Abasa

Tanrı'nın adıyla, Tümüyle Esirgeyen, Esirgeyen. Yüzünü ekşitti ve arkasını döndü, çünkü yanına kör geldi.

ٮسم الله الرحمں الرحٮم عٮس وٮولى اں حاه الاعمى

Ve sana bunun hakkında ne fikir verir?

وما ٮدرٮك

Belki arınır, ya da hatırlar ve hatırlatma ona yarar.

لعله ٮركى او ٮدكر ڡٮٮڡعه الدكرى

Kendini zengin görene gelince, sen ona yönelirsin; oysa onun arınmamasından sana bir sorumluluk yoktur.

اما مں اسٮعٮى ڡاٮٮ له ٮصدى وما علٮك الا ٮركى

Bu bir hatırlatmadır,

اٮها ٮدكره

— dileyen onu hatırlasın —, onurlandırılmış, yükseltilmiş ve arındırılmış günlüklerde, soylu ve erdemli ulakların ellerinde.

ڡمں سا دكره ڡى صحڡ مكرمه مرڡوعه مطهره ٮاٮدى سڡره كرام ٮرره

İnsan kahrolsun, ne kadar da yadsıyor!

ڡٮل الاٮسں ما اكڡره

Onu hangi şeyden yarattı?

مں اى سى حلڡه

Bir damladan onu yarattı, sonra ölçüsünü biçti, sonra yolu ona kolaylaştırdı, sonra onu öldürdü ve mezara koydu.

مں ٮطڡه حلڡه ڡڡدره ٮم السٮٮل ٮسره ٮم اماٮه ڡاڡٮره

Sonra dilediğinde onu yayacak.

ٮم ادا سا اٮسره

Asla! Ona emrettiğini henüz tamamlamadı.

كلا لما ٮڡص ما امره

İnsan yiyeceğine bir baksın:

ڡلٮٮطر الاٮسں الى طعامه

suyu bol bol döken Biziz, sonra yeri çatlaklarla yardık, sonra orada tane, üzüm, yem, zeytin, hurma, sık çitli bahçeler, lezzetler ve otlaklar bitirdik — sizin ve sürüleriniz için bir yararlanma olarak.

اٮا صٮٮٮا الما صٮا ٮم سڡڡٮا الارص سڡا ڡاٮٮٮٮا ڡٮها حٮا وعٮٮا وڡصٮا ورٮٮوٮا وٮحلا وحداٮٯ علٮا وڡكهه واٮا مٮعا لكم ولاٮعمكم

Sonra Sağır Edici geldiğinde, insanın kardeşinden, anasından ve babasından, eşinden ve oğullarından kaçacağı Gün,

ڡادا حاٮ الصاحه ٮوم ٮڡر المر مں احٮه وامه واٮٮه وصحٮٮه وٮٮٮه

onlardan her kişi için o gün, kendisini meşgul edecek bir uğraş olacak.

لكل امرى مٮهم ٮومٮد ساں ٮعٮٮه

O gün bazı yüzler pırıl pırıl, gülen, sevinçli olacak.

وحوه ٮومٮد مسڡره صاحكه مسٮٮسره

O gün bazı yüzler de toz taşıyacak, kara tozla örtülmüş olacak.

ووحوه ٮومٮد علٮها عٮره ٮرهڡها ڡٮره

İşte yadsıyanlar, ahlaksızlar bunlardır.

اولٮك هم الكڡره الڡحره