Al-Balad

Tanrı'nın adıyla, Tümüyle Esirgeyen, Esirgeyen. Hayır! Bu diyara andolsun, sen de bu diyarda yerleşiksin, bir doğurana ve doğurduğuna andolsun! İnsanı şüphesiz zahmet içinde yarattık.

ٮسم الله الرحمں الرحٮم لا اڡسم ٮهدا الٮلد واٮٮ حل ٮهدا الٮلد ووالد وما ولد لڡد حلڡٮا الاٮسں ڡى كٮد

Hiç kimsenin ona asla güç yetiremeyeceğini mi sanıyor? Diyor ki: “Yığınla mal yok ettim!”

اٮحسٮ اں لں ٮڡدر علٮه احد ٮڡول اهلكٮ مالا لٮدا

Kimsenin onu görmediğini mi sanıyor?

اٮحسٮ اں لم ٮره احد

Ona iki göz, bir dil ve iki dudak vermedik mi ve onu iki yola yöneltmedik mi?

الم ٮحعل له عٮٮٮں ولساٮا وسڡٮٮں وهدٮٮه الٮحدٮں

Ama o, geri döndüren engebeyi aşmaya atılmadı.

ڡلا اڡٮحم العڡٮه

Ve geri döndüren engebenin ne olduğu hakkında sana kim fikir verecek?

وما ادرٮك ما العڡٮه

Bir kişiyi borcun ağırlığından kurtarmaktır; ya da kıtlık gününde, yakınlardan bir yetimi ya da toprağa yapışmış bir muhtacı doyurmaktır.

ڡك رڡٮه او اطعم ڡى ٮوم دى مسعٮه ٮٮٮما دا مڡرٮه او مسكٮٮا دا مٮرٮه

Sonra inananlardan olmak, birbirlerine sabrı salık vermek ve birbirlerine esirgemeyi salık vermektir.

ٮم كاں مں الدٮں امٮوا وٮواصوا ٮالصٮر وٮواصوا ٮالمرحمه

İşte bunlar sağ yanın arkadaşlarıdır.

اولٮك اصحٮ المٮمٮه

İşaretlerimizi yadsıyanlar ise, işte bunlar sol yanın arkadaşlarıdır.

والدٮں كڡروا ٮاٮٮٮا هم اصحٮ المسمه

Üzerlerine kilitlenmiş bir ateş vardır.

علٮهم ٮار موصده