloofd hebben de Geheroriënteerden zijn en zij die geassocieerd hebben,

لٮحدں اسد الٮاس عدوه للدٮں امٮوا الٮهود والدٮں اسركوا

en jij zult voorzeker vinden dat de naaste in genegenheid jegens hen die geloofd hebben zij zijn die zeggen: “Wij zijn gewis de Helpers.”

ولٮحدں اڡرٮهم موده للدٮں امٮوا الدٮں ڡالوا اٮا ٮصرى

God heeft hun toen als tegenprestatie, voor wat zij gezegd hebben, tuinen gegeven waaronder de rivieren stromen, waarin zij eeuwig zullen blijven.

ڡاٮٮهم الله ٮما ڡالوا حٮٮ ٮحرى مں ٮحٮها الاٮهر حلدٮں ڡٮها

O jullie die geloofd hebben! Beschouw de goede dingen die God jullie geoorloofd heeft gemaakt niet als ontzegd, en overschrijd de grenzen niet:

ٮاٮها الدٮں امٮوا لا ٮحرموا طٮٮٮ ما احل الله لكم ولا ٮعٮدوا

En eet van datgene waarvan God jullie voorzien heeft, van wat geoorloofd en goed is,

وكلوا مما ررڡكم الله حللا طٮٮا

God zal jullie niet grijpen om de nietigheid in jullie eden,

لا ٮواحدكم الله ٮاللعو ڡى اٮمٮكم

maar Hij zal jullie grijpen voor de eden die jullie stevig gesloten hebben.

ولكں ٮواحدكم ٮما عڡدٮم الاٮمں

De boetedoening ervoor is tien behoeftigen te voeden, van het voortreffelijkste voedsel waarmee jullie jullie families voeden, of hen te kleden, of een door een schuld gebonden persoon zijn onafhankelijkheid terug te geven;

ڡكڡرٮه اطعام عسره مسكٮں مں اوسط ما ٮطعموں اهلٮكم او كسوٮهم او ٮحرٮر رڡٮه

en wie er de middelen niet voor vindt, dan een onthouding van drie dagen.

ڡمں لم ٮحد ڡصٮام ٮلٮه اٮام

Dat is de boetedoening voor jullie eden, wanneer jullie een eed zweren.

دلك كڡره اٮمٮكم ادا حلڡٮم

En bewaar jullie eden.

واحڡطوا اٮمٮكم

De Afleider wil slechts, onder jullie, door wijn en kansspel, de vijandigheid en de haat werpen, en jullie de toegang tot de herinnering aan God en tot het Contact versperren.

اٮما ٮرٮد السٮطں اں ٮوڡع ٮٮٮكم العدوه والٮعصا ڡى الحمر والمٮسر وٮصدكم عں دكر الله وعں الصلوه

En voeg jullie naar God, en voeg jullie naar de gezant, en wees waakzaam.

واطٮعوا الله واطٮعوا الرسول واحدروا

Geen verwijt tegen hen die geloofd hebben en de deugdelijke werken verricht hebben, om wat zij gegeten hebben, voor zover zij zich behoed hebben, geloofd hebben, en de deugdelijke werken verricht hebben, daarna zich behoed hebben en geloofd hebben, daarna zich behoed hebben en goed gehandeld hebben.

لٮس على الدٮں امٮوا وعملوا الصلحٮ حٮاح ڡٮما طعموا ادا ما اٮڡوا وامٮوا وعملوا الصلحٮ ٮم اٮڡوا وامٮوا ٮم اٮڡوا واحسٮوا

O jullie die geloofd hebben! God zal jullie voorzeker beproeven met enig wild dat in jullie handen en op jullie speren valt, opdat God onderscheidt wie Hem vreest hoewel Hij zijn zintuigen ontgaat.

ٮاٮها الدٮں امٮوا لٮٮلوٮكم الله ٮسى مں الصٮد ٮٮاله اٮدٮكم ورماحكم لٮعلم الله مں ٮحاڡه ٮالعٮٮ

O jullie die geloofd hebben! Dood geen wild tijdens de onschendbare maanden.

ٮاٮها الدٮں امٮوا لا ٮڡٮلوا الصٮد واٮٮم حرم

En wie van jullie het opzettelijk doodt, een gelijkwaardige vergelding in vee, waarover twee rechtvaardigen onder jullie zullen oordelen, als gave die de Ka'ba bereikt, of een boetedoening bestaande uit het voeden van behoeftigen, of het equivalent daarvan in onthouding, opdat hij de funeste gevolgen van zijn gedrag proeft.

ومں ڡٮله مٮكم مٮعمدا ڡحرا مٮل ما ڡٮل مں الٮعم ٮحكم ٮه دوا عدل مٮكم هدٮا ٮلع الكعٮه او كڡره طعام مسكٮں او عدل دلك صٮاما لٮدوٯ وٮال امره

God heeft wat voorbij is kwijtgescholden;

عڡا الله عما سلڡ

maar wie recidiveert, God zal Zich op hem wreken.

ومں عاد ڡٮٮٮڡم الله مٮه

Geoorloofd gemaakt is voor jullie de jacht van de zee en haar voedsel,

احل لكم صٮد الٮحر وطعامه

als genieting voor jullie en voor de konvooien;

مٮعا لكم وللسٮاره

maar de jacht van het vasteland is jullie ontzegd zolang de onschendbare maanden duren.

وحرم علٮكم صٮد الٮر ما دمٮم حرما

God heeft van de Ka'ba, het onschendbare Huis, een onderhoud voor de mensen gemaakt, alsook van de onschendbare maand, de vrijwillige gaven, en de krachtens gelofte verschuldigde giften.

حعل الله الكعٮه الٮٮٮ الحرام ڡٮما للٮاس والسهر الحرام والهدى والڡلٮد

Op de gezant rust slechts de overbrenging.

ما على الرسول الا الٮلع

Zeg: “Het snode en het goede zijn niet gelijk, ook al verblindt de overvloed van het snode jou.”

ڡل لا ٮسٮوى الحٮٮٮ والطٮٮ ولو اعحٮك كٮره الحٮٮٮ

O jullie die geloofd hebben! Stel geen vragen over dingen die jullie zouden mishagen als zij jullie verschenen.

ٮاٮها الدٮں امٮوا لا ٮسلوا عں اسٮا اں ٮٮد لكم ٮسوكم

En als jullie ze stellen terwijl deze Lezing neerdaalt, zullen zij jullie verschijnen. God heeft dat kwijtgescholden.

واں ٮسلوا عٮها حٮں ٮٮرل الڡراں ٮٮد لكم عڡا الله عٮها

God heeft geen bahira ingesteld, geen sa'iba, geen wasila, geen ham,

ما حعل الله مں ٮحٮره ولا ساٮٮه ولا وصٮله ولا حام

En wanneer tot hen gezegd wordt: “Kom tot wat God heeft doen neerdalen, en tot de gezant”, zeggen zij: “Ons volstaat datgene waarbij wij onze voorouders aangetroffen hebben.”

وادا ڡٮل لهم ٮعالوا الى ما اٮرل الله والى الرسول ڡالوا حسٮٮا ما وحدٮا علٮه اٮاٮا

O jullie die geloofd hebben! Zorg voor jullie zelf:

ٮاٮها الدٮں امٮوا علٮكم اٮڡسكم

wie dwaalt kan jullie niet schaden, zolang jullie je laten leiden.

لا ٮصركم مں صل ادا اهٮدٮٮم

O jullie die geloofd hebben! De getuigenis onder jullie, wanneer de dood zich aandient bij een van jullie, op het moment van het testament: twee rechtvaardigen onder jullie, of twee anderen, buiten jullie, als jullie rondtrekken over de aarde en het ongeluk van de dood jullie overkomt.

ٮاٮها الدٮں امٮوا سهده ٮٮٮكم ادا حصر احدكم الموٮ حٮں الوصٮه اٮٮاں دوا عدل مٮكم او احراں مں عٮركم اں اٮٮم صرٮٮم ڡى الارص ڡاصٮٮكم مصٮٮه الموٮ

Jullie zullen hen beiden in afwachting houden na het Contact, en zij zullen beiden zweren bij God, als jullie twijfel hebben: “Wij zullen er niets door kopen, voor geen enkele prijs, al is het jegens een verwant,

ٮحٮسوٮهما مں ٮعد الصلوه ڡٮڡسماں ٮالله اں ارٮٮٮم لا ٮسٮرى ٮه ٮمٮا ولو كاں دا ڡرٮى

Maar als men erachter komt dat die twee zich schuldig hebben gemaakt aan een overtreding, zullen twee anderen hun plaats innemen, onder hen wier recht met voeten getreden is, de twee naasten, en zij zullen beiden zweren

ڡاں عٮر على اٮهما اسٮحڡا اٮما ڡاحراں ٮڡوماں مڡامهما مں الدٮں اسٮحٯ علٮهم الاولٮں ڡٮڡسماں

bij God: “Onze getuigenis is gewis beter gegrond in het recht dan de hunne, en wij hebben de grenzen niet overschreden;

ٮالله لسهدٮٮا احٯ مں سهدٮهما وما اعٮدٮٮا

Dat is dichter bij de getuigenis die in haar juiste vorm wordt afgelegd, of bij hun vrees dat andere eden na hun eden teruggegeven worden.

دلك ادٮى اں ٮاٮوا ٮالسهده على وحهها او ٮحاڡوا اں ٮرد اٮمں ٮعد اٮمٮهم

En behoed jullie voor God,

واٮڡوا الله

en luister.

واسمعوا

De dag waarop God de gezanten bijeenbrengt, en zegt: “Welk antwoord hebben jullie ontvangen?”

ٮوم ٮحمع الله الرسل ڡٮڡول مادا احٮٮم

Wanneer God zal zeggen: “O Isa, zoon van Marjam! Herinner je Mijn weldaad over jou en over je moeder, toen Ik jou versterkt heb met de heilige Toestroom, jij sprak tot de mensen in de wieg en op rijpe leeftijd,

اد ڡال الله ٮعٮسى اٮں مرٮم ادكر ٮعمٮى علٮك وعلى ولدٮك اد اٮدٮك ٮروح الڡدس ٮكلم الٮاس ڡى المهد وكهلا

en toen Ik jou de Codex, de wijsheid, de Taurah en de Indjil onderwezen heb;

واد علمٮك الكٮٮ والحكمه والٮورٮه والاٮحٮل

en toen jij in de klei de vorm van een vogel schiep, met Mijn toestemming, daarna erin blies, en zij een vogel werd, met Mijn toestemming;

واد ٮحلٯ مں الطٮں كهٮه الطٮر ٮادٮى ڡٮٮڡح ڡٮها ڡٮكوں طٮرا ٮادٮى

en jij de blindgeborene en de melaatse herstelde, met Mijn toestemming;

وٮٮرى الاكمه والاٮرص ٮادٮى

en toen jij de doden deed uitgaan, met Mijn toestemming;

واد ٮحرح الموٮى ٮادٮى

En toen Ik aan de leerlingen openbaarde: “Geloof in Mij en in Mijn gezant”;

واد اوحٮٮ الى الحوارٮں اں امٮوا ٮى وٮرسولى

Toen de leerlingen zeiden: “O Isa, zoon van Marjam! Kun jij aan je Voogd vragen een tafel uit de hemel op ons te doen neerdalen?”

اد ڡال الحوارٮوں ٮعٮسى اٮں مرٮم هل ٮسٮطٮع رٮك اں ٮٮرل علٮٮا ماٮده مں السما

Isa, zoon van Marjam, zei: “O God, onze Voogd! Doe op ons een tafel uit de hemel neerdalen, die voor ons een feest zij, voor de eerste van ons zowel als voor de laatste, en een teken van U;

ڡال عٮسى اٮں مرٮم اللهم رٮٮا اٮرل علٮٮا ماٮده مں السما ٮكوں لٮا عٮدا لاولٮا واحرٮا واٮه مٮك

en voorzie ons;

واررڡٮا

En wanneer God zal zeggen: “O Isa, zoon van Marjam! Ben jij het die tot de mensen gezegd hebt: Neem mij, evenals mijn moeder, tot twee godheden buiten God?”

واد ڡال الله ٮعٮسى اٮں مرٮم اٮٮ ڡلٮ للٮاس اٮحدوٮى وامى الهٮں مں دوں الله

Hij zal zeggen: “Glorie zij U! Het kwam mij niet toe te zeggen wat niet mijn recht is.

ڡال سٮحٮك ما ٮكوں لى اں اڡول ما لٮس لى ٮحٯ

Als ik het gezegd had, zou U het geweten hebben.

اں كٮٮ ڡلٮه ڡڡد علمٮه

U weet wat in mijn Zelf is, en ik weet niet wat in Uw Zelf is.

ٮعلم ما ڡى ٮڡسى ولا اعلم ما ڡى ٮڡسك

Ik heb hun slechts gezegd wat U mij bevolen hebt: Gehoorzaam God, mijn Voogd en jullie Voogd;

ما ڡلٮ لهم الا ما امرٮٮى ٮه اں اعٮدوا الله رٮى ورٮكم

en ik was getuige over hen, zolang ik onder hen was;

وكٮٮ علٮهم سهٮدا ما دمٮ ڡٮهم

daarna, toen U mij getrouw in bewaring hield, was U het die de Waarnemer over hen was.

ڡلما ٮوڡٮٮٮى كٮٮ اٮٮ الرڡٮٮ علٮهم

Als U hen pijn oplegt, zijn zij Uw gehoorzamen;

اں ٮعدٮهم ڡاٮهم عٮادك

God zal zeggen: “Dit is de dag waarop de waarachtigheid de waarachtigen zal baten.

ڡال الله هدا ٮوم ٮٮڡع الصدڡٮں صدڡهم

Zij hebben tuinen waaronder de rivieren stromen, waarin zij eeuwig zullen blijven, voor altijd.”

لهم حٮٮ ٮحرى مں ٮحٮها الاٮهر حلدٮں ڡٮها اٮدا

God is tevreden over hen, en zij zijn tevreden over Hem.

رصى الله عٮهم ورصوا عٮه

Aan God behoort het koningschap van de hemelen en de aarde, en van wat zich daarin bevindt.

لله ملك السموٮ والارص وما ڡٮهں